II SA/Łd 9/09

Dnia 28 stycznia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozbawieniu strony uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. LF II SA/Łd 9/09 Uzasadnienie T.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozbawieniu strony uprawnień kombatanckich. Z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, iż T.K. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną Z.K. T.K. otrzymuje emeryturę w kwocie 1600 zł netto, Z.K. zaś emeryturę w wysokości 1900 netto. Skarżący wraz z żoną posiadają mieszkanie o powierzchni 45 m-. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący stwierdził, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla rodziny. Wskazał, że miesięcznie wydaje 360 zł na czynsz, gaz pochłania 150 zł przez 6 miesięcy. Do tego dochodzą wydatki na energię i wodę. Skarżący cierpi ponadto na cukrzycę, prostatę i inne dolegliwości. Leczenie kosztuje go około 120 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżącego nie zasługuje uwzględnienie. Skarżący nie wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy chociażby pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. W sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy. Skarżący wraz z żoną posiadają stałe dochody (łącznie 3500 zł netto), które w zestawieniu z wysokością wpisu sądowego (200 zł), wykazanymi wydatkami związanymi z utrzymaniem i leczeniem oraz faktem, iż ewentualne inne i przyszłe koszty niewątpliwie rozłożone byłyby w czasie, pozwalają na przyjęcie, że poniesienie kosztów postępowania w sprawie nie doprowadzi do uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżącego stać jest również na wynajęcie profesjonalnego pełnomocnika. Oceny tej nie zmieniają podnoszone przez skarżącego argumenty. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest rozwiązaniem wyjątkowym i może dotyczyć tylko tych osób, które znalazły się w sytuacji uniemożliwiającej ich poniesienie. Tego rodzaju sytuacja nie ma miejsca w sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. LF