II SA/Łd 954/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N., B. N. i P. N. oraz B. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę A. N., B. N. i P. N. oraz B. W. i M. W.. a.bł. Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. A. N., B. N. i P. N. oraz B. W. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [...] znak [...] ustalającą z wniosku A. S. warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku inwentarskiego – chlewni z infrastrukturą techniczną o obsadzie 126 DJP, na terenie ozn. nr ewid. dz. 103 w miejscowości W., gm. R.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał A. N., B. N. i P. N. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz B. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący zostali ponadto wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 5 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz zostali poinformowani, że wykonanie tego obowiązku przez któregoś ze skarżących zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Powyższe wezwania skarżący pokwitowali w dniu 12 grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy przyznał B. N. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, a w pozostałej części oddalił wniosek. Po rozpatrzeniu sprzeciwu B. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy powyższe postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 21 grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Starszy referendarz sądowy przyznał B. W. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 i 2, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Oznacza to w szczególności, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Warunkiem dopuszczalności skargi jest również uiszczenie przez stronę stosownego wpisu. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono opłaty. Jak stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego i nadesłanie jej 5 odpisów wraz z pouczeniem o skutkach prawnych ich niewykonania zostały doręczone skarżącym w dniu 12 grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie B. W. i B. N. wniosły o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. B. W. została zwolniona od kosztów sądowych całkowicie, a B. N. została zwolniona od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Pozostali skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Żaden ze skarżących nie uzupełnił ponadto braku formalnego w postaci 5 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem i ta okoliczność przesądziła o konieczności odrzucenia skargi na tym etapie postępowania sądowego w odniesieniu do wszystkich skarżących. Podkreślić należy bowiem, że w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 roku, sygn. akt I OPS 13/13 wyjaśniono, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1, w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż w odniesieniu do wszystkich skarżących skarga nie została skutecznie wniesiona z uwagi na brak formalny w postaci nieprzedłożenia jej odpisów i z tych względów podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Dodatkowo w odniesieniu do skarżących A. N., P. N. i M. W. skarga jako nieopłacona podlega jednocześnie odrzuceniu na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. a.bł.