II SA/Łd 964/04

Dnia 26 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n o w i ł: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia[...] , nr [...] odmawiającą przyznania M. S. uprawnień kombatanckich. W dniu 04 października 2004 roku, na powyższą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi domagając się uwzględnienia jego wniosku i przyznania uprawnień kombatanckich. Decyzją z dnia[...] , nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił w trybie art.154 par.1 i 2 k.p.a. decyzję własną z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia[...] , nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich i przyznał skarżącemu M. S. uprawnienia kombatanckie jako osobie podlegającej represjom wojennym, przebywającej w miejscu odosobnienia, w którym pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa – w wymiarze jednego miesiąca. W odpowiedzi na skargę z dnia 12 listopada 2004 roku Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, iż zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały uchylone i w ten sposób wyeliminowano je z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący wystąpił do organu administracji publicznej domagając się przyznania uprawnień kombatanckich w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r., Nr 42 poz.371 ze zm.) Przepis art.161 par.1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( w skrócie: p.s.a.) (Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.) stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż 1) cofnięcie skargi bądź 2) śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z bezprzedmiotowością dalszego postępowania, rodzącą konieczność jego umorzenia. Kluczową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] uchylająca kwestionowane przez skarżącego decyzje. W ten sposób organ samodzielnie, w ramach obowiązującego prawa ( art.154 par.1 i 2 k.p.a.), wyeliminował z obrotu prawnego decyzję administracyjną zaskarżoną do sądu administracyjnego, jak i decyzję ją poprzedzającą. Wypada zaakceptować powyższe działania organu mając na względzie treść powyższego przepisu. W następstwie upadku skutków wywołanych zaskarżoną decyzją, otwarta została droga do dalszego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji do wydania przez organ merytorycznej decyzji przyznającej stronie skarżącej stosowne uprawnienia. Brak skutków prawnych decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich sprawia, iż przestał istnieć substrat zaskarżenia, a więc tym samym zbędne (bezprzedmiotowe) jest dalsze postępowanie sądu w niniejszej sprawie. Skoro skarżący, w takim zakresie, w jakim wniósł skargę do sądu, uzyskał satysfakcjonujące rozstrzygnięcie w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to bezprzedmiotowe stało się prowadzenie niniejszego postępowania. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.