II SA/Łd 917/09

Dnia 12 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy. J. K., powołując się na pełnomocnictwo udzielone jej przez córkę M. P., złożyła w jej imieniu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2009 roku J. K., jako pełnomocnik skarżącej M. P., wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi J. K. zwróciła się, we własnym imieniu do Sądu, o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku załączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, przedstawiając w nim własną sytuację rodziną i majątkową. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2009 roku odmówiono J. K. przyznania prawa pomocy. J. K. wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia, w jego uzasadnieniu podnosząc, iż ponownie domaga się rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ sprawa dotyczy jej osoby, wobec czego "wnosi o przyznanie jej pomocy prawnej i prawnika z urzędu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wobec powyższego przepisu prawo pomocy może być przyznanie jedynie stronie postępowania sądowoadministracyjnego, tj. stronie skarżącej oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a także uczestnikowi postępowania, na mocy art. 33 w związku z art. 12 p.p.s.a. W postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 32 p.p.s.a., stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zaś zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Ponadto w myśl § 2 tegoż przepisu, udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy wskazać, iż z żądaniem przyznania prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu, wystąpiła J. K., będąca pełnomocnikiem skarżącej M. P.. Wniosek zawierał żądanie przyznania prawa pomocy oraz informacje o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach wnioskodawczyni. Zatem bezsporny jest fakt, iż zgłoszony wniosek nie jest wnioskiem strony postępowania, lecz jej pełnomocnika. Potwierdza to sama wnioskodawczyni, w treści wniesionego przez nią sprzeciwu od wskazanego powyżej postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2010 roku, oświadczając, iż "domaga się przyznania jej pomocy prawnej i prawnika z urzędu". Konkludując, należy stwierdzić, że prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie. Zatem złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy przez osobę, której nie przysługuje status strony, nie może wywołać zamierzonego rezultatu w postaci pozytywnego rozpoznania tegoż wniosku. Wobec tego odmowa przyznania prawa pomocy znajduje uzasadnienie w treści obowiązujących przepisów. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.