II SA/Łd 904/19
WyrokWSA w Łodzi2020-02-25
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć, Agnieszka Grosińska, Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej jest skuteczne, jeśli strona nie posiadała już pod wskazanym adresem miejsca zamieszkania i nie została poinformowana o obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu?Ratio decidendi
Doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej nie wywołuje skutków prawnych, jeśli organ nie ustalił, że wskazany adres był adresem zamieszkania strony, a strona nie została poinformowana o obowiązku zawiadomienia o zmianie adresu. W takiej sytuacji nie można jednoznacznie stwierdzić uchybienia terminu do wniesienia odwołania.Stan faktyczny
Organ I instancji wydał decyzję o uznaniu M. K. za dłużnika alimentacyjnego. Decyzja została wysłana na adres, pod którym skarżący już nie zamieszkiwał od 2017 roku. Doręczenie zastępcze uznano za skuteczne, co skutkowało stwierdzeniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący twierdził, że nie wiedział o postępowaniu i nie miał obowiązku zawiadamiania o zmianie adresu, a decyzję otrzymał dopiero w sierpniu 2019 r. od policji.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 25 lutego 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska (spr.), Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , Protokolant Asystent sędziego Izabela Lewandowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2020 roku sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie uznania za dłużnika alimentacyjnego uchyla zaskarżone postanowienie. a.bł.
II SA/Łd 904/19
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] r. nr: [...] Wójt Gminy G. orzekł o uznaniu M. K. za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W dniu 29.04.2019 r. organ I instancji wysłał w/w decyzję do Strony za pośrednictwem poczty polskiej. W dniu 30.04.2019r. z powodu niemożności doręczenia adresatowi powyższej przesyłki, pozostawiono ją na okres 14 dni w Urzędzie Pocztowym w G. 1. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w tym Urzędzie Pocztowym wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 08.05.2019 r. Następnie w dniu 15.05.2019 r. przesyłkę zwrócono do nadawcy, gdyż adresat nie odebrał awizowanej przesyłki.
M. K., reprezentowany przez adwokata L.B., złożył odwołanie za pośrednictwem organu I instancji w dniu 2 września 2019 r.
Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działają na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z art. 41 § 1 k.p.a. wynika, że w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. W razie zaniedbania powyższego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.
Jak wynika z akt sprawy adresat nie odebrał awizowanej przesyłki. W związku z powyższym doręczenie decyzji uważa się za dokonane w dniu 15.05.2019r., a 14- dniowy termin do wniesienia odwołania liczony od dnia 16.05.2019r. upłynął M.K. w dniu 29.05.2019r. Odwołanie M. K. reprezentowanego przez adwokata L. B. zostało złożone za pośrednictwem organu I instancji w dniu 02.09. 2019 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do zaskarżenia decyzji.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej - złożonego odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność złożonego odwołania. W przedmiotowej sprawie zostało ustalone w sposób niebudzący wątpliwości, iż odwołanie zostało złożone po terminie.
Zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wskazał, że uzasadnieniu Kolegium podnosi, iż decyzja z dn. [...] r. została wysłana pocztą do M. K. na znany Urzędowi Wójta Gminy adres : A 22, [...] G. Decyzja ta została doręczona zastępczo z dniem 15.05.2019r. oraz termin do wniesienia środka odwoławczego minął z dniem 29.05.2019r. Tymczasem jak wynika z treści załączonego zaświadczenia nr. [...] z dnia [...] r. wydanego przez Wójt Gminy G., to M. K. opuścił lokal we A nr. 22 z dniem 05.05. 2017r. Poczynając od tego dnia skarżący nie posiada stałego miejsca zamieszkania oraz zamieszkuje pod różnymi adresami na terenie gminy G. M. K. nic nie wiedział o prowadzonym wobec niego postępowaniu administracyjnym, stąd nie miał obowiązku powiadomienia Urzędu Gminy o zmianie adresu. W tych warunkach zastosowane przez Urząd doręczenie zastępcze z dn. 29. 05. 2019r. nie wywołuje skutków prawnych doręczenia decyzji. Natomiast Komisariat Policji w G. w wyniku skutecznych poszukiwań adresata w dniu 28.08. 2019r. dokonał doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji Wójta Gminy G. z dn. [...] r. Dopiero od dnia 28.08. 2019r. należy liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Na rozprawie przed tut. Sądem pełnomocnik skarżącego przedłożył pisemne oświadczenie skarżącego, z którego wynika, iż w maju 2017 r. opuścił lokal we A nr. 22, wyprowadzając się od żony, a o wydaniu decyzji dowiedział się w dniu 28 sierpnia 2019 r. w Urzędzie Gminy G., dokąd udał się na polecenie Komisariatu Policji w G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W świetle art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Przeprowadzając taką kontrolę stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Przedmiotem kontroli stało się postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowić musi treść art. art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Stosownie zaś do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Słusznie wskazał organ odwoławczy, że uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność złożonego odwołania. W ocenie Sądu stwierdzenie przez Kolegium, że w przedmiotowej sprawie odwołanie zostało złożone po terminie należy uznać za co najmniej przedwczesne, a to z uwagi na fakt, że nie ustalono w sposób niebudzący wątpliwości, że nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji Wójta Gminy G.
Zgodnie z art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§2). Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony powyżej, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3).
W świetle powyższych przepisów w kontekście przedstawienia przez skarżącego zaświadczenia nr. [...] z dnia [...] r. wydanego przez Wójta Gminy G., że M. K. opuścił lokal we A nr. 22 z dniem 05.05.2017r. wątpliwości budzi fakt, czy decyzja organu I instancji została skarżącemu doręczana na właściwy adres, tj. na adres miejsca zamieszkania. Organ nie podjął się ustalenia, czy w/w adres można uznać za adres zamieszkania. Nie zasługuje również na akceptację automatyzm działania organu odwoławczego związany z zastosowaniem się na art. 41 § 1 k.p.a. Oczywiście ustawodawca nałożył na strony obowiązek zawiadamiania organu o każdej zmianie swego adresu, statuując zasadę, że w razie zaniedbania powyższego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Podkreślenia jednak wymaga, że obowiązek ten aktualizuje się w postępowaniu administracyjnym. Kolegium powołując się na art. 41 k.p.a. nie wykazało, że postępowanie administracyjne było "w toku", tzn. że zostało skutecznie wszczęte postępowanie administracyjne, a skarżący został poinformowany o wynikającym z art. 41 k.p.a. obowiązku. Przeciwnie, z akt administracyjnych wynika, że korespondencja kierowana przez organ I instancji na adres we A 22 wracała do organu i nie była podejmowana przez skarżącego.
Wobec powyższego w ocenie tut. Sądu nie sposób przyjąć jednoznacznie, że kierowana na adres we A, że skuteczne było doręczenie zastępcze dokonane w trybie art. 44 § 4 k.p.a., czyli w trybie awiza.
Reasumując Sąd przyjął, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 w zw. z art. 134 w zw. z art. 42 § 1 oraz art. 44 § 4 k.p.a. W niniejszej sprawie nie można przesądzić, że skarżący uchybił terminowi, albowiem nie zostało ustalone, czy doręczenie decyzji zostało dokonane.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji wyroku.
Ponownie rozpoznając sprawę organ winien poczynić ustalenia, czy adres we A 22 był adresem zamieszkania skarżącego, a jeśli jest to niemożliwe, organ winien rozważyć uznanie za skuteczne doręczenie dokonane w dniu 28 sierpnia 2019 r.
A.B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło