II SA/Łd 920/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-09-24
Skład orzekający: Agnieszka Grosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który osiąga dochody z emerytury w łącznej wysokości 2.500 zł miesięcznie wraz z małżonkiem i posiada mieszkanie, może zostać uznany za osobę, której należy przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku skarżącego, który wraz z żoną osiąga regularne dochody z emerytury w łącznej wysokości 2.500 zł miesięcznie, co daje średnio 1.250 zł na członka rodziny, oraz posiada zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, nie można uznać go za osobę ubogą, która nie posiada żadnych środków na udział w postępowaniu. Jednakże, koszt wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru może spowodować uszczerbek dla utrzymania rodziny, dlatego zasadne jest przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.Stan faktyczny
Skarżący W.O. złożył skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania świadczenia pieniężnego. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że skarżący wraz z żoną osiągają dochody z emerytur w łącznej wysokości 2.500 zł i posiadają mieszkanie. Skarżący podniósł, że choruje i wydaje dużo na leki.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, a w pozostałym zakresie oddalono wniosek.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 24 września 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W.O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł., w pozostałym zakresie oddalić wniosek. AG
II SA/Łd 920/10
Uzasadnienie
W.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych.
W dniu 16 września 2010 r. strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2.500 złotych. Strona posiada mieszkanie o powierzchni 42 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest chory na serce, zwyrodnienie kręgosłupa, zatem dużą część dochodów wydaje na lekarstwa.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w części.
Przede wszystkim na uwadze należy mieć fakt, iż skarżący wraz z żoną osiągają regularne dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 2.500 złotych, a więc średni dochód na członka rodziny wynosi 1.250 złotych. Małżonkowie mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, gdyż posiadają mieszkanie. Powyższe okoliczności powodują, iż skarżący nie może zostać uznany za osobę ubogą, która nie posiada jakichkolwiek środków na udział w postępowaniu przed sądem administracyjny. W ocenie Referendarza sądowego, o ile strona skarżąca jest w stanie partycypować w kosztach postępowania i opłaceniu kosztów sądowych (wpis sądowy jest minimalny i wynosi 100 złotych), to już opłata wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru może spowodować uszczerbek dla utrzymania skarżącego i jego rodziny. Stąd też zasadne stało się przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło