II SA/Łd 955/14

Dnia 18 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2015 roku sprawy ze skargi R. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki nadbudowanej części budynku gospodarczego - oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającą własną decyzję nakazującą R. K. rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy po przeprowadzeniu postępowania w sprawie samowolnie wykonanej nadbudowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A . Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] nakazał R. K. rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego, obejmującej dach, ściany pierwszego piętra, strop nad parterem oraz zarządził doraźne zabezpieczenie pozostałej części obiektu, tzn. ścian parteru, przed wpływem warunków atmosferycznych, poprzez wykonanie prowizorycznego zadaszenia w następujący sposób: - wykonanie drewnianej konstrukcji wspartej na konstrukcyjnych elementach parteru budynku; - wykonanie poszycia zadaszenia z desek lub materiałów drewnopochodnych; - pokrycie zadaszenia papą lub folią, w budynku gospodarczym na nieruchomości przy ul. A w Ł.. W dniu 6 maja 2013 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynął wniosek R. K. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] nr [...] z uwagi na pozbawienie strony czynnego udziału w sprawie. Wnioskujący stwierdził, że nie może ponosić negatywnych skutków nieprofesjonalnych i nieodpowiedzialnych działań poprzedniego pełnomocnika, który nie przekazał mu decyzji. Strona podniosła, że wystąpiła w dniu 15 lipca 2011 r. z pisemną informacją, iż wszelką korespondencję w sprawie należy kierować do niego osobiście Złożył je wprawdzie w [...] Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego, ale złożone zostało do akt sprawy, zatem organ stopnia podstawowego winien uwzględnić to żądanie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wznowił postępowanie administracyjne zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania R. K. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), uchylił własną decyzję z dnia [...], nakazującą R. K. rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A w Ł. oraz orzekł o odmowie rozbiórki nadbudowanej części budynku gospodarczego, obejmującej: dach, ściany pierwszego piętra, strop nad parterem, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A w Ł., wraz z wykonaniem doraźnego zabezpieczenia pozostałej części obiektu, tzn. ścian parteru, przed wpływem warunków atmosferycznych, poprzez wykonanie prowizorycznego zadaszenia w następujący sposób: - wykonanie drewnianej konstrukcji wspartej na konstrukcyjnych elementach parteru budynku; - wykonanie poszycia zadaszenia z desek lub materiałów drewnopochodnych; - pokrycie zadaszenia papą lub folią, w w/w budynku gospodarczym. Organ wyjaśnił, że podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 31 października 2001 r. stwierdzono, że na nieruchomości jest prowadzona budowa, polegająca na nadbudowie i rozbudowie istniejącego budynku gospodarczego - wybudowane zostało pierwsze piętro na istniejącym budynku, które zostało zadaszone. Inwestorem prowadzonej budowy był R.K., który wykonał nadbudowę oraz zmienił sposób użytkowania budynku w 2001 r. bez pozwolenia na budowę. Po analizie zebranego materiału dowodowego oraz na podstawie wyników kontroli, organ stwierdził, że w związku z wykonaniem robót budowlany w 2001 r., w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Roboty budowlane związane z rozbudową, nadbudową i zmianą sposobu użytkowania przedmiotowego budynku wymagały uzyskania pozwolenia na budowę, czego inwestor nie dopełnił. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] organ nadzoru budowlanego nakazał wstrzymać roboty budowlane, związane z nadbudową, rozbudową i zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na sklep meblowy, położonego na nieruchomości przy ul. A w Ł. oraz nakazał przedłożenie w terminie do dnia 30 grudnia 2010 r. dokumentów mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Postanowienie zostało wysłane poleconymi przesyłkami pocztowymi (za zwrotnym potwierdzeniem odbioru) na wskazane organowi nadzoru budowlanego adresy zobowiązanego R. K. oraz jego pełnomocnika. Przesyłki zostały doręczone w trybie art. 44 § 4 k.p.a. R. K. i jego pełnomocnik nie zawiadomili organu nadzoru budowlanego o zmianie swoich adresów. R. K. nie przedłożył wymaganych dokumentów w terminie określonym postanowieniem