II SA/Łd 970/08

Dnia 17 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 roku sprawy ze skargi B. R. i K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w domu dziecka postanawia: odrzucić skargę K. R. TG W dniu 19 listopada 2008 roku K. i B. R. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w domu dziecka. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2008 roku wezwano K. R. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 30 grudnia 2008 roku. K. R. nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 57 § 1 tejże ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. K. R. wezwano do uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie. Skarżący nie uzupełnił braku skargi, pomimo doręczenia mu w dniu 30 grudnia 2008 roku wezwania do usunięcia braku skargi i upływu przepisanego terminu. Termin ten upłynął w dniu 6 stycznia 2009 roku. Termin do uzupełnienia braków skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie zostało odebrane przez żonę skarżącego w trybie art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Uznać zatem należy, że skarżący został skutecznie pouczony o skutkach prawnych, jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG