II SA/Łd 930/07

Dnia 1 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w osobie: Sędziego NSA Ewy Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. AG II SA/Łd 930/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił M.W. ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w Ł. przy ul. K. Po rozpoznaniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi M.W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W pierwszej kolejności Sąd zobligowany jest jednak do zbadania, czy skarga została wniesiona w terminie prawem przewidzianym. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, iż skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z podstawową zasadą wyrażoną w przepisach art. 42 i 43 kpa, pisma w toku postępowania administracyjnego doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W razie nieobecności adresata, pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Natomiast w myśl art. 44 § 1 kpa, gdy doręczenie, o którym mowa powyżej nie jest możliwe, pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki we wskazanym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Zgodnie z art. 44 § 4 kpa doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] została doręczona skarżącej w trybie art. 44 kpa. Przesyłka zawierająca decyzję organu II instancji została bowiem awizowana dwukrotnie: w dniu 18 czerwca 2007 roku i w dniu 25 czerwca 2007 roku, jednakże nie została podjęta w terminie. W konsekwencji decyzja powinna zostać uznana za doręczoną w dniu 2 lipca 2007 roku. W tym miejscu należy podkreślić, iż tzw. doręczenie zastępcze wywołuje takie same skutki jak doręczenie dokonane na zasadach art. 42 i 43 kpa. Okoliczność, iż decyzja została ponownie wysłana przez organ administracji do strony nie niweczy skutków doręczenia dokonanego w drodze art. 44 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 1999 roku o sygn. akt V SA 1880/98). Przyjmując, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] została doręczona stronie w dniu 2 lipca 2007 roku, termin do wniesienia skargi określony przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 1 sierpnia 2007 roku. Tymczasem skarga została złożona przez stronę w Kancelarii Głównej Przy [...] Urzędzie Wojewódzkim w Ł. w dniu 18 września 2007 roku, a więc z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Dodatkowo, tut. Sąd zwraca uwagę na fakt, iż zgodnie z przepisami art. 86 i art. 87 p.p.s.a., stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. AG