II SA/Łd 952/07

Dnia 21 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D.M. i T.M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie uchylenia do ponownego rozpoznania postanowienia o nałożeniu kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. W dniu 13 września 2007 roku D.M. i T.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] uchylające do ponownego rozpoznania postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za nielegalne użytkowanie obiektu. Do skargi D.M. i T.M. załączyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż w ramach obowiązków zawodowych często wyjeżdżają za granicę, co wyklucza możliwość czynnego udziału stron w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu lub znoszeniu zachowań innych podmiotów. W praktyce problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego określone obowiązki. A zatem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz s. 295-296 Warszawa 2005, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 410/2006, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt II FSK 250/2005 Lexpolonica orzecznictwo do art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie uchylające postanowienie organu I instancji, nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżących i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można bowiem na podstawie zaskarżonego aktu żądać wykonania określonych dóbr, bądź podejmować konkretnych czynności egzekucyjnych, gdyż zaskarżone postanowienie nie ustala żadnego zobowiązania stron na rzecz organów nadzoru budowlanego. Z uwagi na brak znamion wykonalności nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w postanowieniu. P.Pie.