II SA/Łd 958/25

Dnia 2 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 28 października 2025 roku nr 215/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego postanawia: odrzucić skargę. T. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z 28 października 2025 r., nr 215/2025, w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 31 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do złożenia 11 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Z zawartych w ww. wezwaniach pouczeniach wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwania do usunięcia braków skargi zostały doręczone skarżącemu 2 marca 2026 r. W ustawowym terminie braki skargi nie zostały usunięte. W piśmie z 6 marca 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa ww. skargę, natomiast w piśmie z 30 marca 2026 r. skarżący podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi, jednocześnie informując, że budynek garażowy został rozebrany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązków w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie nadesłał wymaganej ilości odpisów skargi ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Skoro bowiem wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały doręczone skarżącemu 2 marca 2026 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 9 marca 2026 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, iż oświadczenie skarżącego z 6 marca 2026 r., podtrzymane 30 marca 2026 r. o cofnięciu skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby braki formalne i fiskalne skargi zostały usunięte w ustawowym terminie. Jeżeli natomiast skarga zawiera ww. braki, sąd skargę odrzuca. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. ds