II SA/Łd 91/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski, Sędziowie NSA Janusz Nowacki (spr.), p. o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystentka sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt.2 kpa w związku z art. 72 ust.1 i art. 73 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym/Dz.U. nr 98 z 1997r. poz.602 z późn. zm./ oraz § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów/Dz.U. nr 59 poz.632 z późn. zm./ uchylił decyzję z dnia [...] w sprawie rejestracji pojazdu marki "Mercedes Benz" nr rejestracyjny [...] nr nadwozia [...], nr silnika [...] stanowiącego własność A spółka cywilna J. K. i A. K. z siedzibą w S. zarejestrowanego na nazwisko J. K. i A. K. i odmówił zarejestrowania tego pojazdu. W uzasadnieniu stwierdzono, iż J. i A. K. w dniu 10 marca 2000r. złożyli w Urzędzie Gminy i Miasta B. wniosek o rejestrację samochodu ciężarowego marki "Mercedes Benz" rok produkcji 2000, nr rejestracyjny [...]. Do wniosku dołączona została faktura VAT z dnia [...], zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, oświadczenie firmy "B" spółka cywilna W. G. i B. R., kartę pojazdu, tablice rejestracyjne oraz dowód rejestracyjny seria [...]. Decyzją z dnia [...] zarejestrowano pojazd, wydano dowód rejestracyjny [...] oraz tablice rejestracyjne [...] i kartę pojazdu. W dniu 12 października 2001r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...] o rejestracji pojazdu W. G., nr rejestracyjny [...] co spowodowało unieważnienie dowodu rejestracyjnego seria z dnia [...] oraz karty pojazdu. Zgodnie z treścią art.72 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. oraz § 2 ust.1 rozporządzenia z dnia 19 czerwca 1999r. w przypadku rejestracji pojazdu, który był już zarejestrowany warunkiem koniecznym do zarejestrowania na nowego właściciela jest złożenie w organie rejestrującym ważnego dowodu rejestracyjnego. Z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu w O. dowód rejestracyjny złożony przez J. i A. K. jest nieważny i nie może stanowić podstawy do zarejestrowania pojazdu. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od wymienionej decyzji złożyli J. i A. K. podnosząc, iż spełnili wszystkie wymogi związane z rejestracja pojazdu gdyż przedłożyli ważny dowód rejestracyjny i samochód został zarejestrowany. Nie naruszyli zatem art.72 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Zarzucili naruszenie art.7 i 77 kpa przez organ administracji zaś błąd organu powinien działać na korzyść obywateli. Wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. na podstawie 138 § 1 pkt.1 w związku z art.151 § 1 pkt.2 i art.145 § 1 pkt.8 kpa art. 72 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym/Dz.U. nr 98 z 1997r. poz.602 z późn. zm./ oraz § 2 ust.1 pkt.2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów/Dz.U. nr 59 poz.632 z późn. zm./ utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje organu administracji I instancji. W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U 59, poz.632 ze zm.) podstawą do dokonania rejestracji pojazdu są następujące dokumenty: -dowód własności pojazdu, - karta pojazdu, jeśli była wydana, - dowód rejestracyjny pojazdu, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Organ pierwszej instancji dokonał rejestracji samochodu osobowego marki "Mercedes Benz" na J. K. i A. K. w oparciu o dowód rejestracyjny nr [...] wydany przez Starostę O.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] stwierdziło nieważność wymienionego dowodu rejestracyjnego, wobec czego nie mógł on być podstawą do dokonania kolejnej rejestracji samochodu. Zostały zatem spełnione przesłanki z art. 145 § 1 pkt 8 kpa do wznowienia przez organ pierwszej instancji postępowania w sprawie zarejestrowania samochodu ponieważ decyzja o jego zarejestrowaniu na J. K. i A. K. została wydana w oparciu o wcześniejszą decyzję Starosty O., która następnie utraciła ważność. Organ administracji I instancji prawidłowo więc uchylił decyzję o zarejestrowaniu pojazdu i odmówił jego zarejestrowania. