II SA/Łd 916/16

Sygn. akt II SA/Łd 916//16 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2017 roku sprawy ze skargi I. Z. i T. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ja decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...], znak [...]; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżących I. Z. i T. Z. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego położnego w miejscowości S., działka nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 22 września 2015r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. wpłynęło pismo I. i T. małżonków Z., w treści którego zawiadomili, że Państwo Z., będący właścicielami działki nr 360/2 zmienili naturalny kierunek spływu wód powierzchniowych i skierowali wody spadowe z rynien budynków w kierunku działki nr 360/3 poprzez podniesienie wysokości gruntu na wschodniej części działki nr 360/2 w związku z utwardzeniem terenu kostką brukową. Dodatkowo wnioskodawcy podnieśli kwestię otworów okiennych zlokalizowanych w znajdującym się w odległości 3m od granicy budynku mieszkalnym oraz wejścia do kotłowni. Pismem z dnia 23 września 2015r. organ szczebla powiatowego zawiadomił strony o planowanych na dzień 6 października 2015r. czynnościach kontrolnych dotyczących zgodności budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. z zatwierdzonym projektem budowlanym. W dniu 29 września 2015r. w siedzibie organu szczebla powiatowego stawił się W.Z. informując, że w dniu planowanych oględzin nie będzie nikogo na działce nr 360/2. Jednocześnie W.Z. przedstawił projekt budowlany budynku mieszkalnego wraz z projektem zagospodarowania działki i zbiornikiem ścieków, potwierdzenie przyjęcia obiektu do użytkowania z dnia [...] znak: [...] oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą z dnia 19 lutego 2007r. sporządzoną przez geodetę uprawnionego P.J., przyjętą do zasobów geodezyjnych pod nr 2005-252-20/2007, z której wynika, że obiekt został wybudowany zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] nr [...], przeniesioną decyzją z dnia [...] nr [...]. W dniu 6 października 2015r. organ I instancji przeprowadził czynności kontrolne na przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 19 października 2015r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego na przedmiotowej nieruchomości. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], którą – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409), dalej powoływanej jako "Pr.bud." – nakazał W. i L. małżonkom Z. przedłożenie w terminie do dnia 31 maja 2016r. 3 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych celem doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na nieczystości zlokalizowanego w m. S. na działce nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. , do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu wskazano, że w trakcie realizacji inwestycji dokonano istotnego odstępstwa od zatwierdzonej dokumentacji, polegającego na zmianie charakterystycznych parametrów technicznych obiektu, tj. kubatury przez wykonanie dodatkowego pomieszczenia, do którego prowadzą drzwi zlokalizowane od strony działki nr 360/3. Decyzją z dnia [...] nr [...] organ szczebla wojewódzkiego uchylił w całości powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że po pierwsze z żadnego z dowodów nie wynika, że wykonano jakiekolwiek "dodatkowe pomieszczenie", po drugie tryb określony normą art. 51 ust. 1 pkt 3 Pr.bud. znajduje zastosowanie wyłącznie w stosunku do istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę dokonanych na etapie budowy, natomiast w niniejszej sprawie budowa budynku mieszkalnego została zakończona, o czym inwestor – W.Z. zawiadomił organ I instancji w dniu 9 maja 2007r., dołączając nadto inwentaryzację geodezyjną powykonawczą z dnia 19 lutego 2007r., sporządzoną przez geodetę uprawnionego, z której wynika, że obiekt został wybudowany zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] nr [...], przeniesioną decyzją z dnia [...] nr [...]. Dodatkowo organ wyjaśnił, że w kontrolowanej decyzji nieprawidłowo określono adresata obowiązku i wskazał na konieczność precyzyjnego określenia zakresu przedmiotowego postępowania, który na różnych etapach był modyfikowany bez wskazania jakichkolwiek przyczyn tego stanu rzeczy. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ szczebla powiatowego przeprowadził w dniu 18 lutego 2016r. oględziny na nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania. Z kolei w dniu [...] wydał decyzję nr [...], którą nakazał W. Z. przedłożenie w terminie do dnia 30 września 2016r. 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, celem doprowadzenia budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zbiornikiem na nieczystości zlokalizowanego w miejscowości S. na działce nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. , do stanu zgodnego z prawem. W przewidzianym prawem terminie odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji złożyli L. i W. Z. , nie zgadzając się z jej treścią i podnosząc, że budynek został skutecznie oddany do użytkowania, w momencie odbioru budynku w przedłożonych dokumentach (inwentaryzacji) przedmiotowa przestrzeń istniała wraz z wyraźnie naniesionymi na rysunku technicznym schodami, co można było naocznie stwierdzić. Decyzją z dnia [...] nr [...] organ szczebla wojewódzkiego uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując w uzasadnieniu, że inwestor dokonał skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, a organ nie zgłosił sprzeciwu, więc brak jest podstaw do kwestionowania legalności wybudowanego obiektu. Następnie organ I instancji wydał w dniu [...] decyzję nr [...], którą w oparciu o art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a.", umorzył postępowanie w przedmiocie legalności budowy budynku mieszkalnego w miejscowości S., na działce nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. . W ustawowym terminie odwołanie od powyższej decyzji złożyli I. i T. Z. , nie zgadzając się z jej treścią i podnosząc, że budynek mieszkalny, którego dotyczy postępowanie stanowi zagrożenie pożarowe. Odwołujący podnieśli, że W.Z. zakupił nieruchomość pobudowaną niezgodnie z prawem i jest zobowiązany ponieść tego konsekwencje. Dobudował pomieszczenie na opał połączone z kotłownią o znacznej powierzchni użytkowej, co zwiększa zagrożenie pożarowe. Drzwi do tego pomieszczenia są z płyt wiórowych o szerokości ok. 2,5m i wysokości ok. 2m. W ścianie zewnętrznej budynku sąsiadującej z działką odwołujących znajduje się sześć otworów okiennych w odległości ok. 2,7m oraz trzy okna lukarne, dodatkowo w ścianie widnieją otwory do pomieszczeń w piwnicy, co – zdaniem odwołujących – jest niepodważalnym dowodem na niezgodność z przepisami prawa budowlanego. W ocenie autorów odwołania W.Z. wymusił lub oświadczył nieprawdę geodecie na temat odległości granicy działki od istniejącego budynku sporządzając inwentaryzację geodezyjną, która jest niezgodna ze stanem faktycznym, czego podstawą są pomiary wykonane przez organ I instancji. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania I. i T. Z. , utrzymał w mocy decyzję organ I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że inwestycja została zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] nr [...], przeniesionej decyzją z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Decyzja ta posiada przymiot ostateczności i pozostaje w obrocie prawnym. W toku postępowania ustalono również, że budowa budynku mieszkalnego została zakończona, o czym inwestor – W.Z. zawiadomił organ I instancji w dniu 9 maja 2007r. Do omawianego zawiadomienia inwestor dołączył inwentaryzację geodezyjną powykonawczą z dnia 19 lutego 2007r., sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgr inż. P.J. przyjętą do zasobów geodezyjnych pod nr [...]. Organ podkreślił, że z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej wynika, że inwestycja została zrealizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Inwentaryzacja uwidaczniała dodatkowo kontestowane przez odwołujących pomieszczenie pod schodami. W tym miejscu [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zaznaczył, że wpisom uprawnionego geodety, posiadającego wymagane uprawnienia zawodowe do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, na mocy art. 76 ust. 2 K.p.a. przysługuje domniemanie prawdziwości i domniemanie zgodności z prawdą. Prace geodezyjne, w tym wykonywanie pomiarów geodezyjnych, nie należą do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Tym samym organy nadzoru budowlanego nie mają możliwości kwestionowania zaewidencjonowanej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w R. inwentaryzacji powykonawczej. Organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego zaznaczył jednocześnie, że podważenie zgodności inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej z rzeczywistym stanem faktycznym może nastąpić jedynie w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi organami służby geodezyjnej i kartograficznej, zaś w przypadku stwierdzenia w takim postępowaniu, że inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza odzwierciedlała nieprawdę, stronom będzie służyło prawo złożenia podania o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestia rzeczywistego przebiegu granicy między nieruchomościami może być rozstrzygnięta jedynie w odrębnym postępowaniu prowadzonym przez wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) na podstawie przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015r. poz. 520 ze. zm.). Jeśli postępowanie takie wykaże inny przebieg granic niż ujęty na geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej odwołujący będzie miał prawo kwestionowania prawidłowości prac geodezyjnych wykonanych przez uprawnionego geodetę przed właściwymi organami służby geodezyjnej i kartograficznej. W dalszej kolejności [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nadmienił, że organ szczebla powiatowego posiadał wiedzę o realizacji "dodatkowego pomieszczenia", które nie było przewidziane w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] nr [...] przeniesioną decyzją z dnia [...] nr [...] i we właściwym terminie nie zgłosił sprzeciwu. Przyjęcie zaś przez organ szczebla powiatowego w dniu 17 maja 2007r. bez sprzeciwu i uwag zawiadomienia o zakończeniu budowy, do którego dołączono dokumenty – w szczególności inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, z której wynikało, iż inwestycja została zrealizowana z odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, uniemożliwia prowadzenie postępowania w stosunku do tożsamych robót budowlanych, co do których organ stopnia powiatowego posiadał wiedzę i nie wdrożył trybu określonego przepisem art. 54 Pr. bud. Tym samym co do zasady brak jest podstaw do kwestionowania legalności wybudowanego obiektu. Organ, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał, że w sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie skutecznie zawiadomiono o zakończeniu budowy, to nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50 – 51 Pr. bud. Brak sprzeciwu organu, bądź decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. powyższa zasada mogłaby doznać wyłomu jedynie w sytuacji zatajenia przez inwestora faktu realizacji obiektu z odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, bądź następczego wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji, której dotyczyło zawiadomienie, ale sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W końcowej części decyzji odnosząc się do treści odwołania organ II instancji stwierdził, iż nie uwzględnił podniesionych przez odwołujących zarzutów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję organu II instancji wywiedli I. i T. małżonkowie Z.. Zaskarżonej decyzji zarzucili: I. naruszenie następujących przepisów postępowania: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz jego dowolnej ocenie przejawiającej się odmową uznania za dowód pomiarów wykonanych podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ I instancji celem sprawdzenia zgodności z przepisami budowy budynku mieszkalnego w miejscowości S. na działce nr 360/2. W tym zakresie skarżący wyjaśnili, że z przeprowadzonych czynności kontrolnych organu wynika, że odległość budynku od granicy działki sąsiedniej nr 360/3 wynosi 2,70 – 2,75m, zaś zgodnie z projektem budowlanym powinna wynosić 4m; art. 106 K.p.a. poprzez niezasięgnięcie stanowiska geodety powiatowego, który w przedmiotowej sprawie powinien dokonać stosownych pomiarów geodezyjnych zgodnie z wymogami ustawy z dnia 12 września 2016r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2016r. poz. 1629); art. 105 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji umarzającej postępowanie jako bezprzedmiotowe z uwagi na niewłaściwą interpretację art. 51 Pr. bud. gdy tymczasem postępowanie to winno być prowadzone i zakończone stosowną decyzją rozstrzygającą sprawę co do istoty. II. naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 51 Pr. bud., przejawiające się w uznaniu, że przepis ten nie ma zastosowania do obiektów budowlanych już zakończonych podczas gdy przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust 7 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. umożliwiają