II SA/Łd 917/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Ewa Markiewicz, del. Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Protokolant Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi T.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], Nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, który złożył T.K. w dniu 20 czerwca 2000 r. podając, że wraz z rodzicami został wysiedlony do obozu przesiedleńczego w Ł., przy ul. A 4. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] wskazano, iż T.K. złożył wniosek po upływie terminu określonego w art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ( Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm. ). Zgodnie z tym przepisem wnioski zaopiniowane przez właściwe stowarzyszenie osób poszkodowanych wraz z dowodami potwierdzającymi rodzaj i okres represji, zainteresowane osoby mogą składać do Kierownika Urzędu do dnia 31 grudnia 1999 r. Termin ten wyznaczony dla stron i uczestników postępowania nie może być przez organ prowadzący postępowanie przedłużany. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T.K. opisał swój zły stan zdrowia nie podając przyczyny uchybienia terminowi. Orzekając jak wyżej Kierownik Urzędu podał, iż strona nie przedstawiła dowodów, że wniosek o przyznanie uprawnienia złożyła wstawowym terminie. W Skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T.K. jako powód uchybienia terminowi wskazał swój zły stan zdrowia oraz podniósł, że ustawa w swoim pierwotnym brzmieniu nie zawierała regulacji dotyczącej terminu, który wprowadzono późniejszą nowelizacją. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. ) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). W rozpoznawanej sprawie mają zatem zastosowanie przepisy nowej ustawy. Z załączonego do akt sprawy skróconego odpisu aktu zgonu wystawionego przez Urząd Stanu Cywilnego Ł. – C. wynika , że skarżący T.K. zmarł w dniu [...]. W tym stanie rzeczy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z mocy art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) podlegało umorzeniu.