II SA/Łd 949/19

Dnia 30 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowania sądowoadministracyjne. B.A. Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia pieniężnego. Na mocy zarządzenia z dnia 19 grudnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzji nr [...] z dnia [...] (wydanej na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.), podtrzymuje skargę na decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] . W piśmie z dnia 3 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa złożoną do sądu skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. B.A.