nr [...] z dnia [...], to jest do dnia 30 grudnia 2010 r. Organ ustalił na podstawie mapy przedmiotowej nieruchomości z 1965 r., że powierzchnia zabudowy oraz obrys przedmiotowego budynku jest zgodny z pomiarami budynku wykonanymi przez organ podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 23 czerwca 2010 r. i na podstawie tego dowodu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wykluczył wykonanie rozbudowy budynku w 2001 r. Organ zaznaczył, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...] pozostaje w obrocie prawnym, zaś nałożony nim obowiązek nie został wykonany. Tym samym inwestor nie skorzystał z przyznanego mu przez ustawodawcę uprawnienia do legalizacji dokonanej samowoli budowlanej. Stwierdzenie pozbawienia stron czynnego udziału w postępowaniu przed wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...] zaistniała przesłanka wymieniona w art. 151 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, który stanowi, że organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła A Sp. z o.o., zarzucając naruszenie przepisu art. 107 § 3 k.p.a., art.149 § 2 k.p.a. oraz art. 48 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane. W toku postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powziął informację na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] – [...] w Ł. z dnia [...], według którego jedynym właścicielem nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A została B spółka akcyjna w W. (prawomocne z dniem 19 lutego 2014 r.). B S.A. w piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. poinformowała organ odwoławczy, że podtrzymuje wniesione przez A Sp. z o.o. odwołanie. Wspomnianą na wstępie decyzją z dnia [...] nr [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającą własną decyzję nakazującą R. K. rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wyjaśnił, że przesłankę wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie stanowił art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Okoliczność taką podniósł w swoim wniosku R. K. wskazując, że korespondencja doręczana była pełnomocnikowi strony, chociaż organy nadzoru budowlanego poinformowane zostały o wycofaniu pełnomocnictwa. W takiej sytuacji organ I instancji prawidłowo wznowił postępowanie zakończone własną ostateczną decyzją z dnia [...] w sprawie samowolnej nadbudowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A . Zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zdaniem organu odwoławczego, organ l instancji prowadząc wznowione postępowanie winien rozstrzygnąć nie tylko co do przyczyn wznowienia, ale także przeprowadzić wnikliwe postępowanie co do istoty sprawy - samowolnej nadbudowy przedmiotowego budynku gospodarczego. Zdaniem organu odwoławczego w momencie orzekania przez organ l instancji brak było podstaw do podjęcia decyzji o uchyleniu decyzji o rozbiórce nadbudowanej części przedmiotowego budynku gospodarczego. W przedmiotowym postępowaniu organ l instancji ustalił ponad wszelką wątpliwość, że na nadbudowę budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A inwestor nie uzyskał wymaganej przepisami prawa budowlanego decyzji odpowiedniego organu administracji architektoniczno - budowlanej o pozwoleniu na budowę, ani też nie spełnił zadość wdrożonej w postępowaniu procedurze legalizacyjnej i nie dopełnił nałożonego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...], wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązku przedłożenia wskazanych dokumentów. W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego zobligowany był zastosować przepis art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane i orzec o orzeczeniu rozbiórki części obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ odniósł się do wniosku R. K. z dnia 6 marca 2014 r. o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego, wskazując, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Postępowanie odwoławcze może zakończyć się decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1). W rozpatrywanej sprawie postępowanie odwoławcze nie stało się jednak bezprzedmiotowe, ponieważ nadbudowa budynku gospodarczego nie została rozebrana, a A Sp. z o.o. w dacie wniesienia odwołania przysługiwał przymiot strony. Zmiana stron postępowania nastąpiła na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...]