przeprowadzenie postępowania naprawczego również wobec budynków już zakończonych i oddanych do użytku; 2. art. 81 ust. 1 pkt 1b Pr. bud. poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli przez organy nadzoru budowlanego w zakresie przestrzegania warunków bezpieczeństwa osób i mienia na etapie użytkowania budynku, przejawiające się w braku podjęcia stosownych działań i decyzji dążących do usunięcia stanu niezgodnego z prawem; 3. § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422), dalej powoływanego jako "rozporządzenie", poprzez jego nieuwzględnienie w przedmiotowej sprawie i tym samym naruszenie przepisów bezpieczeństwa osób i mienia. Zdaniem skarżących skoro organy nadzoru budowlanego nie kwestionują, że odległość między ścianą zewnętrzną budynku położonego w na działce nr 360/2 a działką sąsiednią nr 360/3 wynosi 2,70 – 2,75m. a ściana ta zawiera sześć otworów okiennych i 3 okna typu lukarny, i mimo to organy nie podejmują żadnych działań mających na celu dostosowanie budynku do wymogów prawnych, to tym samym nie wykonują czynności kontrolnych, do jakich są zobligowane również na etapie użytkowania budynku; 4. § 271 rozporządzenia poprzez jego nieuwzględnienie w przedmiotowej sprawie i tym samym naruszenie przepisów bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Skarżący wyjaśnili, że powołany przepis z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe określa minimalne odległości, które wynoszą 8m, w jakich powinny się znajdować od siebie budynki. W przedmiotowej sprawie odległości między budynkiem położonym na działce nr 360/2 od granicy z działką nr 360/3 to 2,70 – 2,75 metra, zaś odległość od granicy do budynku skarżących to 3m, odległość między budynkami wynosi więc niecałe 6m. Z uwagi natomiast na fakt, że ściana zewnętrzna budynku położonego na działce nr 360/2 zwrócona od strony granicy z działką skarżących zawiera 6 otworów okiennych i trzy lukarny, to tym bardziej – zdaniem skarżących – w razie zagrożenia pożarowego ich osobiste i majątkowe bezpieczeństwo jest wyjątkowo narażone ze względu na zwiększenie powierzchni nośnej ognia przez ścianę z wybudowanymi otworami okiennymi. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Ponadto autorzy skargi w oparciu o art. 145a § 1 P.p.s.a wnieśli o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji stwierdzającej, że budynek mieszkalny położony na działce nr 360/2 nie spełnia wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego z uwagi na jego bliskie usytuowanie wobec zabudowań sąsiednich, a tym samym wszczęcie postępowania naprawczego w oparciu o art. 51 Pr. bud. celem doprowadzenia tegoż budynku do stanu zgodności z prawem poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na zamurowaniu otworów okiennych. Dodatkowo skarżący wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę uwzględniając skargę może uchylić akt, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 P.p.s.a. może to uczynić, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeśli nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 P.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 P.p.s.a. podlega oddaleniu. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja utrzymująca w mocy decyzję umarzająca postępowanie administracyjne w sprawie legalności budowy budynku mieszkalnego położnego w miejscowości S. na działce nr 360/2, obręb [...], gmina Ł. . W tym miejscu wskazać należy, że budynek mieszkalny, o którym mowa został zrealizowany na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] nr [...], przeniesionej następnie na W.Z. decyzją z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W dniu 9 maja 2007r. inwestor zawiadomił o zakończeniu przedmiotowej budowy, zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. przyjął przedmiotowe zawiadomienie bez sprzeciwu i uwag. Nie można zgodzić się z twierdzeniami organów orzekających w sprawie, iż skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, co do którego właściwy organ nie wniósł sprzeciwu ani uwag, uniemożliwia prowadzenie postępowania legalizacyjnego w stosunku do tegoż obiektu budowlanego. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzeniu pod kątem legalności wybudowania przez organy nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50 – 51 Pr.bud., bowiem decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego, a fakt przyjęcia budynku do użytkowania jednoznacznie potwierdza, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nie dotyczy to jednak sytuacji, w której ma miejsce zawiadomienie o zakończeniu budowy w trybie art. 54 Pr.bud. (vide: wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2016r. sygn. akt II OSK 1313/14; wyrok NSA z dnia 28 lipca 2016r. sygn. akt II OSK 331/16; wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 maja 2016r. sygn. akt II SA/Kr 358/16; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 6 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Rz 699/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Należy zatem odróżnić sytuację użytkowania obiektu w oparciu o ostateczną decyzję udzielającą pozwolenia na użytkowanie oraz w oparciu o zawiadomienie o zakończeniu budowy w trybie art. 54 Pr.bud. Udzielenie bowiem pozwolenia na użytkowanie w oparciu o art. 55 i następne Pr.bud. wiąże się z koniecznością przeprowadzenia postępowania określonego w tych przepisach i ma na celu sprawdzenie, czy obiekt nadaje się do użytkowania, w tym sprawdzenie zgodności wykonania inwestycji z projektem. Podkreślić należy, że wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie poprzedza przeprowadzenie obowiązkowej kontroli, w toku której organ dokonuje weryfikacji zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu; z projektem architektoniczno – budowlanym; sprawdzenie wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego; w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych – wykonania tego obowiązku i uporządkowania terenu budowy. Tym samym przeprowadzenie szczegółowej oceny zgodności inwestycji z warunkami decyzji o pozwoleniu na budowę w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie czyni zbędnym ponowną weryfikację inwestycji pod względem jej zgodności z prawem. Takiego skutku nie można natomiast przypisać zawiadomieniu o zakończeniu robót budowlanych, o którym mowa w art. 54 Pr.bud. W takim przypadku bowiem właściwy organ administracji nie wydaje decyzji administracyjnej, a inwestor nabywa uprawnienie do użytkowania obiektu budowlanego na skutek milczenia władzy publicznej. W tej sytuacji brak jest aktu administracyjnego potwierdzającego legalność inwestycji. Ponadto należy zauważyć, że kontrola wykonania obiektu budowlanego zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym ma charakter formalny i opiera się wyłącznie na oświadczeniu kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym lub warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, które inwestor dołącza do zawiadomienia o zakończeniu budowy, a nie na bezpośrednich ustaleniach organu administracji. Tym samym nie można uznać za równorzędne sytuacje użytkowania obiektu na podstawie ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie oraz na podstawie zawiadomienia o zakończeniu budowy w trybie art. 54 Pr.bud. W okolicznościach niniejszej sprawy, jak już wyżej wskazano, organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego nie wydał decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a jedynie przyjął bez uwag zawiadomienie o zakończeniu budowy i na tej podstawie wydał potwierdzenie przyjęcia obiektu do użytkowania. W tej sytuacji uznać należy, że zawiadomienie o zakończeniu budowy i brak sprzeciwu właściwego organu nie stało na przeszkodzie prowadzeniu postępowania w oparciu o art. 51 Pr.bud. w sprawie zgodności realizacji inwestycji z zatwierdzonym decyzją z dnia 18 października 1996r. projektem budowlanym. W rezultacie skonstatować wypada, że umorzenie postępowania w sprawie w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a. nie znajdowało uzasadnienia w okolicznościach sprawy. Powyższe czyni zasadnym zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa procesowego, tj. art. 105 K.p.a. poprzez umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, oraz prawa materialnego tj. art. 51 Pr.bud. przejawiające się w dokonaniu niewłaściwej interpretacji tegoż przepisu. Z tychże względów Sąd uznał, że naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W związku z tym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ w trybie art. 51 Pr. bud. dokona oceny, czy realizacja budowy budynku mieszkalnego na działce nr 360/2 w miejscowości S. została zrealizowana w sposób zgodny z przepisami i ustaleniami projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy Ł. z dnia [...] nr [...], przeniesioną decyzją z dnia [...] nr [...]. IB