II SA/Łd 971/07

Dnia 11 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – J. T. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 29 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Wobec treści orzeczenia skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 20-letnią córką J.D. Podała przy tym, że łączny dochód rodziny z tytułu zasiłku stałego oraz alimentów córki stanowi kwotę 744 zł. Podniosła także, iż nie posiada żadnego majątku. Ponadto we wniosku skarżąca zawarła oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, w tym poprzez ustanowienie adwokata, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z wraz z 20-letnią córką J.D. Łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie 744 zł, co w przeliczeniu na osobę stanowi kwotę 372 zł. Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu osiąganego przez rodzinę skarżącej, Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu skarżąca dostatecznie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319). Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)