II SA/Łd 97/08

Dnia 18 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. K. i I. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić S. K. przyznania prawa pomocy. II SA/Łd 97/08 U Z A S A D N I E N I E S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wezwana do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, S. K. posiada dom o powierzchni 74 m kw. i nieruchomość rolną o powierzchni 1,63 ha, osiąga dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 30 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż jej działka sąsiaduje bezpośrednio z wieżą telefonii cyfrowej, a na działce skarżąca zamierza wybudować dom, zatem sporna wieża będzie jej przeszkadzać. Korzystając z uprawnień nadanych art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowych informacji dotyczących stanu rodzinnego i majątkowego, tj. informacji o członkach rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym i ich dochodach oraz majątku, a także źródłach finansowania wydatków i ich wysokości, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżąca nadesłała oświadczenie, iż "jest osobą samotną stanu wolnego, nie posiada innych źródeł". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Analizując sytuację przedstawioną przez skarżącą w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Sąd doszedł do przekonania, iż wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie, a w interesie skarżącego leży przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Z treści oświadczenia wynika, co prawda, iż skarżąca posiada gospodarstwo rolne i deklaruje dochód z tytułu jego prowadzenia w wysokości 30 złotych, jednakże oświadczenie to wywołało wątpliwości co do rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącej z uwagi na niewskazanie wymaganych w formularzu informacji. Korzystając zatem z art. 255 p.p.s.a. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia informacji wykazując, co jest przedmiotem zainteresowania w sprawie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca poinformowała Sąd, iż jest stanu wolnego i nie posiada innych poza gospodarstwem rolnym źródeł dochodów, jednak nie wskazała, jakie ponosi miesięczne wydatki i jakie jest źródło ich finansowania. Powyższe uniemożliwia Sądowi ocenę sytuacji materialnej skarżącej. Sąd nie dał bowiem wiary twierdzeniu skarżącej, iż utrzymuje się ona jedynie z dochodów w miesięcznej wysokości 30 złotych, na co szczególny wpływ miała informacja podana przez skarżącą w złożonym na urzędowym formularzu, iż zamierza budować dom. Ponadto skarżąca nie wskazała na urzędowym formularzu członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, zaś w oświadczeniu złożonym na wezwaniu Sądu pominęła żądane informacje w zakresie członków rodziny, wskazując jedynie, że jest osobą samotną stanu wolnego. Należy podkreślić, iż pod pojęciem członka rodziny nie należy rozumieć jedynie osoby pozostającej w związku małżeńskim, ale również krewnych. Oświadczenie nadesłane w tym zakresie przez skarżącą należy zatem uznać za niepełne i niewyczerpujace, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, iż pisma sądowe wysyłane do skarżącej pod wskazany przez nią adres zamieszkania odbierane są przez ojca R. K. lub matkę I. K.. Reasumując, należy twierdzi, iż osoba występująca z żądaniem przyznania prawa pomocy powinna wykazać, iż zachodzą przesłanki do jego przyznania, w tym tak realizować żądania Sądu, do którego z wnioskiem występuje, aby sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie budziła wątpliwości. W razie zaś ich powstania, w jej interesie leży udzielenie wyczerpujących informacji, które prowadziłyby do ustalenia zdolności płatniczych strony. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie informacje wskazane przez wnioskodawczynię we wniosku oraz brak wyczerpujących informacji przesłanych na żądanie Sadu uniemożliwia ocenę prawidłową sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej, co musi skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. A.T.-P.