II SA/Łd 963/13

Dnia 23 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. – L. na pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa P. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nielegalnego składowiska odpadów i wypowiedzenia umowy dzierżawy gruntu postanawia: odrzucić skargę. a.bł. W dniu 17 września 2013 r. H. P. – L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na "decyzję" – pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa P. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nielegalnego składowiska odpadów i wypowiedzenia umowy dzierżawy gruntu, domagając się podjęcia korzystnej decyzji dla zdrowia mieszkańców ulicy A w R., poprzez nakazanie Nadleśnictwu P.: zmiany okresu wypowiedzenia umowy najmu firmie A Sp. z o.o. z 6 miesięcy na tryb natychmiastowy; wypowiedzenia w trybie natychmiastowym umów najmu pisemnych lub ustnych wszystkim innym firmom, które rezydują na działce przy ul. A 47; likwidacji nielegalnego składowiska odpadów oraz zakładu odzysku na w/w nieruchomości; rekultywacji terenu przy ul. A 47 po nielegalnym składowisku odpadów oraz zagospodarowanie posesji przy ul. A 47 zgodnie z gospodarką leśną. Odpowiadając na skargę Nadleśnictwo P. wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że w przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja administracyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności podnieść trzeba, że do właściwości Sądu administracyjnego nie należy wydawanie jakichkolwiek decyzji administracyjnych lecz ich ewentualna kontrola pod względem zgodności z przepisami obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W tej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła pismo (a nie decyzję administracyjną) Nadleśniczego Nadleśnictwa P. z dnia [...] znak [...], w którym poinformowano ją o wypowiedzeniu umowy nr [...] z dnia [...] zawartej z firmą A Sp. z o.o. z zachowaniem 6-miesięcznego okresu wypowiedzenia, który upływa w dniu 31 stycznia 2014 r. Z pisma wynika nadto, że Nadleśnictwo nie przewiduje zmiany formy bądź terminu rozwiązania umowy. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że w związku z doniesieniem o składowaniu odpadów przy ul. A 47 w R., Urząd Marszałkowski pismem z dnia [...] powiadomił o przekazaniu sprawy do rozpatrzenia kompetentnym organom. Przytaczając brzmienie art. 35 ust. 1 pkt 2a ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r. (j.t. Dz.U. z 2011 r. nr 12, poz. 59 ze zm.) Nadleśnictwo wyjaśniło, że charakter obiektu nie predysponuje go do wykorzystania w gospodarce leśnej, a jednocześnie majątek trwały, w szczególności budynki, zlokalizowane na dzierżawionej działce stanowią znaczną wartość. Likwidacja obiektu, w celu wprowadzenia produkcji leśnej, wiązałaby się również z koniecznością poniesienia istotnych nakładów, stąd jedynym zasadnym sposobem wykorzystania nieruchomość jej wydzierżawianie. W ocenie Sądu, kwestionowane przez skarżącą pismo nie mieści się zakresie kognicji sądów administracyjnych, z pewnością zaś nie jest ono decyzją administracyjną. Dodać w tym miejscu trzeba, że do właściwości sądów administracyjnych nie należy ocena ważności czy skuteczności umów dzierżawy nieruchomości, zawieranych przez Nadleśnictwo P. z innymi podmiotami, które to umowy należą do sfery regulowanej przepisami prawa cywilnego, a nie administracyjnego. Nadto z pisma tego nie wynika, ażeby rozstrzygało ono w jakikolwiek sposób o nielegalnym składowisku odpadów. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. a.bł.