II SA/Łd 923/13

Dnia 28 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 roku sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), art. 16 a) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r., nr 139, poz. 992 ze zm.), w związku z § 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2013r. poz. 3), utrzymało w mocy Wójta Gminy P., z dnia [...], nr [...], którą odmówiono M. S. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na matkę H. S. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że okolicznością bezsporną jest, że podstawową przesłanką ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest faktyczna rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, będąca w związku przyczynowym z koniecznością sprawowania opieki nad chorym członkiem rodziny posiadającym znaczny stopień niepełnosprawności, zaś zdaniem organu odwoławczego w rozpoznawanej sprawie nie można uznać, że M. S. zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad matką legitymującą się znacznym stopniem niepełnosprawności. Podkreślono, że M. S. oświadczyła, iż jest bierna zawodowo i nie podejmuje zatrudnienia od kilkunastu lat. H. S. posiada natomiast znaczny stopień niepełnosprawności od dnia 16 maja 2013r. Wobec tego zdaniem organu pomiędzy ustaniem zatrudnienia M. S., a koniecznością sprawowania opieki nad matką H. S. posiadającą znaczny stopień niepełnosprawności nie istnieje związek przyczynowy wymagany dyspozycją art. 16 a) ustawy. Ponadto organ zaznaczył, iż niepodejmowanie zatrudnienia, które ma miejsce w przypadku odwołującej się, nie jest tożsame z rezygnacją z zatrudnienia. Niepodejmowanie zatrudnienia jest jedną z przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (art. 17 ust. 1 ustawy) i nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Powyższą decyzję M. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wyjaśniając, że od kilkunastu lat opiekuję się chorą matką, która wymaga całodobowej opieki i tylko ona może jej ją zapewnić. Dodała, ze matka jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, od 9 lat jeździ na wózku inwalidzkim, po amputacji obydwu kończyn dolnych. Ponadto, jako jej opiekun nie może podjąć stałej zarobkowej pracy, a jej rodzeństwo zawodowo pracuje i jest na oddzielnym utrzymaniu. Wskazała także, iż świadczenie, które do tej pory otrzymywała było dużym wsparciem finansowym, dzięki któremu mogła dokonać zakupu niezbędnych leków dla matki, sprzętu specjalistycznego, który pomaga matce w codziennym funkcjonowaniu, opłacić diabetologa i pokryć koszty specjalnej diety, która jest bardzo kosztowna, ale znacznie obniża poziom cukru. Wyjaśniła także, iż od 1 stycznia 2009r. pobierała z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. zasiłek i od tego czasu jest jedyną osobą, która opiekuje się matką, zatem nie może podjąć stałej zarobkowej pracy. Wcześniej taką osobą był jej ojciec H. S., lecz z chwilą jego śmierci skarżąca przejęła obowiązek opieki nad swoją matką H. S. Ponadto wskazała, że organ nie uwzględnił wcześniejszych orzeczeń o stopniu niepełnosprawności, który H. S. posiada od 2004r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z ustaleń Sądu wynika, że wnioskiem z 24 czerwca 2013r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP. Postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zarejestrowane pod sygnaturą K 27/13. Nadto przed Trybunałem Konstytucyjnym, Grupa Posłów na Sejm, wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., zainicjowała postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, o zbadanie zgodności: - przepisu art. 17 ust. 1 b) ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1, w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - przepisów art. 16 a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1, w związku z art. 69 Konstytucji RP. Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zawieszeniu przedmiotowego postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt K 27/13, gdyż rozstrzygniecie w niniejszej sprawie zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania. Jeżeli bowiem na skutek działań kontrolnych Trybunału Konstytucyjnego, art. 11 ust. 1 i 3 wskazanej ustawy zmieniającej zostanie uznany za niezgodny z przepisami Konstytucji RP, to tym samym przestanie istnieć zasadnicza podstawa prawna zaskarżonej decyzji. LS