II SA/Łd 934/15

Dnia 09 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2015 roku sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. a.bł. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez K. D. odwołania od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] nr [...]. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Kolegium podniosło, że warunkiem skuteczności procesowej czynności odwołania jest zachowanie ustawowego terminu dla dokonania tej czynności. Stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. strona może złożyć odwołanie w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Takie też pouczenie znajduje się w treści skarżonej decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 K.p.a., w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy stwierdza ten fakt w drodze ostatecznego postanowienia. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, przewidzianego w art. 134 K.p.a., co wynika wprost z treści tego przepisu. Według organu odwoławczego, decyzja organu I instancji z dnia [...] o przyznaniu K. D. pomocy w formie usług opiekuńczych i odpłatności za usługi opiekuńcze została doręczona stronie w dniu 29 lipca 2015 r. (dowód: potwierdzenie odbioru decyzji). Termin do wniesienia odwołania upływał zatem w dniu 12 sierpnia 2015 r. Odwołanie zostało złożone za pośrednictwem poczty w dniu 17 sierpnia 2015 r. (dowód: koperta, w której nadano przesyłkę zawierająca pieczęć z datą nadania), a zatem z uchybieniem powyższego terminu. Z przedstawionych względów wniesione odwołanie jest prawnie nieskuteczne, co uzasadniało podjęcie wspomnianego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K. D. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W motywach skargi strona podniosła zarzuty względem decyzji o przyznaniu usług opiekuńczych i odpłatności za usługi opiekuńcze, argumentując, że trwałe uszkodzenie mózgu wywołane przez wybuch niewypału, które z wiekiem się pogłębia sprawia, że czasem niewłaściwie postępuje i ocenia rzeczywistość. Dodatkowo nieznajomość prawa i skutków niedopełnienia terminu do wniesienia odwołania, uzasadnia przywrócenie terminu do jego wniesienia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest orzeczenie o charakterze procesowym, jakim jest niewątpliwie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], wydane na podstawie art. 134 K.p.a., o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stosownie do treści tego przepisu, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, zauważyć przede wszystkim należy, iż przepis art. 134 K.p.a., w swym brzmieniu jest jednoznaczny i obliguje organ administracyjny wyższego stopnia do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego, w każdym przypadku, gdy spełnione zostaną przesłanki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania organu administracyjnego. W ocenie sądu, organ II instancji trafnie zastosował art. 134 K.p.a., jako konsekwencję uchybienia terminu do złożenia odwołania przez K. D. od decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] o przyznaniu skarżącemu usług opiekuńczych. Zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 K.p.a. odwołanie należało wnieść do właściwego organu odwoławczego - w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję - to jest Wójta Gminy G. Termin do złożenia odwołania wynosił czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdyby decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2 art. 129). W świetle załączonych do akt administracyjnych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 29 lipca 2015 r. Odwołanie natomiast, pomimo wyraźnego pouczenia o trybie i terminie jego złożenia, zostało wniesione z pominięciem organu I instancji, bezpośrednio do Kolegium w dniu 17 sierpnia 2015 r., czego ewidentnym dowodem jest koperta załączona do akt sprawy. Nie budzi wobec tego wątpliwości, że skarżący uchybił terminowi przewidzianemu w art. 129 § 2 K.p.a. Nadto w treści odwołania skarżący poza sformułowaniem zarzutów pod adresem decyzji organu I instancji nie wnioskował expressis verbis o przywrócenie uchybionego terminu, nie wskazywał również na przyczyny, z powodu których złożył odwołanie po terminie. Wobec powyższego organ zobligowany był wydać postanowienie w trybie art. 134 K.p.a. Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pozostawał poza zakresem rozważań tutejszego sądu, który nie posiada kompetencji do orzekania w tej kwestii w zastępstwie organów administracyjnych. Wniosek w tym przedmiocie skarżący powinien był złożyć do właściwego organu – w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Wyjaśnić nadto trzeba, że z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd nie badał zasadności zarzutów skargi sformułowanych względem decyzji przyznającej skarżącemu usługi opiekuńcze. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. LS