II SA/Łd 966/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i R. W. na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej dla inwestycji p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi A. W. W dniu 26 listopada 2009 r. A. W. oraz R. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi gminnej dla inwestycji. Pismem z dnia 3 lutego 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2009 r., A. W. oświadczyła, że cofa skargę. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że działa w interesie publicznym i niesprawiedliwa jest, w jej ocenie, konieczność ponoszenia w związku z tym kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ z okoliczności faktycznych i prawnych sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w postanowieniu.