- [...] w Ł. z dnia [...] przysądzającego prawo własności zabudowanej nieruchomości gruntowej, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek na rzecz B S.A. już po wszczęciu postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 30 § 4 k.p.a., w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. B S.A. wstąpiła do wszczętego postępowania odwoławczego i stała się stroną toczącego się postępowania odwoławczego w miejsce zarówno odwołującej się A Sp. z o.o., jak i R. K.. B S.A. podtrzymała wniesione odwołanie, zatem nie spełniła się żadna z przesłanek umożliwiających umorzenie postępowania odwoławczego w przedmiotowej sprawie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zobligowany był do uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] i przekazania sprawy organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia, bowiem organ odwoławczy nie może zmienić podmiotu postępowania, gdyż pozbawiłaby stronę praw do dwukrotnego rozpoznania sprawy przez organy administracji. Organ wskazał, że ponownie prowadząc postępowanie organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego winien w pierwszej kolejności ponownie ustalić w sposób niebudzący wątpliwości krąg stron postępowania a następnie dokonać niewadliwej subsumcji stanu faktycznego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł R. K., zarzucając naruszenie art. 107 par. 3 k.p.a., art. 28 k.p.a. poprzez pozbawienie uprawnień strony skarżącego, R. K. oraz dowolne ustalenie, że nadbudowa faktycznie miała miejsce oraz, że skarżący nie wykonał z własnej winy obowiązku dostarczenia dokumentów w postępowaniu legalizacyjnym oraz art. 48 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez nakazanie rozbiórki bez wyczerpania postępowania legalizacyjnego. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł., że zaskarżona decyzja pozbawia go przymiotu strony, co jest sprzeczne z art. 28 k.p.a., podczas gdy jest on nadal zainteresowany wynikiem postępowania, gdyż decyzją został on zobowiązany do rozbiórki nadbudowy budynku. Ponadto, organ II instancji uznał, że ponad wszelką nastąpiła nadbudowa budynku gospodarczego bez wymaganej decyzji organu administracji architektoniczno- budowlanej, co narusza art. 107 § 3 k.p.a., bowiem nie odzwierciedla pełnej analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, a w szczególności pisma skarżącego wskazującego na dowody, które świadczą o braku nadbudowy budynku. Skarżący dodał, że postępowanie o legalizację prac było wszczęte w 2001 r., następnie zostało zawieszone z powodu trwającego postępowania sądowego o zniesienie współwłasności nieruchomości. Bez udziału R. K. zostało wszczęte nowe postępowanie dotyczące tzw. samowoli, a decyzja z [...] nakazująca przedstawienie dokumentów mających na celu doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem nie została mu skutecznie doręczona, co zostało wyjaśnione i skutkowało unieważnieniem wskazanego postanowienia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z § 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do merytorycznego rozpoznania. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach art. 145 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Po myśli art. 134 §1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Kontroli Sądu została poddana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], którą organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., którą to decyzją organ uchylił własną decyzję nr [...] z dnia [...], nakazującą R. K. rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A w Ł. oraz orzekł o odmowie rozbiórki nadbudowanej części budynku gospodarczego. Mimo rozstrzygnięcia oddalającego skargę, Sąd nie podziela w pełni argumentacji organu odwoławczego przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postępowanie administracyjne poddane kontroli sądowej toczyło się w trybie wznowienia postępowania opartego na przesłance art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i dotyczyło pierwotnej decyzji nr [...] z dnia [...] nakładającej na R. K. obowiązek rozbiórki nadbudowanej części budynku gospodarczego. Z uwagi na powyższe organ nie ma racji twierdząc, że w miejsce skarżącego wstąpił nowy właściciel nieruchomości, bowiem postępowanie wznowieniowe dotyczy decyzji skierowanej do skarżącego i nakładającej na niego obowiązek dokonania rozbiórki, zatem ma on interes prawny w toczącym się na jego wniosek postępowaniu a tym samym przysługuje mu w nim przymiot strony. Wydaje się również, iż decyzja nr [...] