II SA/Łd 939/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wójta Gminy B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wójta Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązujących do opracowania projektu technicznego na odprowadzania wód opadowych p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Łd 939/08 UZASADNIENIE W dniu 3 grudnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Wójta Gminy B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązujących do opracowania projektu technicznego na odprowadzania wód opadowych. Strona skarżąca zarzucając naruszenie przepisów art. 7, art. 80 i art. 156 §1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając postawiony wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji strona skarżąca powołała się na obszerną argumentację skargi i przedstawiony w niej stan faktyczny sprawy. Podkreśliła, iż zarówno w dniu wydania spornej decyzji jak i w chwili składania przedmiotowej skargi, wykonanie zaskarżonej decyzji nie było i nie jest możliwe. Strona dodała, iż przy zastosowaniu dostępnych środków nie może wywiązać się z nałożonych obowiązków, zaś ewentualne jej wykonanie może skutkować dalekimi konsekwencjami dyscyplinarnymi w stosunku do Wójta Gminy B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Ponadto art. 61 § 3 w/w ustawy rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem zarówno na akty wydane w poszczególnych instancjach jak i w trybach nadzwyczajnych oraz w trybie autokontroli. Regulacja prawna przepisu art. 61 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Ustanowiona w analizowanym przepisie instytucja ochrony tymczasowej dotyczy takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48). Z uwagi na charakter przedmiotowego wniosku przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z.Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (postanowienie WSA z dnia 26 lipca 2005r., sygn.akt II SA/Gd 396/05, publ. System Informacji Prawnej LEX, Lex Nr 220325). Dodatkowo należy zauważyć, iż sposób sformułowania powołanego przepisu art. 61 p.p.s.a. wskazuje, iż przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania może być jedynie zaskarżony, wskazany w skardze akt lub czynność organu administracji. Zatem nie może to być dowolny akt prawny czy dowolne działanie, które zostało uznane przez stronę za krzywdzące i skutkuje wystąpieniem z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Za takim rozumieniem przepisu art. 61 p.p.s.a. przemawiają użyte przez ustawodawcę sformułowania, z §1 i §3 art. 61 należy wywieść, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania każdego zaskarżonego aktu lub czynności. Oczywiście, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe unormowania prawne na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, iż Wójt Gminy B. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza R. zobowiązujących Wójta Gminy B. do opracowania projektów technicznych na odprowadzania wód opadowych. Niewątpliwie zaskarżona decyzja nie jest decyzją, która posiadałby przymiot wykonalności, nie nakłada na stronę żadnych praw ani też żadnych obowiązków. Z uwagi na powyższe nie można orzec o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Jak zostało już podkreślone przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji mogą być wyłącznie akty prawne lub czynności organów administracji zaskarżone do Sądu i posiadające przymiot wykonalności. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar