II SA/Łd 897/10

PostanowienieWSA w Łodzi2011-04-13

Skład orzekający: Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez stronę niebędącą adwokatem lub radcą prawnym, z naruszeniem wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez stronę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, z naruszeniem wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1-3 PPSA. Dodatkowo, skarga kasacyjna złożona po upływie terminu do jej wniesienia również podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Strona Z. L. złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi, który uchylił decyzję SKO w Ł. odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Skarga kasacyjna została złożona przez stronę osobiście, bez udziału adwokata lub radcy prawnego, oraz po upływie terminu do jej wniesienia. WSA w Łodzi rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 listopada 2010r. w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania Z. L. zasiłku celowego Odpis wyroku wraz uzasadnieniem Z. L. otrzymał w dniu 22 grudnia 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 roku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Z. L. W dniu 4 marca 2011 roku Z. L. złożył pismo procesowe, w którym obszernie opisał przebieg postępowania administracyjnego i sądowego, poddał krytyce działalność organu administracji rozstrzygającego jego wnioski o świadczenia z ustawy o pomocy społecznej. W ostatnim akapicie pisma zwrócił się o ponowne rozpoznanie jego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym sąd potraktował pismo jako kolejną skargę kasacyjną w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie z z dyspozycją art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W rozstrzyganej sprawie skarżący nie dopełnił warunku przewidzianego przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a., statuującego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady przewidziany został przepisem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., dopuszczającym sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby, do których kręgu nie należy jednak skarżący. Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 roku, w sprawie o sygn. akt FSK 3/04, ONSAiWSA 2005/4/65). Nadto wskazać należy, że skarga kasacyjna z dnia 4 marca 2011 roku, została złożona z uchybieniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 21 stycznia 2011 roku. Zatem z tego względu również podlegała odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1-3 p.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu. m.o.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło