II SA/Łd 941/08

Dnia 17 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant Sekretarz sądowy Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2009 roku sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma w sprawie budowy drogi 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w wysokości 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym kwota należnego podatku od towarów i usług na rzecz adwokata M. K. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy [...]. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Z. K., uchyliło postanowienie Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w S. z dnia [...] roku, Nr [...] o przekazaniu pisma dotyczącego budowy drogi w miejscowości M., gmina W. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Z. K. w dniu 16 września 2008 roku skierowała do organu pismo, w którego treści wyjaśniła, iż jest osobą niepełnosprawną i od 2005 roku stara się o wykonanie utwardzenia drogi. Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w S. postanowieniem z dnia [...] roku przekazał powyższe pismo Z. K. Burmistrzowi Urzędu Gminy i Miasta w We. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ podał przepis art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, iż droga której dotyczy pismo strony zaliczana jest do kategorii dróg gminnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wyraziła swoje niezadowolenie z przekazania pisma wyjaśniając, że od 2001 roku jest osobą niepełnosprawną, nie może korzystać z elektrycznego wózka inwalidzkiego. Od kilku lat bezskutecznie stara się o wykonanie utwardzenia drogi na odcinku około 900 metrów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem dnia [...] roku uchyliło w całości postanowienie I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego ma zastosowanie do spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Tymczasem, w ocenie organu odwoławczego, do stanu faktycznego sprawy nie ma zastosowania ta regulacja, gdyż żaden przepis prawa materialnego nie przewiduje, aby budowa lub remont drogi publicznej była sprawą indywidualną załatwianą w drodze decyzji administracyjnej. Zdaniem organu pismo strony to wniosek w rozumieniu art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy bądź lepszego zaspokojenia potrzeb ludności. Bezsprzecznie utwardzenie drogi służy zaspokojeniu potrzeb ludności. W takiej sytuacji organ I instancji powinien wyjaśnić stronie, do jakiego organu ma zwrócić się o wykonanie inwestycji albo przekazać sprawę właściwemu organowi w trybie art. 243 Kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując, organ wskazał, że do wniosków składanych w trybie art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania przepis art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W skardze na powyższe postanowienie Z. K. ponownie wskazała, że bezskutecznie stara się o wykonanie utwardzenia drogi. Z racji swojej niepełnosprawności czuje się dyskryminowana. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. W ocenie Sądu, organ II instancji prowadząc postępowanie nie naruszył przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanego postanowienia. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie o uchyleniu przez organ II instancji rozstrzygnięcia organu I instancji w całości, gdyż organ I instancji błędnie zakwalifikował pismo strony skarżącej. W ocenie składu orzekającego pismo strony skarżącej z dnia 16 września 2008 roku stanowi wniosek w trybie art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona w treści pisma wyjaśniła, że droga we wsi M. nie jest utwardzona, zatem stara się o wykonanie tego utwardzenia. Zgodnie z treścią art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego, przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Z regulacji tego przepisu wynika, że przedmiotem wniosku nie może być konkretny zarzut, lecz chęć ulepszenia istniejącego stanu rzeczy. Przepis ma charakter otwarty, bowiem wyliczenie zawarte w jego treści jest przykładowe. Wniosek taki uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym kończące się czynnością faktyczną – zawiadomieniem. Jeżeli organ, który otrzymał wniosek nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany jest przekazać go właściwemu organowi, o czym zawiadamia jednocześnie wnioskodawcę (art. 243 Kodeksu postępowania administracyjnego). Zdaniem Sądu, ogólna treść pisma strony z dnia 16 września 2008 roku wskazuje, że stanowi ono wniosek w trybie art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego. Rzeczone pismo nie zawiera w swojej treści żadnego wniosku, a wskazuje jedynie na konieczność wykonania utwardzenia drogi w celu ulepszenia warunków życia okolicznych mieszkańców, w tym także skarżącej. Tym samym, kwalifikacja dokonana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze była prawidłowa, a zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Ustosunkowując się do zarzutów strony skarżącej podniesionych w zażaleniu, jak i skardze wyjaśnić należy, że inwestycje w zakresie utwardzenia drogi finansowane są ze środków pochodzących z budżetu państwa. Realizacja takich przedsięwzięć musi być zatem odpowiednio wcześnie zaplanowana (pod względem technicznym, jak i finansowym). W ocenie Sądu, długość okresu realizacji inwestycji nie jest przejawem dyskryminacji strony skarżącej. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł, jak w punkcie drugim wyroku na mocy art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przy zastosowaniu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z § 19 ust. 1, § 20 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). K.O.