II SA/Łd 950/06

Dnia 6 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA: Ewa Markiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: sprzedaży nieruchomości w trybie bezprzetargowym postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 marca 2006 roku Rada Miejska w Ł. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie sprzedaży w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20. W dniu 7 kwietnia 2006 roku Stowarzyszenie A w Ł. wystąpiła do Rady Miejskiej w Ł. z wnioskiem o spowodowanie wstrzymania realizacji przedmiotowej uchwały i skierowanie wniosku Prezydenta Miasta Ł. do ponownego procedowania przez Radę Miejską w Ł.. Pismem z dnia 19 maja 2006 roku (otrzymanym w dniu 23 maja 2006 roku) Przewodnicząca Rady Miejskiej w Ł. poinformowała Stowarzyszenie, iż Komisja Rozwoju i Działalności Gospodarczej Rady Miejskiej w Ł. na posiedzeniu w dniu 11 maja 2006 roku postanowiła nie rozpatrywać wniosku Stowarzyszenia o wstrzymanie realizacji uchwały z dnia 22 marca 2006 roku. W dniu 9 października 2006 roku Stowarzyszenie A w Ł. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia [...] w sprawie sprzedaży w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20 zarzucając jej naruszenie art. 18 ustęp 2 pkt 9 lit.a ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, przez jego wadliwe zastosowanie i wniosła m.in. o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu oraz wstrzymanie jego wykonania. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dodatkowo podniesiono, iż sporna uchwała nie zostanie wykonana z uwagi na rezygnację z transakcji podmiotu, na rzecz którego miała nastąpić sprzedaż nieruchomości przy ul. A 20. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przed ewentualnym rozpoznaniem takiej skargi sąd administracyjny zobowiązany jest do zweryfikowania przesłanek jej dopuszczalności, którymi są w tym przypadku m.in. wyczerpanie przewidzianego przepisem art. 101 ustawy o samorządzie gminnym trybu wezwania do usunięcia naruszenia i zachowanie terminu do wniesienia skargi. W tym względzie Sąd w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą w całości podziela pogląd zawarty w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 roku w sprawie sygn. akt OSA 2/02 (opubl. w ONSA 2003/1/2), który pozostaje aktualny także pod rządami obecnie obowiązujących ustaw o sądownictwie administracyjnym. Przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o czym mówi w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, jest uchwała organu gminy podjęta w sprawie sprzedaży w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20. Takie wezwanie jest czynnością procesową (formalną), powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu zmianę (uchylenie) uchwały organu wskazanej gminy. Wezwanie organu do samokontroli uchwały konkretyzuje podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone, i uchwałę będącą tego przyczyną. Stosownie do przepisu art. 101 ustęp 3 ustawy o samorządzie gminnym organ, do którego wniesiono wezwanie, może w terminach przewidzianych do załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 35 k.p.a.) zmienić, uchylić uchwałę lub odmówić jej weryfikacji. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia, a następnie odmowa weryfikacji uchwały bądź milczenie organu, stanowią podstawę do podejmowania przez podmiot wzywający działań realizujących prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wezwanie, o którym mowa, wszczyna więc postępowanie, które ma kolejne etapy obwarowane terminami i innymi warunkami procesowymi. Należy przy tym podkreślić, że specyfika spraw rozpoznawanych przez sąd administracyjny polega właśnie na tym, że postępowanie przed tym sądem pozostaje zawsze w ścisłym związku z poprzedzającym je postępowaniem prowadzonym w danej sprawie przez organy administracji publicznej, których działania są objęte kontrolą sądu administracyjnego. W rozstrzyganej sprawie nawet jeżeli przyjąć, iż złożony w dniu 7 kwietnia 2006 roku skierowany do Rady Miejskiej w Ł. wniosek w przedmiocie wstrzymania realizacji skarżonej uchwały Rady Miejskiej z dnia 22 marca 2006 roku spełnia wymogi wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, co wobec jego niejednoznacznego sformowania budzi poważne wątpliwości Sądu w sprawie niniejszej, i tak uznać należy, iż skarga w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna z uwagi na przekroczenie przez stronę skarżącą terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozstrzyganej sprawie odpowiedź taka została skarżącemu Stowarzyszeniu udzielona pismem z dnia 19 maja 2006 roku, a więc skierowaną do sądu w dniu 9 października 2006 roku skargę uznać należy za wniesioną z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, z przedstawionych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy należało orzec jak w postanowieniu.