II SA/Łd 963/18
PostanowienieWSA w Łodzi2019-03-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym, ani pracownikiem strony skarżącej (osoby prawnej), może zostać uznana za prawidłowo wniesioną, jeśli nie uzupełniono braków formalnych w postaci braku właściwego pełnomocnictwa procesowego?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeśli strona skarżąca nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w tym braku prawidłowego pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym. Pracownik osoby prawnej może być pełnomocnikiem tylko w określonych sytuacjach, a brak takiego umocowania obliguje sąd do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Spółka A S.A. wniosła skargę na postanowienie Wojewody odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Skargę podpisał B. B., który przedstawił się jako pełnomocnik strony. W trakcie postępowania sądowej ujawniono wątpliwości co do umocowania B. B. do reprezentowania strony skarżącej, gdyż był on pracownikiem innej spółki (B SA) i nie przedstawił właściwego pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądem administracyjnym. Pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, strona nie przedstawiła wymaganego dokumentu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 7 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Lp/
A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł., reprezentowana przez B. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w K. , w gminie K., oznaczonej jako działka nr 343 o pow. 1.39 ha, w celu przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] kierunek K. przęsło 3-4, która wchodzi w kolizję z napowietrzną linią elektroenergetyczną [...] relacji O.-R., etap III.
Strona skarżąca zaskarżyła wskazane postanowienie w całości, w tym zwłaszcza w zakresie uzasadnienia zawierającego błędną ocenę prawną i faktyczną dotyczącą rzekomego braku prawidłowo przeprowadzonych rokowań z właścicielem nieruchomości , zarzucając im wydanie ich z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), a także przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, art. 7, art. 7a i art. 77 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie od Wojewody [...] kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej – B. B. oświadczył, że nie jest pracownikiem A SA. Jest pracownikiem B SA, ale w rozpoznawanej sprawie nie występuje jako pracownik tej spółki, lecz jako pełnomocnik A SA, na podstawie załączonego do akt pełnomocnictwa.
Przewodnicząca składu stwierdziła, iż z uwagi na załączone pełnomocnictwo, zachodzą wątpliwości co do udziału B. B. w charakterze pełnomocnika strony skarżącej w niniejszej sprawie.
Z tego też powodu Sąd postanowił odroczyć rozprawę.
Zarządzeniami z dnia 2 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania pełnomocnik strony skarżącej odebrał w dniu 7 stycznia 2019 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie usunął braku skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona skarżąca nie uzupełniła w terminie.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa upoważniającego B. B. do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, czy Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi, zostało skierowane do B. B., który imieniem skarżącej podpisał skargę. Pouczenie zawarte na tym wezwaniu w sposób jednoznaczny wskazywało, kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, czyli przed sądem administracyjnym.
Zgodnie z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Z akt administracyjnych wynika, że B. B. jest pracownikiem B SA, zatem nie może być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z dokumentu pełnomocnictwa z dnia 12 grudnia 2017 r., nadesłanego przy skardze, nie wynika zatem umocowanie dla B. B. do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym.
Reasumując, w niniejszej sprawie B. B., który wniósł skargę w imieniu A Spółka Akcyjna z siedzibą w L. Oddział Ł., nie był uprawniony do wniesienia skargi w imieniu skarżącej.
Z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika natomiast obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru.
Skoro więc wezwanie nie zostało należycie wykonane, wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Lp/
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło