II SA/Łd 967/03

Dnia 24 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant sekretarz sądowy Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005 roku sprawy ze skargi Z. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] znak: [...] 2. zasądza na rzecz Z. P. od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. II SA/Łd 967/03 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] Naczelny Sad Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Ł. uchylił : 1. decyzję Wojewody P. z dnia [...]. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, 2. poprzedzającą ją decyzję wydaną na podstawie art. 55 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. z 1994 r. Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...] znak: NB. [...] wydane w sprawie udzielenia D. O.-K. i G.K. pozwolenia na użytkowanie zmodernizowanego budynku letniskowego o pow. zabudowy 53,64 m kw., pow. użytkowej 64,42 m kw i kubaturze 136,73 m kw zlokalizowanego na działce nr ewid. 147/3 w miejscowości D. P., gmina D., 3. a także decyzję wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 pr. bud. z 1994 r. Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...]. znak: [...] nakazującą ww. inwestorom wykonanie w wyznaczonym terminie określonych czynności w celu doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie, czynności te to : a. podwyższenie komina do wysokości zgodnie z warunkami technicznymi w uzgodnieniu z kierownikiem budowy, b. wykonanie przeglądu kominiarskiego i uzyskanie pozytywnego protokołu, c. wykonanie inwentaryzacji powykonawczej/dokumentacja techniczna zawierająca projekt techniczny oraz oświadczenie kierownika budowy o zmodernizowaniu budynku zgodnie ze sztuką budowlaną, d. zgłoszenie wykonania w/w prac oraz dostarczenie inwentaryzacji powykonawczej budynku w terminie do 15 stycznia 1998 roku. 4. oraz postanowienie Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...]. znak: [...] o wstrzymaniu robót budowlanych przy modernizacji ww. obiektu wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 3 pr. bud. z 1994 r. W powyższym wyroku Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcia wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego oraz z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego , co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona modernizacja została dokonana niezgodnie z dokumentacją techniczną i zatwierdzoną decyzją legalizacyjną z 1982 roku, a w aktach sprawy brak jest owej dokumentacji a nadto nie wiadomo o jaką decyzję legalizacyjną chodzi. Stwierdził również, ze organy administracji publicznej w prowadzonym w przedmiotowej sprawie postępowaniu nie dopełniły obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy ,wynikającego w szczególności z art. 7, art.77 § 1 , art.. 80 kpa, a zaskarżona decyzja nie zawiera pełnego i wyczerpującego powołania podstaw prawnych rozstrzygnięcia. Po otrzymaniu w/w. wyroku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zawiadomił strony o terminie przeprowadzenia wizji lokalnej na przedmiotowej nieruchomości. W wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 17 czerwca 2002 r. stwierdzono, że na działce nr ewid. 147/3 w miejscowości D.P. stanowiącej współwłasność D. O. – K. i G. K. istnieje budynek letniskowy. Ustalono, ze ww. budynek wybudowany został około roku 1980 przez H. i J. O., bez pozwolenia na budowę jako budynek drewniany parterowy o powierzchni zabudowy 31,16 m kw, i kubaturze 87,90 m kw. Budynek ten został zalegalizowany decyzją z dnia [...]. W czasie wznoszenia budynku działka na której znajduje się budynek obejmowała teren, który później podzielony został na działki nr ewid. 147/3, 147/4 i 147/5, a podziału i zniesienia współwłasności dokonano w 1988 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 9 marca 1988 roku w sprawie sygn. akt I Ns 475/87, które uprawomocniło się w dniu 1 kwietnia 1988 roku. W wyniku dokonanego podziału granica działki przebiega w odległości około 1 m od przedmiotowego budynku . Ponadto ustalono, iż w okresie od 1982 r. do 1994 r. budynek był stopniowo rozbudowywany i nadbudowywany (strych budynku) również bez pozwolenia na budowę. Następny etap przebudowy budynku realizowany był w latach 1996-1997 i polegał na: - zmianie kształtu dachu -wykonaniu okien oświetlających pomieszczenia od strony południowej -ociepleniu ścian zewnętrznych styropianem i obłożeniu sidingiem -przemurowaniu komina i jego przekształceniu na dymowy -dobudowaniu pomieszczenia gospodarczego Została także obudowana pleksi weranda o konstrukcji drewnianej – przylegająca od strony południowej do budynku. Do budynku wykonano przyłącze i instalację elektryczną , przyłącze i instalację wodną ( z sieci gminnej) i zbiornik na nieczystości płynne. W wizji lokalnej pomimo powiadomienia wzięli udział jedynie właściciele działki , nie uczestniczyły natomiast pozostałe strony postępowania. Dlatego też pismem z dnia 24 czerwca 2002 r. znak: PINB. [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 50 kpa w związku z art. 10 § 1 kpa wezwał strony do zapoznania się z treścią protokołu oględzin oraz wniesienia ewentualnych uwag w sprawie przedmiotowego budynku. W dniu 26 lipca 2002 r. w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. stawił się Z. P., został zapoznany z treścią protokołu oględzin oraz wniósł uwagi i zastrzeżenia odnośnie komina oraz pomieszczenia gospodarczego usytuowanego w granicy. Po ustaleniu powyższych okoliczności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...]. Nr [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 i ust. 4 ustawy prawo budowlane z 1994 r. zobowiązał D.O. – K. i G. K. do wykonania inwentaryzacji geodezyjnej i architektoniczno - budowlanej, orzeczenia o stanie technicznym i projektu budowlanego robót koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia budynku letniskowego położonego na nieruchomości w miejscowości D.P. do stanu zgodnego z przepisami- w terminie do dnia 31 października 2002 r. , wskazując, iż opracowanie winno zawierać wypis z tekstu planu zagospodarowania przestrzennego gminy D. obowiązujący dla terenu, na którym znajduje się działka nr 147/3. Od w/w decyzji strony nie wniosły odwołań, a zatem decyzja ta stała się ostateczna. W wyznaczonym terminie zainteresowani przedłożyli wymagane dokumenty. Wynikało z nich, iż w celu doprowadzenia przedmiotowego budynku letniskowego do stanu zgodnego z prawem należy w miejscu obecnej komórki drewnianej usytuowanej w granicy z działką nr 147/4, stanowiącą własność Z. P., wykonać pomieszczenie murowane o grubości ściany 25 cm na istniejących fundamentach oraz zamurować otwór okienny w ścianie od strony zachodniej budynku , zgodnie z załączonym rysunkiem technicznym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...]. Nr [...] znak PINB [...] zobowiązał D. O.-K. i G. K. do wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z przepisami budynku letniskowego położonego na działce nr ewid. 147/3 w miejscowości D. P. określającej zakres nakazanych robót na podstawie przedłożonych opracowań stanowiących załącznik do zaskarżonej decyzji, obejmujący przebudowę części gospodarczej budynku usytuowanego w zachodniej granicy działki z drewnianej na murowaną tak, aby przebudowany budynek spełniał odpowiednie przepisy techniczno - budowlane, a zwłaszcza przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, zobowiązując jednocześnie inwestorów do prowadzenia robót budowlanych przy zachowaniu określonych warunków. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł Z. P., podnosząc, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, której celem jest zalegalizowanie samowolnie wykonanej rozbudowy budynku letniskowego w odległości 0, 75 m od granicy, wybudowanego komina poza obrysem budynku w odległości 0,45 m od granicy oraz wybudowanej komórki - pomieszczenia gospodarczego od strony zachodniej w granicy na działce nr ewid. 147/3. Skarżący wskazał, że w/w. inwestycje zostały wykonane niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] Nr [...] znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Stwierdził bowiem, że w rozpatrywanej sprawie sentencja decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego z 1994 r. dotyczyła robót budowlanych zrealizowanych w związku z samowolną przebudową budynku letniskowego wraz z instalacjami, w które budynek ten jest wyposażony, natomiast przedłożona przez inwestora dokumentacja, stanowiąca załącznik do zaskarżonej decyzji obejmowała również dobudowaną do tego budynku około 1996 r. drewnianą komórkę usytuowana w granicy działki od strony zachodniej stanowiącą odrębny obiekt budowlany, który został wybudowany samowolnie i dlatego w stosunku do tego obiektu nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 51, a podlega on rygorom określonym w art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wydał decyzję z dnia [...]. Nr [...] znak [...] nakazującą D. O. – K. i G. K. zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej budynku letniskowego usytuowanego na nieruchomości w D. P. gm. D.( działka nr ewid. 147/3). Od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. odwołał się Z. P., podnosząc iż zaskarżona decyzja nie odpowiada jednoznacznie i wyczerpująco na zarzut postawiony w odwołaniu z dnia [...] dotyczący usytuowania komina i jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...]. Nr [...] znak [...] [....]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach. Przedmiotem postępowania odwoławczego jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] [...]na w trybie art. 51 ust. 1 a Prawa budowlanego z 1994 r. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji był fakt wykonania przez inwestorów obowiązków nałożonych wcześniejszą decyzją z dnia [...]. Nr [...] orzekającą na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane z 1994 r. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na wykonanie robót koniecznych do wykonania określonych w przedłożonej dokumentacji. Wynika to z treści art. 51 ust. 1 a ww. ustawy, który stanowi, iż po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 właściwy organ wydaje decyzje o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych . Zatem przyjęty przez organ I instancji tryb orzekania w stosunku do przedmiotowego budynku jest zgodny z przepisami aktualnie obowiązującej ustawy- Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyjaśnił , iż dotyczą one w istocie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust 4 Prawa budowlanego z 1994 r. , która nie jest przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego i jest decyzją ostateczną. Konsekwencją wydania decyzji w w/w. trybie w przypadku wywiązania się inwestora z nałożonych obowiązków jest wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 51 ust. 1 a w/w. ustawy, co też organ I instancji uczynił. Powyższą decyzję zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Ł. Z. P., wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż domek letniskowy stanowiący własność D. i G. K. został rozbudowany nielegalnie i wobec powyższego stanowi samowolę budowlaną . Podkreślił, iż domek letniskowy stanowiący przedmiot sporu położony jest ,, w granicy". Ponadto rozbudowa domku letniskowego – samowola dokonana po podziale gruntów pozostaje w sprzeczności z obowiązującym prawem budowlanym - brak zachowania odległości od granicy gruntów. Skarżący podkreślił, iż inwestycja sąsiada godzi w dobre imię i ogranicza możliwość korzystania z działki skarżącego - wyziewy z komina. Z. P. dodał ponadto, iż przedłożona przez D. i G. K. dokumentacja techniczna domku letniskowego zatwierdzona decyzją legalizacyjną z dnia [...] jest dokumentem spreparowanym w sprawie. "Spreparowanie" tego dokumentu polega na wpięciu w jego zawartość obejmowaną przez jedną okładkę drugiego projektu, który dotyczy zupełnie innego obiektu Dołączony, wpięty projekt w dokumentację pierwotną nie jest określony żadną datą ani zalegalizowany. W ten sposób powstał nowy dokument, który odnosi się swoją zawartością do jednej decyzji legalizacyjnej z dnia [...] Skarżący wskazał ponadto, iż inne dokumenty w szczególności projekt techniczny po remoncie budynku letniskowego oraz opinia straży pożarnej dołączona do ww. projektu nie zostały opatrzone datą . W ocenie skarżącego zostały one sporządzone po interwencji zainteresowanego z dnia 6 września 1997 roku z konieczności ,, obrony interesów organów administracji wydających decyzje w premiowej sprawie." W uzasadnieniu skargi Z. P. przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz wskazał szereg dokumentów dotyczących działki nr 147/3 oraz związanych ze sporną nieruchomością inwestycji. W konkluzji skargi skarżący podkreślił, że przedstawiony powyżej materiał dowodowy jednoznacznie pokazuje, iż organy administracji wydające decyzje w przedmiotowej sprawie zmierzają do ,, zatuszowania" faktycznego okresu przebudowy i przesunięcia go przed datę zniesienia współwłasności. Działania PINB–u i WINB-u mają na celu odwrócenie uwagi od istoty sporu, którą jest fakt samowoli budowlanej. Z. P. zarzucił urzędnikom ,, matactwa urzędowe", ignorowanie braku zgody zainteresowanego na lokalizacje obiektu na sąsiedniej działce, wydanie rozstrzygnięć w sprawie bez przeprowadzenia prawidłowego postępowania, w szczególności pominięcie dowodów istotnych dla sprawy. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, wskazując iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyczerpująco zostały omówione okoliczności, które przyjęto za podstawę rozstrzygnięcia. W szczególności wskazano, iż przedmiotem postępowania odwoławczego zakończonego wydaniem skarżonej decyzji była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] wydana trybie art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego z 1994 r. , której podstawą był fakt wywiązania się inwestorów z obowiązków nałożonych wcześniej prawomocną decyzją z dnia [...] Nr [...] . W takim przypadku organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu wykonania robót koniecznych do wykonania określonych w przedłożonej dokumentacji bowiem zgodnie z przepisem art. 51 ust. 1a ww. ustawy po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 właściwy organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Odnosząc się do treści skargi WINB w Ł. wskazał, iż podnoszone w niej argumenty nie mogą mieć wpływu na stanowisko organu, gdyż w istocie dotyczą decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego z 1994 r. , od której strony nie wniosły odwołań. Jednocześnie organ wyjaśnił , iż poruszana w skardze sprawa samowolnie dobudowanego pomieszczenia gospodarczego do budynku letniskowego była przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem decyzji nakazującej właścicielowi wykonanie rozbiórki w/w. obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi natomiast na treść art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.). Skarga jest zasadna. Organy administracji rozpoznając niniejszą sprawę od roku 1997, nie skupiły się w ogóle na dacie powstawania kolejnych inwestycji prowadzących do rozbudowy i nadbudowy istniejącego domku na nieruchomości położonej w miejscowości D. P. stanowiącej współwłasność D. O. – K. i G. K. oznaczonej jako działka nr ewid. 147/3. Nawet jeżeli takie ustalenia zostały poczynione, choć z całą pewnością nieprecyzyjne i niewyczerpujące to nie znalazły one odzwierciedlenia w podejmowanych decyzjach. Skarżący składając doniesienie o samowoli budowlanej we wrześniu 1997 roku wskazał, że w miesiącu lipcu 1997 roku dokonano na działce 147/3 nadbudowę piętra i dobudowano komin do ściany bocznej budynku, czym jeszcze bardziej zmniejszono odległość istniejącą od budynku do granicy jego działki, która i tak była pierwotnie niezgodna z przepisami prawa. Rozpoznając ponownie sprawę, po wyroku uchylającym z dnia 4 kwietnia 2002 roku NSA Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi PINB w P. ustalił, że w okresie od 1982 r. do 1994 r. budynek był stopniowo rozbudowywany i nadbudowywany ( strych budynku) również bez pozwolenia na budowę. Następny etap przebudowy budynku realizowany był w latach [...] i polegał na: - zmianie kształtu dachu -wykonaniu okien oświetlających pomieszczenia od strony południowej -ociepleniu ścian zewnętrznych styropianem i obłożeniu sidingiem -przemurowaniu komina i jego przekształceniu na dymowy -dobudowaniu pomieszczenia gospodarczego Została także obudowana pleksi weranda o konstrukcji drewnianej – przylegająca od strony południowej do budynku. Do budynku wykonano przyłącze i instalację elektryczną, przyłącze i instalację wodną (z sieci gminnej) i zbiornik na nieczystości płynne. Wydana zaś w sprawie decyzja po kolejnym ( trzecim rozpoznaniu sprawy ) przez PINB z dnia [...] roku Nr [...]znak [...] nakazała D.O.- K. i G. K. jedynie zamurowanie otworu okiennego w ścianie zachodniej budynku letniskowego usytuowanego na nieruchomości w D. P. gm. D. ( działka nr ewid. 147/3) Decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia co do pozostałych samowolnie dokonanych prac budowlanych, głównie dokonanej nadbudowy i wybudowania komina w miesiącu lipcu 1997 roku, co było przedmiotem pierwotnego zgłoszenia skarżącego do organów nadzoru budowlanego. Nadto nie rozstrzyga merytorycznie kwestii co do samowoli budowlanej dokonanej w latach 1982-1994 z wątpienia przecież organ I instancji podczas wizji z dnia 17 czerwca 2002 roku ustalił, że w okresie 1982 r. do 