II SA/Łd 953/10

Dnia 28 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić zażalenie. M. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.z dnia [...] roku w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. W treści skargi skarżąca wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 6 października 2010 roku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odpis tegoż postanowienia doręczono skarżącej w dniu 15 października 2010 roku. Pismem z dnia 23 października 2010 roku skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia. Zaś z treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, które wniesiono po upływie terminu. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 15 października 2010 roku, a zatem ostatnim dniem terminu do złożenia zażalenia był dzień 22 października 2010 roku. Skoro skarżąca zażalenie nadała w placówce pocztowej dopiero 23 października 2010 roku, to uczyniła to z uchybieniem ustawowego terminu określonego dla tego typu czynności. W konsekwencji uznać należy, że zażalenie M. S. jest spóźnione i jako takie podlega odrzuceniu na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. m.ch.