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakładającej na R. K. obowiązek rozbiórki nadbudowanej części budynku gospodarczego weszła do obrotu prawnego. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego A. T., który podał swój adres podczas pierwszych oględzin nieruchomości. Mimo, że organ nie doręczył prawidłowo zawiadomienia o wszczęciu postępowania wysyłając je na adres skarżącego i pominął pełnomocnika, to już kolejne rozstrzygnięcia doręczane skarżącemu wysyłane były również do jego pełnomocnika. Skarżący natomiast nie poinformował organu pierwszej instancji o zmianach adresu, w tym o zmianie adresu na ul. B i nie poinformował organu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa A. T.. Należy również zwrócić uwagę na to, że wszelkie zaniechania pełnomocnika obciążają bezpośrednio osobę, która udzieliła mu umocowania. Sąd w pełni podziela natomiast wywody organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji prowadząc wznowione postępowanie winien rozstrzygnąć nie tylko co do przyczyn wznowienia, ale także przeprowadzić wnikliwe postępowanie co do istoty sprawy - samowolnej nadbudowy przedmiotowego budynku gospodarczego. W dacie orzekania przez organ pierwszej instancji brak było podstaw do podjęcia decyzji o uchyleniu decyzji nr [...] z dnia [...] o rozbiórce nadbudowanej części przedmiotowego budynku gospodarczego. W przedmiotowym postępowaniu organ pierwszej instancji ustalił przecież ponad wszelką wątpliwość, że na nadbudowę budynku gospodarczego zlokalizowanego na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A inwestor nie uzyskał wymaganej przepisami prawa budowlanego decyzji odpowiedniego organu administracji architektoniczno - budowlanej o pozwoleniu na budowę, ani też nie spełnił zadość wdrożonej w postępowaniu procedurze legalizacyjnej i nie dopełnił nałożonego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...], wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązku przedłożenia wskazanych dokumentów. W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego zobligowany był w tamtym postępowaniu zastosować przepis art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane i orzec o rozbiórce części obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Inne rozstrzygnięcie po wznowieniu a więc takie jak w uchylonej przez organ odwoławczy decyzji pierwszoinstancyjnej mogło zapaść jedynie po przeprowadzeniu postępowania, z którego wynikałoby, iż nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, albo została przeprowadzona pomyślnie procedura legalizacyjna. Samo ustalenie, na co powołuje się w uzasadnieniu organ pierwszej instancji, że strona - czyli skarżący była pozbawiona czynnego udziału w postępowaniu może jedynie stanowić podstawę wznowienia a następnie powtórzenia czynności z udziałem strony i wydania decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 1 lub pkt 2 k.p.a. w zależności od wyników poczynionych ustaleń. Decyzja organu pierwszej instancji nie zawiera też uzasadnienia merytorycznego podjętego rozstrzygnięcia, gdyż trudna za takowe uznać powołanie się na samą przyczynę wznowienia bez poczynienia ustaleń, co narusza też art. 107 § 3 K.p.a. Należy również podzielić wywody organu odwoławczego, który odniósł się do wniosku R. K. z dnia 6 marca 2014 r. o umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego, powołując się w swym wniosku na podstawę z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Postępowanie odwoławcze może zakończyć się decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego jedynie wtedy, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a). W rozpatrywanej sprawie postępowanie odwoławcze nie stało się jednak bezprzedmiotowe, ponieważ nadbudowa budynku gospodarczego nie została rozebrana, a A Sp. z o.o. w dacie wniesienia odwołania przysługiwał przymiot strony, tak samo zresztą jak i skarżącemu. Sąd w pełni podziela również wskazania organu odwoławczego co do dalszego toku postępowania przed organem pierwszej instancji. Organ ten winien ponownie przeanalizować podstawy wznowienia, ustalić w sposób niebudzący wątpliwości krąg stron postępowania oraz przeprowadzić postępowanie adekwatne do podjętej decyzji. Mając powyższe na względnie, Sąd uznał działanie organu administracji drugiej instancji w niniejszej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego, nie dopatrzył się też naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi. a.bł.