II SA/Łd 938/07

Dnia 17 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz radcy prawnego w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przyznania skarżącej – L. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę L. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wobec treści postanowienia skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata oraz radcy prawnego. We wniosku tym wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem A. W., 25-letnim synem A. W. oraz 22-letnią córką A. W.. Podała przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 121 m2, nieruchomości rolnej o pow. 1,72 ha oraz budynku gospodarczego i garażu. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że w chwili obecnej rodzina utrzymuje się jedynie pensji męża w kwocie 1300 zł netto i dochodu z gospodarstwa rolnego o pow. 1,72 ha. Dzieci kontynuują naukę na studiach wyższych. Na pokrycie kosztów związanych ze studiami zaciągnęły pożyczki studenckie. Skarżąca dodała także, iż cierpi na silną migrenę i przyjmuje leki. Podkreśliła przy tym, że jeśli zajdzie potrzeba, nadeśle do Sądu zaświadczenia z uczelni o kontynuowaniu studiów przez dzieci. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2008 roku L. W. została wezwana do wyjaśnienia kwestii braku osiągania przez nią dochodu, w tym nadesłania zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem bądź bez prawa do zasiłku, przedstawienia zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o wysokości dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego o pow. 1,72 ha, nadesłania posiadanych przez nią oraz pozostałe osoby pozostające wraz z nią we wspólnym gospodarstwie domowym wyciągów z rachunków bankowych za ostanie 3 miesiące oraz wskazania kwoty pożyczek zaciągniętych przez dzieci na kontynuowanie nauki na studiach wyższych - w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w tej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało skarżącej doręczone w dniu 12 lutego 2008 roku. W zakreślonym terminie skarżąca nie wyjaśniła kwestii braku osiągania przez nią dochodu, w tym nie nadesłała zaświadczenia z właściwego urzędu pracy potwierdzającego fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej (z prawem bądź bez prawa do zasiłku), nie przedstawiła także zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o wysokości dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego pow. 1,72 ha, nie nadesłała wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez nią i pozostałe osoby pozostające wraz z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, za ostanie 3 miesiące oraz nie wskazała kwoty pożyczek zaciągniętych przez dzieci na kontynuowanie nauki na studiach wyższych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 p.p.s.a.). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym w sposób bezsporny wynika jedynie, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem A. W., 25-letnim synem A. W. oraz 22-letnią córką A. W.. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 121 m2, nieruchomości rolnej o pow. 1,72 ha oraz budynku gospodarczego i garażu. Mąż skarżącej uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1984,20 zł brutto. Skarżąca cierpi na migrenę i przyjmuje leki. Ponadto nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Pozostałe zaś kwestie dotyczące stanu majątkowego skarżącej i jej możliwości płatniczych wobec faktu niewykonania zarządzenia z dnia 28 stycznia 2008 roku, a w szczególności niewyjaśnienia kwestii braku osiągania przez nią dochodu, braku przedstawienia zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o wysokości dochodu osiąganego z gospodarstwa rolnego oraz nienadesłania wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącą i pozostałe osoby pozostające wraz z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, za ostanie 3 miesiące oraz niewskazania kwoty pożyczek zaciągniętych przez dzieci na kontynuowanie nauki na studiach wyższych, w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącą wyjaśnione. Tym samym uznać należało, że wnioskodawczyni nie wykazała jednoznacznie, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. A.T.-P.