1994 r. budynek był stopniowo rozbudowywany i nadbudowywany (strych budynku) również bez pozwolenia na budowę. Skoro organ podjął próbę doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem to powyższe wskazania nie mogą pozostawać poza sferą zainteresowań PINB, tym bardziej, że data dokonanej samowoli będzie rzutować w sposób jednoznaczny na podstawy prawne wydanej decyzji administracyjnej. Decyzja organu I instancji nie zawiera nadto własnego uzasadnienia, jest jedynie przytoczony stan historyczny, a następnie uzasadnienie odwołuje się do decyzji WINB - wcześniejszej kasacyjnej. Organ nie wyjaśnił tak naprawdę podstawy faktycznej swego rozstrzygnięcia, ani podstawy prawnej oraz tego, że rozstrzygnięcie nie dotyczy całości żądania, gdzieś z pola widzenia organu zniknął komin, który miał być podwyższony zgodnie z wcześniejszą decyzją oraz inne samowolne działania właścicieli działki 147 / 3. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, akceptując wszystkie wyżej wytknięte błędy zarówno co do zastosowania prawa materialnego jak i procesowego popełnione przez organ I instancji. Decyzja organu odwoławczego nie zawiera nadto motywów rozstrzygnięcia i odwołuje się do wcześniejszej decyzji PINB z [...] , która nie została zaskarżona, a obowiązki z niej wynikające mają być wykonane. Organ pisze, że nie miał podstaw do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu wykonanie robót koniecznych, ale nie pisze już dlaczego tylko w tak wąskim zakresie i dlaczego zostały pominięte pozostałe podnoszone przez skarżącego samowolne poczynania właścicieli działki 147 / 3, jak również te z lat 1982-1994 ustalone przez organ. Decyzja organu II instancji jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają też w ten sposób art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Stosownie do powołanych przepisów obligatoryjnym elementem decyzji administracyjnej jest uzasadnienie prawne, które powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa oraz uzasadnienie faktyczne a więc wskazanie faktów i dowodów, na których organ oparł swą decyzję ale i wyjaśnienie dlaczego inne dowody pominął lub odmówił im wiary bądź mocy dowodowej. Analiza obu decyzji dowodzi, iż nie spełniają one wymogów powołanego przepisu. Organy administracji, stojąc na straży praworządności, mają obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Obowiązki te wynikają wprost z art. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Powyższe ustalenia oraz przytoczona argumentacja uprawniają do postawienia tezy, że zostały naruszone zasady postępowania wyrażone art. art. 7 , 77 § 1 i 107 § 1 i § 3 kodeksu postępowania administracyjnego przez nie wyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy i nieuzasadnione zawężenie postępowania dowodowego przez faktyczne błędne proceduralnie działania organu, a tym samym nie rozważenie całokształtu materiału dowodowego. Naruszenie powyższych zapisów kodeksu postępowania administracyjnego stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisów wymienione w treści art. 145 § 1 pkt. 1 ppkt. a i c u.p.s.a. co musi skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Rozpoznając ponownie sprawę organy administracji winny wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość datę wybudowania, rozbudowania spornego budynku letniskowego, ustalić co i w jakim zakresie nastąpiło po dniu 1 kwietnia 1998 roku czy też przed tą datą, a więc jaki stan budowli istniał na datę uprawomocnienia się postanowienia znoszącego współwłasność, gdyż skarżący podnosi samowolną budowę komina, który zbliżył się do granicy działki bardziej niż wynikało to z podziału nieruchomości. Ustalenia te pozwolą na jednoznaczne zastosowanie prawa materialnego jako podstawy prawnej zapadłego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze jak i fakt, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. zostały wydane z naruszeniem przytoczonych wcześniej przepisów prawa materialnego i przepisów o postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c i art. 135 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie przepisu art. 152 ustawy o u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368), w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), jak w pkt 2 wyroku. Mając powyższe na uwadze i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji wyroku. D.S.