II SA/Łd 911/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., H. G., S. G., R. G., M. K., R. K., G. W., U. W., W. P., K. K., M. K., S. K., Z. B., M. B., A. M., M. M., B. A. B. i G. W. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu likwidacji otworów okiennych p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę J. G., H. G., S. G., R. G,. M. K, R. K., G. W., U. W, W. P., K. K., M. K., S. K., Z. B., M. B., A. M. i M. M. W dniu 22 sierpnia 2005 roku J. G., H. G., S. G., R. G., M. K., R. K., G. W., U. W., W. P., K. K., M. K., S. K., Z. B., M. B., A. M., M. M., B. A. B. i G. W. wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) nakazującą G. W., B. B., M. i A. małżonkom M., U. i G. małżonkom W., M. i Z. małżonkom B. oraz M. i K. małżonkom K., współwłaścicielom nieruchomości przy ulicy a 21 w Ł. likwidację okien w ścianie północnej zlokalizowanej w granicy z nieruchomością przy ulicy A 19 oraz wypełnienie otworów okiennych cegłą szklaną, lub luksferami, w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym na nieruchomości przy ulicy A 21 w Ł. 30 czerwca 2005 roku odwołanie od decyzji organu I instancji złożył adwokat J. B. S., pełnomocnik B. B. oraz G. W.. W aktach administracyjnych brak jest natomiast dowodu na wniesienie odwołania od powyższej decyzji przez pozostałych skarżących, również w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. G., H. G., S. G., R. G., M. K., R. K., G. W., U. W., W. P., K. K., M. K., S. K., Z. B., M. B., A. M. i M. M. nie wykazali, iż składali odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje: W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność wniesienia skargi przez J. G., H. G., S. G., R. G., M. K., R. K., G. W., U. W., W. P., K. K., M. K., S. K., Z. B., M. B., A. M. i M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] z dnia [...]. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do § 2 cytowanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. W niniejszej sprawie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] skarżącym, zgodnie z art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przysługiwało odwołanie wniesione w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji (art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego). Wraz z decyzją właścicielom nieruchomości przy ulicy A 21 w Ł. doręczono pouczenie o przysługującym prawie wniesienia odwołania do właściwego organu. W zakreślonym terminie współwłaściciele nieruchomości, z wyjątkiem G. W. i B. B. nie skorzystali z możliwości wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, bez wyczerpania środków zaskarżenia, przysługujących skarżącym przed organem właściwym w sprawie jest niedopuszczalne i zgodne z art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. Poza współwłaścicielami nieruchomości przy ul. A 21 w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli J. G., H. G., S. G., R. G., M. K., R. K., W. P. i S. K. nie będący współwłaścicielami nieruchomości, a jedynie najemcami poszczególnych lokali. Należy wskazać, że decyzja organu I instancji nie była skierowana do najemców lokali mieszkalnych. Osoby zajmujące lokal mieszkalny w obiekcie budowlanym nie posiadają interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji administracyjnej nakazującej właścicielom budynku likwidację otworów okiennych. Od interesu prawnego należy bowiem odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dana osoba jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającymi stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia 27 września 1999, IV SA 1285/98, LEX nr 47898; wyrok NSA z dnia 6 września 1999 r., IV SA 2473/98, LEX nr 47873, postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 1998 r., II SA 1551/98, LEX nr 43215; wyrok NSA z dnia 15 grudnia 1998 r., II SA 1355/98, LEX nr 41837). Tylko bowiem przepisy prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego stwarzają określonemu podmiotowi legitymację procesową strony (wyrok NSA z dnia 15 grudnia 1999 r., IV SA 1610/97, LEX nr 48736). W przypadku stwierdzenie, iż obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, lub też jego użytkowanie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi właściwy organ nadzoru budowlanego zgodnie z art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) wydaje stosowną decyzję, skierowaną do właścicieli obiektu lub współwłaścicieli (wyrok NSA, IV SA 472/00, Wspólnota 2002, Nr 8, str. 51), a zatem adresatem decyzji przewidzianych w cytowanym przepisie może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektów budowlanych (wyrok NSA z 21 października 1999 r., IV SA 1597/97, LEX nr 47802). W rozpatrywanej sprawie skarga została natomiast wniesiona zarówno przez współwłaścicieli nieruchomości jak również najemców poszczególnych lokali, którzy nie są ani współwłaścicielami nieruchomości ani nie uczestniczą w jej zarządzaniu, a zatem nie mogą być uznani za adresatów decyzji administracyjnej nakładającej na właścicieli budynku obowiązek likwidacji otworów okiennych. Skarga wniesiona przez osobę nie będącą stroną w postępowaniu administracyjnym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.