II SA/Łd 945/09

Dnia 23 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 roku przy udziale - sprawy ze skargi K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją nr [...], znak: [...] wydaną w dniu [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...], nakazującą K. B. wykonanie rozbiórki rozbudowanej części budynku magazynowo-gospodarczego od strony południowej na nieruchomości, położonej przy ul. A 26 w Ł. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, K. B. zakwestionował stanowisko organu odwoławczego podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest niewykonalna, gdyż nie precyzuje przedmiotu rozbiórki. Nadto zdaniem skarżącego organy nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie naruszyły przepisy procedury administracyjnej, w szczególności art. 7, art. 10. art. 77 § 1 i art. 79 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), bowiem nie powiadomiono skarżącego, w terminie przewidzianym art. 79 § 1 K.p.a., o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin przeprowadzonego w dniu 3 listopada 2008r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ustalił jaka część dobudowanego obiektu już istniała, a jaka faktycznie została wykonana, zatem nie ustalono, zdaniem skarżącego, w sposób rzetelny stanu faktycznego, naruszając unormowania zawarte w treści art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Kończąc, K. B. podniósł zarzut niewezwania go przez organy obu instancji do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, wyjaśniając, iż decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., w ramach autokontroli, uwzględnił w całości skargę K. B., uchylając zaskarżoną decyzję z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Na powyższą decyzję nie została złożona skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony. Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str.494). Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w toku postępowania odpadł jeden z elementów postępowania uniemożliwiający dalsze jego prowadzenie. W niniejszej sprawie o umorzeniu postępowania przesądziła okoliczność, iż, zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, na skutek podjętych przez organ, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., czynności autokontrolnych. Tym samym przestał też istnieć przedmiot zaskarżenia, czyniąc wydanie wyroku w badanej sprawie zbędnym. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, jako bezprzedmiotowego. m.o.