II SA/Łd 934/10

Dnia 1 października 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy rozbiórki części ogrodzenia postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG J.J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy rozbiórki części ogrodzenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 września 2010 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca jest wdową, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, osiąga dochody z tytułu renty rodzinnej w wysokości 1.015 złotych, z drobnych prac dorywczych – ok. 200 złotych. Skarżąca posiada dom o powierzchni 61 m kw. (współwłasność), położony na działce o powierzchni 379 m kw., nie deklaruje posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jest osobą schorowaną, nie posiada majątku, z którego mogłaby czerpać dochody. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, a także wysokość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu sądowego, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżąca jest osobą starszą i deklaruje osiąganie dochodów jedynie z tytułu renty rodzinnej, której wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG