II SA/Łd 966/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2005 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Rada Miejska w Ł. w dniu [...] powzięła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta Ł., obejmującej obszar Lasu Łagiewnickiego wraz z otuliną. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...]. Stowarzyszenie A w Ł. w dniu 6 września 2005 roku złożyło, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę z dnia [...]. W treści skargi strona wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały, wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpatrzenia skargi i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. alternatywnie wniosła o odrzucenie skargi Stowarzyszenia A w Ł. w całości bądź o oddalenie skargi. Jak wynika z treści pisma, powodem odrzucenia skargi miała być okoliczność, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (z dnia 1 sierpnia 2005 roku) oraz skarga (z dnia 6 września 2005 roku) zostały złożone przed wejściem w życie kontestowanej uchwały (z dniem 20 września 2005 roku). Strona skarżąca złożyła zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w odniesieniu do nieobowiązującego aktu prawa miejscowego. W konkluzji organ wniósł o odrzucenie skargi jako przedwczesnej, a co za tym idzie niedopuszczalnej. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 7 grudnia 2005 roku B. M., pełnomocnik Stowarzyszenia A z siedzibą w Ł. złożyła oświadczenie, iż cofa skargę, bowiem podziela pogląd, że wniesienie skargi nastąpiło przed ogłoszeniem zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli unormowania art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności kwestionowanego aktu. Sąd nie jest również związany cofnięciem skargi, gdy dojdzie do przekonania, że zmierza ono do obejścia prawa. Wniosek taki daje się wyprowadzić z wykładni systemowej komentowanego przepisu. Wynika z tego, że skarga jest środkiem prawnym opartym na zasadzie rozporządzalności, która jest jednak ograniczona. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi. Przede wszystkim przemawia za tym treść złożonego przez stronę skarżącą oświadczenia, iż podziela pogląd, że wniesienie skargi nastąpiło przed ogłoszeniem kontestowanej uchwały. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu.