II SA/Łd 964/05

Dnia 6 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z., R. Z. i D. Z. na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadZ.e ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), powoływanej dalej jako p.w.p.u.s.a. i p.p.s.a., sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § l pkt l p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie w sprawie sygn. akt II SA/Łd 1979/01 ze skargi J. Z. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. obejmującego obszar w rejonie ulic: A, B i P. z uwagi na śmierć skarżącego. W piśmie z dnia 23 czerwca 2005r. żona zmarłego skarżącego - M. Z. podała, iż kwestia następstwa prawnego nie została jeszcze uregulowana oraz wystąpiła o zakończenie w/w sprawy z uwagi na to, iż jest ona dla niej już nieaktualna. Wobec czego, zgodnie z zarządzeniem wydanym w dniu 12 lipca 2005r. pismem z dnia 25 lipca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał M.Z. do udzielenia informacji, czy mimo niezakończenia postępowania spadkowego są oprócz niej inni następcy prawni zmarłego J. Z., a jeśli tak do ich wskazania wraz z podaniem imion, nazwisk i adresów zamieszkania. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił się do M.Z. o wyjaśnienie, czy jej pismo z dnia 23 czerwca 2005r. oznacza cofnięcie skargi J. Z. na w/w uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] W piśmie z dnia l sierpnia 2005r. M. Z. podała, iż oprócz niej następcami prawnymi J. Z. są córka R. Z. oraz syn D.Z. oraz wyjaśniła, że jej pismo z dnia 23 czerwca 2005r. oznacza cofniecie skargi. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 6 października 2005r. wydanym w niniejszej sprawie, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Łodzi zostało podjęte z urzędu z udziałem M.Z., R. Z. i D.Z. jako następców prawnych skarżącego J. Z.. W pismach z dnia 26 sierpnia 2005r. R. Z. i D. Z. oświadczyli, iż nie popierają i cofają skargę wniesioną przez J. Z. na i uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...], Nr [...]. Wobec stwierdzenia przez Sąd braku podstaw do uznania cofnięcia skargi przez następców prawnych skarżącego J. Z. za niedopuszczalne, na mocy art. 161 § l pkt l i § 2 p.p.s.a w związku z art. 60 p.p.s.a. i art. 97 § l p.w.p.u.s.a. i p.p.s.a., orzeczono jak wyżej. Z uwagi na okoliczność, iż w dniu 27 lutego 2002r. odbyła się w niniejszej sprawie rozprawa przed Sądem, a skarga została cofnięta przez następców prawnych skarżącego dopiero w pismach z dnia 23 czerwca i 26 sierpnia 2005r. stosownie do treści art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku (Dz. U. z 1995r., Nr 74, poz. 368 ze zm.) o Naczelnym Sądzie Administracyjnym przy zastosowaniu art. 97 § 2 p.w.p.u.s.a. i p.p.s.a. brak było podstaw do orzeczenia o zwrocie wpisu sądowego od skargi z uwagi na jej cofnięcie.