II SA/Łd 938/12

Dnia 9 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2013 roku w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a: - odrzucić zażalenie A. A.. a.bł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 stycznia 2013 roku oddalił skargę A. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W dniu 6 marca 2013 roku skarżący złożył skargę kasacyjną, z której wynika, iż nie zgadza się z treścią powyższego wyroku i zarzucając mu obrazę prawa materialnego, tj. art. 136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z racji tego, iż skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym, Sąd postanowieniem z dnia 15 marca 2013 roku odrzucił rzeczoną skargę kasacyjną. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie wniesienia zażalenia, które powinno być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 marca 2013 roku. W dniu 2 kwietnia 2013 roku żona skarżącego, jako jego pełnomocnik wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podnosząc, iż skarżący ją upoważnił do reprezentowania jego osoby w postępowaniu w sprawie odmowy zwrotu nieruchomości, a Sąd podczas rozprawy był świadomy tego, że ani skarżący, ani jego pełnomocnik nie należą do osób wymienionych w art. 175 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z unormowaniem przepisu art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Przy czym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W stanie faktycznym sprawy, postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 15 marca 2013 roku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego wraz z pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia, w terminie 7 dni i że ten środek ten powinien być sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem, zażalenie wniesione w dniu 2 kwietnia 2013 roku zostało sporządzone przez pełnomocnika skarżącego bez zachowania przymusu określonego przepisami prawa, bowiem rzeczony pełnomocnik w osobie żony skarżącego nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż zarówno skarga kasacyjna, jak i zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winny być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Tymczasem pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z treścią art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być także inne osoby niż adwokat lub radca prawny. Jak wynika z powołanego już przepisu art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikiem może być również małżonek, który nie musi być adwokatem lub radcą prawnym. W tej sytuacji dopuszczalnym było reprezentowanie skarżącego przez jego żonę, która nie ani adwokatem, ani radcą prawnym. Taka sytuacja nie zwalnia jednak z tego, iż skarga kasacyjna, jak i zażalenie na postanowienie o jej odrzuceniu winny być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 oraz 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. a.bł.