II SA/Łd 917/07

Sygn. akt II SA/Łd 917/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20. lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 20. lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi I. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalno – gospodarczego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu [...] skarżąca – I. F. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalno – gospodarczego. Zarządzeniem z dnia [...] skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu i nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Postanowieniem z dnia 13. grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił powyższą skargę z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Powyższe postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 27. grudnia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sprawy ). Pismem z dnia [...] I. F. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz złożenia dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż postanowieniem z dnia 3. października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 745/07 wstrzymał wykonanie decyzji WINB w Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie [...]. W związku z tym, w ocenie skarżącej, skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie została już raz przez Sąd rozpatrzona i nie musiała być rozpatrywana po raz drugi. Ponadto skarżąca we wniosku oświadczyła, iż gdy tylko Sąd przywróci jej termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, to w terminie 7 dni wniesie opłatę sądową i prześle dwa egzemplarze skargi. Do wniosku dołączono ponadto odpis postanowienia Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Łodzi z dnia 3. października 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 745/07. Zarządzeniem z dnia [...] wezwano I. F. do uzupełnia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez dokonanie czynności, których nie dokonała w terminie tj. uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz nadesłania dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu [...] skarżąca przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz dwa egzemplarze odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Sąd odrzuca również skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 par. 1 pkt . 3 p.p.s.a.). Termin do uzupełnia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym. W przypadku terminu ustawowego niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Termin prekluzyjny oznacza, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie przepisu art. 58 par. 1 pkt 3 i art. 220 par. 3. Termin procesowy natomiast, oznacza, że w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony skarżącej. Zgodnie z treścią przepisu art. 86 par. 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 par. 2 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z przepisem art. 87 par. 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 par. 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 par. 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnia braków formalnych skargi bez wskazania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika bowiem z treści zarządzeń o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwaniu do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi, zawierają one prawidłowe i wyczerpujące pouczenia, a zatem w ocenie Sądu strona skarżąca została wyczerpująco poinformowana o negatywnych skutkach niezastosowania się do wezwań. Należy przy tym również podkreślić, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem /por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., I CKN 556/98, LEX Nr 50702, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP 2000, nr 12, poz. 488/. W ocenie Sądu nie może czynić wniosku uzasadnionym tylko przekonanie skarżącej o niecelowości kontynuowania postępowania sądowego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku mieszkalno – gospodarczego na skutek wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie rozbiórki tegoż budynku w innym postępowaniu sądowym. Należy przy tym podkreślić, iż każda sprawa sądowoadministracyjna rozpatrywana jest indywidualnie, natomiast przeświadczenie skarżącej o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem jest co najwyżej motywem wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Racjonalność tegoż motywu znajdzie uzasadnienie w orzeczeniu kończącym postępowanie przed sądem administracyjnym i nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do jego zaskarżenia, czy też do zwolnienia z obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Powyższe okoliczności w żadnym razie nie wskazują na niezawinione przekroczenie terminu do uzupełnienia braków wniesionej skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu. J.S.