II SA/Łd 958/06

Dnia 13 marca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W. B. na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] w sprawie [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę oraz stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 października 2006 roku W. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] dotyczącej pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego i zbiornika na gnojowicę oraz stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia z dnia [...] wstrzymującego wykonanie wyżej wskazanej decyzji Wójta Gminy G. W dniu 4 października 2006 roku doręczono skarżącemu decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...], zapadłą w wyniku rozpoznania odwołania W. B., a którą utrzymano w mocy zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie niniejszych rozważań należy podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W przypadku natomiast innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3 nie ma wówczas zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę oraz stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Starosta jest organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji (art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane /t.j. - Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 ze zm./). Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu administracji wyższego stopnia. Organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty jest Wojewoda (art. 82 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane). Skarżący uruchomił tryb odwoławczy w postępowaniu administracyjnym, jednakże nie czekając na doręczenie decyzji Wojewody [...] wniósł skargę do sądu administracyjnego. Uznać zatem należy, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących mu w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.