II SA/Łd 945/15
PostanowienieWSA w Łodzi2016-03-24
Skład orzekający: Agnieszka Grosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać umorzony, jeśli strona jest już zwolniona z obowiązku uiszczania tych kosztów na mocy przepisów ustawy?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeżeli strona jest już zwolniona z obowiązku uiszczania tych kosztów na mocy przepisów ustawy (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.). Rozpoznanie takiego wniosku staje się zbędne, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249a p.p.s.a.Stan faktyczny
M.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną i rodzinną. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, umorzono postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. lf
II SA/Łd 945/15
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 marca 2016 r. M.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Rodzina posiada mieszkanie o powierzchni 47 mkw., utrzymuje się z emerytury matki skarżącego w kwocie 1498 zł. W uzasadnieniu skarżący podał, że koszty utrzymania kształtują się następująco: czynsz – 580 zł, koszty leczenia – 300 zł, media – 250 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez stronę skarżącą uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym w postaci wynagrodzenia dla pełnomocnika z wyboru. Biorąc bowiem pod uwagę deklarowaną wysokość dochodów rodziny w zestawieniu z kwotą niezbędnych wydatków na utrzymanie, a także leczenie uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie.
Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło