II SA/Łd 908/16

Dnia 22 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 roku oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. W dniu 14 lutego 2017 roku A. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku argumentując, że nie miała pieniędzy na dojazd do Ł. na rozprawę, ale również na to, żeby doładować telefon i zadzwonić do Sądu z pytaniem o treść wyroku. W ocenie strony, wskazany brak środków finansowych i choroba dzieci w tym okresie, jak również to, że skarżąca nie została prawidłowo doinformowana co do zakończenia rozprawy, potwierdzają że strona z przyczyn od niej niezawinionych nie złożyła wniosku w terminie. Zarządzeniem Sędziego z dnia 16 lutego 2017 roku skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono stronie w dniu 20 lutego 2017 roku. W dniu 23 lutego 2017 roku A. K. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m.in. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od podmiotu, który uchybił terminowi, przyczyny tegoż uchybienia. W stanie faktycznym sprawy, wyrok oddalający skargę został ogłoszony po rozprawie, zatem w dniu 19 stycznia 2017 roku, czyli 7 – dniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął z dniem 26 stycznia 2017 roku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia strona złożyła w dniu 14 lutego 2017 roku. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność argumentów wnioskodawczyni Sąd uznał, iż podniesione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie dowodzą, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z uchybieniem terminu nie było zawinione przez stronę. W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż strona podstaw do jego przywrócenia upatrywała w tym, że nie dysponowała środkami finansowymi wystarczającymi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (wysłanie listu poleconego), ani na wykonanie telefonu do Sądu w celu ustalenia treści zapadłego w sprawie wyroku. W ocenie Sądu, powołane argumenty nie dowodzą braku winy w uchybieniu terminu, bowiem z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że rodzina skarżącej uzyskiwała w tym czasie dochód w postaci zasiłku dla bezrobotnych, renty powypadkowej i świadczeń z pomocy społecznej wypłacanych mężowi skarżącej we F. w łącznej kwocie wynoszącej do dnia 2 marca 2017 roku – 1.400 Euro. W obliczu wskazanej kwoty, zdaniem Sądu, poniesienie tak nieznacznego wydatku jakim jest wysłanie listu poleconego lub wykonanie telefonu, nie potwierdza braku winy w uchybieniu terminu. Ponadto, podniesiony przez skarżącą argument, iż nie została ona doinformowana prawidłowo co do zakończenia rozprawy, także nie stanowi okoliczności przemawiającej za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Dostrzec wypada, iż w dniu 8 grudnia 2016 roku skarżąca otrzymała zawiadomienie o terminie rozprawy, do którego dołączone było pouczenie, w którym w szczególności wskazano, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, a jedynie w razie uwzględnienia skargi Sąd sporządza i doręcza z urzędu wyrok wraz z uzasadnieniem. Opisana sytuacja świadczy o tym, że strona nie zapoznała się z treścią pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy, bowiem z tego dokumentu wynika, że Sąd nie informuje stron o treści wyroku. Ugruntowany jest w judykaturze pogląd, iż nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu niezrozumienie treści pisma, czy pouczenia, bądź niezapoznanie się z tymże pouczeniem (por. np. postanowienia NSA: z dnia 28 listopada 2012 roku, sygn. I GZ 382/12 oraz z dnia 2 października 2012 roku, sygn. II OZ 833/12; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2010 roku, sygn. II SA/Wa 431/10 i inne; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Końcowo odkreślić należy, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z zaistnieniem obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, takich jak nagła choroba, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Skarżąca w argumentacji wniosku o przywrócenie terminu powołała się na chorobę dzieci, ale w żaden sposób nie wykazała, iż ta choroba miała charakter nagły, a co przede wszystkim, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić) przede wszystkim, że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności. Okoliczności powołane przez stronę nie potwierdzają, że uchybienie terminu nie było przez nią zawinione. Z tego powodu wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z tym Sąd, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. A. P.