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli J. i A. K. podnosząc, iż jest ona krzywdząca. W uzasadnieniu stwierdzono, iż w dniu zakupu pojazdu i w dniu jego rejestracji skarżący dysponowali wszystkimi wymaganymi dokumentami i pojazd został zarejestrowany. Nie naruszono więc art.72 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. i § 2 ust.1 rozporządzenia z dnia 19 czerwca 1999r. Przedłożony dowód rejestracyjny był wówczas ważny. Organy administracji wydając zaskarżoną decyzję naruszyły przepisy art.7 i 77 kpa. Błąd organu administracji winien działać na korzyść obywateli. W konkluzji skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu administracji I instancji. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga A. i J. K. nie jest zasadna. Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/. Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga A. i J. K. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego. Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Postawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym/Dz.U. nr 98 poz.602 z późn. zm./ oraz przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów/Dz.U. nr 59 poz.632 z późn. zm./. Zgodnie z treścią art.72 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. rejestracji dokonuje się na podstawie: 1./ dowodu własności pojazdu 2./ karty pojazdu jeżeli była wydana 3./ wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu jeżeli są wymagane 4./ dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany 5./ dowodu odprawy celnej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest zarejestrowany po raz pierwszy. W myśl zaś § 2 ust.1 rozporządzenia z dnia 19 czerwca 1999r. w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek w organie rejestrującym i dołącza do wniosku następujące dokumenty: 1./ dowód własności pojazdu 2./ dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany 3./ kartę pojazdu, jeżeli była wydana. Z wymienionych przepisów wynika, iż przesłanką zarejestrowania pojazdu, który był już wcześniej zarejestrowany jest złożenie ostatniego dowodu rejestracyjnego. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż skarżący nabyli samochód marki Mercedes – Benz od spółki "B". A. i J. K. zarejestrowali pojazd na podstawie dowodu rejestracyjnego nr [...] wystawionego na nazwisko W. G. Dowód ten został jednak uznany za nieważny ostateczna decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Skoro stwierdzono nieważność tego dowodu to nie mógł on stanowić podstawy zarejestrowania pojazdu skarżących. Oznacza to, iż A. i J. K. nie przedstawili ostatniego dowodu rejestracyjnego. Konsekwencją stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego nr [...] było to, iż istniała podstawa do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy w B. z dnia [...] Wobec nie spełnienia przesłanki wymienionej w art.72 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. organy administracji słusznie uchyliły decyzję z dnia [...] i odmówiły rejestracji pojazdu skarżących. W rozpoznawanej sprawie nie ma znaczenia okoliczność podnoszona przez skarżących, iż byli w dobrej wierze nabywając samochód i nie ponoszą winy za powstała sytuację. O zarejestrowaniu pojazdu decyduje spełnienie przesłanek określonych w art.72 ust.1 prawa o ruchu drogowym a jedną z nich jest złożenie dowodu rejestracyjnego jeżeli pojazd był już zarejestrowany. Organy administracji badają jedynie czy przesłanki te zostały spełnione a nie to w jakiej wierze były osoby wnioskujące o rejestrację i czy można im przypisać winę. Skoro nie została spełniona przesłanka określona w art.72 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. to pojazd nie może zostać zarejestrowany jako samochód ciężarowy i nie ma znaczenia to czy skarżący nabywając samochód byli w dobrej wierze i czy ponoszą oni odpowiedzialność za wydanie nieprawidłowego dowodu rejestracyjnego. Nieuzasadniony jest również zarzut skarżących, iż błąd lub pomyłka organu administracji powinny działać na korzyść obywateli. Jak słusznie podniósł to organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjęcie takiego poglądu oznaczałoby pozostawienie w obrocie prawnym decyzji niezgodnej z prawem. Byłoby to niedopuszczalne i stanowiłoby to naruszenie obowiązującego porządku prawnego. Odnośnie zarzutu naruszenia przez organy administracji przepisów art.7 i 77 kpa to skarżący nie wyjaśnili na czym naruszenie to miałoby polegać. Trudno zatem odnieść się do tego zarzutu. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Sąd oddalił skargę A. i J. K.