II SA/Łd 944/13

Dnia 22 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. a.bł. Wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Łd 944/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W dniu 2 grudnia 2013 r. M. K. złożyła w siedzibie sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 21 listopada 2013 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, argumentując, że z powodu choroby swojego dziecka nie była w stanie zająć się i przypilnować terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Będąc z córką na badaniach w szpitalu przyjechała osobiście, prosząc o przywrócenie terminu. Na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 11 grudnia 2013 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności do wskazania w jakim terminie córka skarżącej przebywała w szpitalu na badaniach oraz do złożenia dowodów potwierdzających pobyt córki w szpitalu i konieczność obecności również skarżącej w szpitalu – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca jako przyczynę niezawinionego uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku wskazała na zmartwienia związane z chorobą córki i wynikami jej badań. Podniosła, że jest jeszcze matką 3-letniej córki, którą się zajmuje. Do pisma załączyła kopie: orzeczenia córki K. I. K. o znacznym stopniu niepełnosprawności z dnia [...] oraz karty informacyjne pobytu córki K. w szpitalu z dnia 7 października 2013 r., 5 listopada 2013 r. i 2 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej w tekście "p.p.s.a.", w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. W rozumieniu art. 86 § 1 i 3, art. 87 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W orzecznictwie podkreśla się, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast nieskorzystanie z pomocy osoby trzeciej powoduje, że skarżącej można co najmniej postawić zarzut niedbalstwa w prowadzeniu swoich spraw, a to wyklucza wyłączenie jej winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2013 r. sygn. akt II FZ 380/13 – Lex nr 1345181). Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjmuje się pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, iż strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne, przy czym przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 200/13 – Lex nr 1321436). Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie może stanowić argumentacja ograniczająca się do gołosłownego stwierdzenia, że stan zdrowia uniemożliwił wniesienie zażalenia, ale powinna wyjaśniać, dlaczego podjęcie czynności procesowej w przewidzianym do tego terminie nie było możliwe (por. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FZ 183/13, LEX nr 1320623). Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy sąd stwierdził, że wniosek skarżącej M. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie, a to z tego powodu, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Jako przyczynę niedochowania terminu skarżąca powołała chorobę córki i związane z tym zmartwienia, jednakże z nadesłanych na wezwanie sądu dokumentów, nie wynika, ażeby w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to jest od dnia 22 listopada 2013 r. do dnia 28 listopada 2013 r. córka skarżącej przebywała w szpitalu lub wymagała pomocy lekarskiej. Niewątpliwie zatem skarżąca nie uprawdopodobniła, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd nie kwestionuje faktu, że córka strony jest ciężko chora i wymaga stałego zaangażowania i pomocy ze strony skarżącej, niemniej jednak nie budzi wątpliwości fakt, że podniesione przez M. K. okoliczności nie mogą skutkować przywróceniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie, które zresztą sąd w pełni podziela podkreśla się, że konieczne jest uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie może zatem stanowić argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że strona była ciężko chora i pozostawała pod opieką różnych lekarzy (vide: postanowienie NSA z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I GZ 49/13 – Lex nr 1300901). Nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1013/12 – Lex nr 1274256). W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.