II SA/Łd 938/11

Dnia 27 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o sprostowanie wyroku z dnia 31 stycznia 2012 roku w sprawie ze skargi M. S. i M. K. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] roku, Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru Gminy S. p o s t a n a w i a: - sprostować oczywistą omyłkę zawartą w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 roku w ten sposób, iż w ósmej linijce od dołu wyroku, w miejscu wskazania: "§ 50.1 b)" wpisać: "§ 50.1 1) b)". ko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 roku, po rozpoznaniu skarg M. S. i M. K. stwierdził niezgodność z prawem przepisu § 50.1 b) uchwały Rady Gminy S. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części obszaru gminy oraz zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym dnia 9 marca 2012 roku. Dnia 21 marca 2012 roku M. S. wniósł o sprostowanie i uzupełnienie wyroku z dnia 31 stycznia 2012 roku. Zdaniem wnioskodawcy, w kwestionowanej w skardze uchwale nie istnieje przepis § 50.1 b), a ewentualnie § 50.1 1) b). Niemniej jednak, zdaniem autora wniosku Sąd powinien stwierdzić niezgodność z prawem przepisu § 50.1 w części odnoszącej się do terenu oznaczonego symbolem A1RP. Pozostawienie w obrocie prawnym przepisu § 50 w pozostałym zakresie nie da możliwości zagospodarowania nieruchomości skarżących zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do uregulowania art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna zacytowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Na skutek oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 stycznia 2012 roku w ósmej linijce od dołu wyroku, podano: "§ 50.1 b)", zamiast: "§ 50.1 1) b)". W związku z powyższym Sąd postanowił z urzędu sprostować wyrok wpisując odpowiednie sformułowanie w miejsce błędnie podanych. Orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie wskazać należy, iż wniosek strony skarżącej opiewał na dwa żądania – sprostowania i uzupełnienia wyroku. Wniosek o uzupełnienie wyroku podlegał będzie rozpoznaniu na rozprawie, co wynika z treści art. 157 § 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ko