II SA/Łd 940/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-11-09
Skład orzekający: sędzia WSA Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jeśli skarżący podnosi jedynie ogólne argumenty o konieczności wycięcia drzew i zniszczeniu ogrodzenia, nie uprawdopodabniając znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe powołanie się na konieczność wycięcia drzew i zniszczenie ogrodzenia, bez podania szczegółowych informacji, nie stanowi wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie dróg gminnych. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc, że budowa wiąże się z usunięciem drzew z ich nieruchomości oraz zniszczeniem ogrodzenia, a przywrócenie stanu pierwotnego byłoby trudne i kosztowne. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. i W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. S. i W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], znak: [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...], znak: [...] o zezwoleniu zarządcy drogi Prezydentowi Miasta T. na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie dróg gminnych – ulic: A wraz z łącznikiem do ulicy B, C i D w T. obejmującej działki nr [...] obręb [...], nr [...] obręb [...].
W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...] skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W piśmie z dnia 18 października 2010r. skarżący podniósł, iż rozpoczęcie budowy drogi będzie się wiązało z usunięciem drzew, które rosną na jego nieruchomości oraz ze zniszczeniem ogrodzenia. Ponadto, w przypadku uwzględnienia skargi, przywrócenia terenu do stanu pierwotnego byłoby zbyt trudne i kosztowne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 – nie publikowane). Omawiana instytucja ma więc na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z akt administracyjnych skarżący są właścicielami działki nr [...], która w oparciu o wskazaną decyzję Starosty [...] z dnia [...] została podzielona na działki nr [...] i [...], obręb [...]. Z decyzji tej wynika również, iż działka nr [...] z mocy art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. nr 80, poz. 721 ze zm.) miała stać się z mocy prawa własnością Gminy T. Decyzją tą zatwierdzono także projekt budowlany dla planowanego przedsięwzięcia obejmujący działkę nr [...] powstałą z podziału działki skarżących. Na jej podstawie inwestor może rozpocząć roboty budowlane związane z planowaną inwestycją, w tym również na działce stanowiącej dotychczas własność skarżących.
Skarżący, wezwani do uzupełnienia wniosku o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji podają takie okoliczności, jak zniszczenie ogrodzenia czy konieczność wycięcia drzew. Nie wskazują jednak, z jakich materiałów ogrodzenie zostało wykonane, czy rzeczywiście nie istnieje możliwość jego odtworzenia, jakie są jego wymiary, jak duża część nieruchomości zostaje im odjęta, w jaki sposób była dotychczas zagospodarowana. Podobnie powołując się na konieczność wycięcia drzew nie podają ich liczby, gatunków, wieku, sposobu dotychczasowego wykorzystania. To zbyt mało, by sąd mógł uwzględnić wniosek, informacje wskazane przez skarżących nie dają podstaw do oceny faktycznego wymiaru szkód związanych z realizacją inwestycji, w szczególności nie przesadzają o nieodwracalności skutków. Samo ogólnikowe powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi zaś uprawdopodobnienia ich wystąpienia w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia
Z uwagi na powyższe, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
A.D.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło