II SA/Łd 974/08

Dnia 11 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2009 roku przy udziale -- sprawy ze skargi D. B. na decyzję Prokuratora Apelacyjnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Okręgowego w Ł. z dnia [...] nr [...]. II SA/Łd 974/08 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...] adw. D. B., powołując się na art. 10 ust. 1 w związku z art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a) i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), wystąpił do Prokuratora Okręgowego w Ł. o udostępnienie akt umorzonego postępowania o sygn. akt [...] i umożliwienie sporządzenia kserokopii dokumentów, wskazanych po zapoznaniu się z aktami. Wnioskodawca wyjaśnił, iż prawo do informacji publicznej obejmuje m. in. wgląd do dokumentów urzędowych, którymi są akta sprawy karnej, zaś informacją publiczną jest w szczególności informacja o majątku publicznym, w tym majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych. Przesłanki te zostają spełnione, gdyż akta sprawy dotyczą majątku Skarbu Państwa – akcji Huty A. W piśmie z dnia 3 września 2008 r. Rzecznik Prasowy Prokuratury Okręgowej w Ł. stwierdził, iż żądanie wnioskodawcy dotyczy informacji publicznej przetworzonej i wezwał D. B. do wskazania powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na pismo D. B. oświadczył, iż jego wniosek nie jest wnioskiem dotyczącym informacji przetworzonej, lecz wnioskiem o wgląd do dokumentów, na co wskazuje przyjęta we wniosku podstawa prawna. Intencją wnioskodawcy było bowiem uzyskanie informacji o pierwotnym, a przez to pozbawionym możliwości przetworzenia, charakterze. Oczywistym jest natomiast, że jeżeli udzielenie informacji łączyłoby się z naruszeniem przepisów dotyczących tajemnicy lub informacji niejawnych, to w niezbędnym zakresie żądane akta informacji takich powinny być pozbawione. Powyższe nie przesądza jednak tym, że informacje nabrałyby charakteru informacji przetworzonej. Decyzją z dnia [...] Prokurator Okręgowy, działając na podstawie art. 104 kpa oraz art. 16 w związku z art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazano, iż udostępnienie akt sprawy i umożliwienie ich skopiowania łączy się z koniecznością dokonania analizy i selekcji materiałów w nich zawartych pod kątem ustalenia danych osobowych podlegających anonimizacji, istnienia innych ustawowo chronionych tajemnic oraz podjęcia działań w kierunku uniemożliwienia dostępu do danych chronionych prawem, a tym samym z bardzo dużym nakładem pracy, co jest bezsporne z uwagi na obszerność materiału dowodowego, zebranego w 19 tomach akt głównych i 8 tomach załączników. Wnioskodawca nie wykazał natomiast, aby udostępnienie informacji podyktowane było szczególnie istotnym interesem publicznym. Z uwagi zatem na fakt, iż wnioskodawca nie wykazał, że domaga się informacji przetworzonej ze względu na istotny interes publiczny, odmowa jej udostępnienia jest zasadna. W odwołaniu od powyższej decyzji (nazwanym zażaleniem) D. B. wniósł o jej uchylenie i orzeczenie o udostępnieniu akt sprawy bądź o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący się zarzucił, iż potraktowanie wniosku jako wniosku o udostępnienie informacji przetworzonej miało charakter arbitralny i było pozbawione podstaw prawnych. Wskazał również, iż nie wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy pozostają w kręgu jego zainteresowania. Ponadto dokumenty, o których udostępnienie nie ma zamiaru wnosić ze względu na ich ewentualną tajność, nie mogą uniemożliwić dostęp do innych dokumentów z akt sprawy, zawierającymi informacje proste. Zdaniem odwołującego się, niedopuszczalne jest również powoływanie się przez organ na obszerność materiału dowodowego. Nie zasługuje również na akceptację fakt, że organ nie ustosunkował się do argumentów zawartych w piśmie z dnia 14 września 2008 r. Decyzją z dnia [...] Prokurator Apelacyjny w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynika z motywów decyzji, Prokurator Okręgowy w Ł. w sposób wnikliwy i wszechstronny rozważył wszystkie okoliczności sprawy, a zwłaszcza treść wniosku i całość materiału dowodowego w aktach sprawy o sygn. akt [...] w kontekście ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator Apelacyjny wskazał, iż wniosek dotyczy udzielenia informacji publicznej, jednak prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniom w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz ochronie innych tajemnic, ograniczenie następuje również ze względu na prywatność osób fizycznych lub tajemnicę przedsiębiorcy. Mimo że wnioskodawca nie podnosił we wniosku, że informacja ma charakter informacji przetworzonej, to charakteru takiego nie można odmówić z uwagi na fakt, że akta śledztwa składają się z 4.041 kart ujętych w 19 tomach głównych i 7 tomach załączników, a ich udostępnienie wiąże się z koniecznością zaangażowania przez długi okres czasu dużych sił osobowych i środków w celu dokonania analizy całości materiału dowodowego pod kątem ich charakteru czy też usunięcia danych chronionych prawem. Z uwagi na treść wniosku, zakres czynności niezbędnych do dokonania przed udzieleniem informacji powoduje, że informacje proste zawarte w zbiorze stają się informacją przetworzoną. Skoro tak, udzielenie informacji wymaga wykazania, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, czego wnioskodawca nie uczynił. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi D. B. podniósł zarzut naruszenia art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o dostępie do informacji publicznej, przytaczając argumenty podnoszone już w toku dotychczasowego postępowania. W odpowiedzi na skargę Prokurator Apelacyjny w Ł. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, iż wnioskodawca domagając się dostępu do akt umorzonego postępowania przygotowawczego nie wykazał przesłanki szczególnie istotnej dla interesu publicznego. Tymczasem wyrażenie zgody na dostęp do akt rodzi odpowiedzialność co do szkodliwych skutków, które mogą być tego następstwem. W aktach sprawy znajdują się informacje, których udostępnienie może zniweczyć możliwość ewentualnego podjęcia postępowania na nowo. Pogodzenie zasady tajności prowadzonych postępowań i tajemnicy służbowej z zasadą dostępu do informacji jest problematyczne, a Konstytucja w art. 61 ust. 3 chroni dane osobowe i prywatność osób. Akta prokuratorskie objęte są tajemnica służbową bez konieczności nadawania im odpowiednich klauzul. Niezależnie od powyższego Prokurator Apelacyjny podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszego postępowania jest legalność decyzji Prokuratora Apelacyjnego w Ł. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wystąpił z żądaniem udostępnienia akt umorzonego postępowania przygotowawczego o sygn. akt [...] i umożliwienia sporządzenia kserokopii dokumentów, wskazanych po zapoznaniu się z aktami W pierwszej kolejności rozważenia wymaga, czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy informacją publiczną, podlegającą udostępnieniu na zasadach i w trybie ustawy, jest każda informacja o sprawach publicznych. Jednakże, aby informacja podlegała udostępnieniu spełniony musi być również warunek podmiotowy, wynikający z treści art. 4 ustawy, tj. informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej i będącego w posiadaniu takiej informacji. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej, w pojęciu których mieści się również prokuratura. Na gruncie orzecznictwa sądowoadministracyjnego ugruntowało się stanowisko, iż akta postępowań prowadzonych przez podmioty publiczne w określonych przypadkach stanowią informację publiczną udostępnianą w trybie ustawy. O ile bowiem wgląd do akt sprawy w toku postępowania przygotowawczego podlegać będzie rygorom art. 156 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U.Nr 89, poz. 555 z późn. zm.), to już akta zakończonego postępowania przygotowawczego, w tym również umorzonego, podlegają udostępnieniu na zasadach dotyczących udostępniania informacji publicznej. Podkreśla się również, iż akta postępowań przygotowawczych stanowią informację o działalności organów publicznych, do których dostęp wypełnia dyspozycję art. 61 Konstytucji RP, statuującego publiczne prawo obywatela do informacji (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 3572/02, Wokanda 2003/10/35 czy z dnia 8 lutego 2005 r. o sygn. akt OSK 1113/04). Tym samym należy stwierdzić, iż przedmiotem żądania skarżącego był dostęp do informacji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że prawo do udostępnienia informacji publicznej podlega określonym rygorom. O ile bowiem ustawodawca w treści art. 2 ust. 2 ustawy, zabrania żądania od wnioskującego o udostępnienie informacji publicznej wykazania interesu prawnego lub faktycznego, to jednak w przypadku domagania się informacji publicznej o charakterze przetworzonym przesłanką jej udzielania jest już stwierdzenie, że udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Brak istnienia takich okoliczności stanowi dla organu będącego w posiadaniu informacji podstawę do odmowy jej udostępnienia. W rozpoznawanej sprawie Prokurator Okręgowy, jak i Prokurator Apelacyjny uznali, że przedmiotem wniosku D. B. jest udostępnienie informacji przetworzonej, a przychylenie się do wniosku uwarunkowali wykazaniem szczególnie istotnego interesu publicznego. Skoro jednak wnioskodawca tego nie uczynił, za usprawiedliwioną uznano odmowę udostępniania informacji. Zaprezentowany w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej pogląd nie zasługuje w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na aprobatę. Otóż, organy władzy publicznej uznały, iż wniosek skarżącego dotyczący wglądu do akt umorzonego postępowania przygotowawczego jest żądaniem udostępnienia informacji przetworzonej, kierując się w znacznej mierze faktem, iż zgromadzony materiał dowodowy składa się z 19 tomów akt zasadniczych i 8 tomów załączników, a selekcja dokumentów pod kątem ochrony informacji niejawnych i innych danych objętych tajemnicą ustawowo chronioną skutkowałaby zaangażowaniem znacznych sił osobowych i środków. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 5 ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Powstaje jednak pytanie, czy zbadanie akt, których dotyczy wniosek, w celu wyłączenia tych dokumentów, które zasługują na ochronę, może być uznane za przetwarzanie informacji. Ustawa nie zawiera definicji informacji przetworzonej, aczkolwiek w doktrynie wykształcił się pogląd, że co do zasady wyznacznikiem, który pozwala na określenie czynności, jakie muszą być dokonane przed udostępnieniem informacji, mianem przetworzenia, jest intelektualne zaangażowanie podmiotu przygotowującego informację (vide: M. Jabłoński, K. Wygoda. Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz. Wrocław 2002, s. 32), a informacja została opracowana przez podmiot przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych (E. Jarzęcka - Siwik, Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej; Przegląd Sądowy 2004/7-8/151, s. 157). Mając na względzie powyższe przesłanki uznania informacji publicznej za przetworzoną należy uznać, iż z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ w sposób dostateczny rozważył ich zaistnienie, czym dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 § 1, a w konsekwencji i art. 107 § 3 kpa. Niedopuszczalne jest bowiem uznanie, że już tylko samo istnienie obowiązku selekcji materiałów pod kątem usunięcia ze zbioru dokumentów informacji podlegających ochronie, stanowi działanie zmierzające do wytworzenia informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Aprioryczne przesądzenie przez organ, że akta sprawy zawierają dokumenty podlegające ochronie, bez ich identyfikowania, ze wskazaniem na konkretną podstawę ochrony, nie wyczerpuje znamion zbadania materiału będącego przedmiotem wniosku pod tym kątem. Ponadto, posługiwanie się przez organ jedynie argumentem w postaci obszerności akt, daje podstawy do twierdzenia, że działanie organu sprowadzało się wyłącznie do ustalenia liczby tomów akt. Tymczasem, na uwagę zasługą przepisy ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631 z późn. zm.) określające zasady ochrony informacji, które wymagają ochrony przed nieuprawnionym ujawnieniem, jako stanowiące tajemnicę państwową lub służbową, niezależnie od formy i sposobu ich wyrażania, które znajdują zastosowanie do organów władzy publicznej, w tym do organów ochrony prawa. Jak wynika z treści art. 50 i art. 52 ustawy o ochronie informacji niejawnych, jednostka organizacyjna, w której są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane dokumenty zawierające informacje niejawne oznaczone klauzulą "poufne" lub stanowiące tajemnicę państwową, ma obowiązek zorganizowania kancelarii (zwanej kancelarią tajną), która stanowi wyodrębnioną komórkę organizacyjną odpowiedzialną za właściwe rejestrowanie, przechowywanie, obieg i wydawanie takich dokumentów uprawnionym osobom. Organizacja pracy kancelarii tajnej musi zapewniać możliwość ustalenia w każdych okolicznościach, gdzie znajduje się dokument klasyfikowany pozostający w dyspozycji jednostki organizacyjnej. Powyższe oznacza, iż jeśli w skład zbioru akt prowadzonego postępowania przygotowawczego wchodzą dokumenty podlegające ochronie winny one być poddane rejestracji w kancelarii tajnej w sposób umożliwiających monitorowanie ich obiegu i kontrolę przechowywania. W konsekwencji przyjąć wypada, że skoro określony dokument zawierający informację objętą ochroną już w momencie jego wytworzenia staje się obiektem szczególnego postępowania, ustalenie, że nie podlega on udostępnianiu na zasadach ustawy o dostępie do informacji publicznej sprowadza się do prostego ustalenia tej okoliczności we właściwej kancelarii i nie sposób tu mówić o zaangażowaniu znacznych sił osobowych i środków. Stąd też, w sytuacji, gdy organ, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji stwierdzi, że część dokumentów objętych żądaniem nie podlega udostępnianiu z uwagi na ochronę tajemnicy, powinien wskazać, które z informacji udostępnieniu nie podlegają oraz na jakiej podstawie prawnej i w stosunku do tych informacji odmówić dostępu do informacji. Natomiast pozostała część informacji, która nie jest objęta szczególną ochroną prawną, podlega udostępnieniu na zasadach ogólnych. Podzielić bowiem należy pogląd wyrażony w powoływanym już wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 3572/02, iż nie jest dopuszczalna odmowa udostępnienia informacji ze względu na fakt, że wnioskodawca żądał dostępu do całości akt, a jakiś ich fragment jest z możliwości udostępnienia wyłączony. Odmowa udostępnienia informacji publicznej może nastąpić jedynie, gdy ustawa tak stanowi, ta zaś wskazuje na konkretne tajemnice jako prawną podstawę odmowy. Jednocześnie warto wspomnieć, iż obowiązek wskazania konkretnej tajemnicy stanowiącej podstawę do odmowy udostępnienia informacji publicznej wyprowadzić należy również z treści art. 22 ust. 1 ustawy. O ile bowiem sprawy objęte zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej co do zasady podlegają kognicji sądów administracyjnych, to jeśli podstawą odmowy prawa dostępu do informacji publicznej jest wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, sprawy podlegają rozpoznawaniu przez sądy powszechne. Stąd istotne jest, aby organ zobowiązany do udostępnienia informacji wskazał powody odmowy dostępu do informacji w sposób konkretny, nie zaś abstrakcyjny, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Podkreślenia ponadto wymaga, iż usprawiedliwienie odmowy wglądu do akt sprawy tajemnicą służbową znalazło wyraz dopiero w odpowiedzi na skargę na decyzję Prokuratora Apelacyjnego, przyjmując zresztą postać jednozdaniowego stwierdzenia, co nie daje możliwości ustosunkowania się do tej kwestii z użyciem jurydycznej argumentacji. Odnośnie zaś do informacji, których udostępnienie zdaniem organów byłoby uprawnione, choć wymagałoby uprzedniego usunięcia danych osobowych, Sąd stanął na stanowisku, że usuwanie danych osobowych nie stanowi czynności, której można przypisać znaczny stopień zaangażowania intelektualnego, przez co czynność ta nie wypełnia znamion przetwarzania informacji. Tym samym skład orzekający uznał, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy nie zachowuje aktualności pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 r. o sygn. akt I OSK 1347/05, w którym stwierdzono, że usuwanie danych chronionych prawem czyni informację prostą informacją przetworzoną. W konsekwencji, skoro zatem podmiot zobowiązany nie wywiódł w sposób znajdujący odzwierciedlenie w przepisach prawa, iż żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, oczywistym musi być wniosek, iż brak było podstaw do żądania od skarżącego wykazywania, że udzielenie danych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, zwłaszcza pod rygorem odmowy jej udzielenia. Abstrahując od powyższego wypada natomiast stwierdzić, iż skoro jednym z praw każdego obywatela, które znajduje swoje źródło w art. 61 Konstytucji RP jest prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej, w tym dostępu do dokumentów, to struktura organizacyjna tych podmiotów nie może stanowić przeszkody dla dochodzenia przez obywateli realizacji konstytucyjnego uprawnienia. Reasumując - nieprawidłowo organ, powołując się na czysto potencjalną, bliżej niesprecyzowaną możliwość wystąpienia w zbiorze dokumentów objętych żądaniem udostępnienia materiałów zasługujących na ochronę, wyłączył prawo do wglądu do całości akt, również tych niepodlegających szczególnej ochronie, nie dokonując przy tym nawet wstępnej selekcji dokumentów i nie wskazując podstaw prawnych niedopuszczalności ich udostępnienia. Motywy odmowy udostępnienia informacji, zwłaszcza dotyczące przetworzonego charakteru informacji nie zostały poparte rzetelną analizą akt, co nie może znaleźć akceptacji w świetle art. 77 § 1 w związku art. 107 § 3 kpa. Naruszenie powyższych przepisów wywołać musi ten skutek, iż w rozpoznawanej sprawie Sąd Administracyjny nie ma możliwości oceny prawidłowości zastosowania prawa materialnego i stwierdzenia, czy odmowa udostępnienia żądanej informacji znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozpoznając ponownie żądanie skarżącego, organ – z uwzględnieniem powyższych rozważań - dokona kompleksowej analizy materiału aktowego umorzonego postępowania przygotowawczego o sygn. akt [...] pod kątem występowania informacji podlegających wyłączeniu, m. in. z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz informacji objętych tajemnicą, a także ustali i uzasadni w sposób niebudzący wątpliwości, czy pozostałe informacje, których udostępnienie jest prawnie dopuszczalne, stanowią informacje proste czy też ich udostępnienie wymaga podjęcia czynności noszących cechy przetworzenia. Dopiero bowiem prawidłowe ustalenie przez organ stanu faktycznego da podstawy do stwierdzenia, jakiego rodzaju informacja jest przedmiotem żądania, co w konsekwencji znajdzie odzwierciedlenie bądź to w udostępnieniu informacji publicznej, bądź w decyzji o odmowie jej udostępnienia, a w ostatnim przypadku pozwoli na ocenę, czy nie zostaje naruszone prawo do informacji publicznej wyrażone w art. 61 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Z uwagi na brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji, Sąd nie znalazł też podstaw do orzekania w przedmiocie jej wstrzymania na podstawie art. 152 p.p.s.a. Skarżący zrezygnował z dochodzenia kosztów postępowania składając stosowne oświadczenie w tym przedmiocie w toku rozprawy sądowej. TG