II SA/Łd 975/15

Dnia 10 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi P. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli budynku mieszkalnego polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...], znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania P. N. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...], nr [...], znak: [...] nakazującej współwłaścicielom nieruchomości położonej przy ul. A w P. M. S., K. N., B. T., I. N., P. N. oraz M. N. przeprowadzenie okresowych kontroli użytkowanego budynku mieszkalnego (oficyny) usytuowanej na działce A w P. (dz. Nr ewid. 218 obręb [...]) w zakresie określonym przepisami art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z 2014 r., ze zm.) to jest: 1) okresowej, co najmniej raz w roku, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego: a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, c) instalacji gazowej oraz przewodów kominowych (dymnych, spalinowych i wentylacyjnych) 2) okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów oraz zobowiązującej do prowadzenia i przedłożenia w inspektoracie w terminie do dnia 15 września 2015 roku protokołów z kontroli oraz książkę obiektu budowlanego, którą w myśl art. 64 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, właściciel lub zarządca jest obowiązany prowadzić dla każdego budynku; działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - w dalszej części uzasadnienia przywołana jako: k.p.a.) oraz art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane uchylił w całości zaskarżoną decyzję i nakazał M. S, K. N., B. T., I. N., P N., M. N. przeprowadzenie kontroli budynku mieszkalnego (oficyny) na działce nr. ewid. 218 obręb [...] przy ul. A w P. polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego: a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, c) instalacji gazowej oraz przewodów kominowych (dymnych, spalinowych i wentylacyjnych), d) przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów w terminie do dnia 15 października 2015 roku. Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji w związku z przekazaniem pisma Pana S. T. z dnia 26 czerwca 2014 roku dotyczącego złego stanu technicznego wynajmowanego lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym przy ul. A w P., wszczął postępowanie administracyjne i w dniu 23 lipca 2014 roku dokonał oględzin przedmiotowego budynku. W trakcie kontroli ustalono, że na przedmiotowej działce istnieje budynek mieszkalny, wielorodzinny. Obiekt murowany dwukondygnacyjny, częściowo podpiwniczony z poddaszem użytkowym. Użytkowany jest lokal nr 1 na parterze i lokal nr 2 na pierwszym piętrze, w którym zameldowany jest Pan S. T. z synem. Pozostałe pomieszczenia są opróżnione i nieużytkowane. Lokal na parterze jest użytkowany przez współwłaścicieli – rodzinę N. W lokalu mieszkalnym nr 2 na sufitach stwierdzono ślady "przecieków", w kilku miejscach odspojenie tynku, widoczne mokre ślady na ścianach wewnętrznych, deski na drewnianych stropach zawilgocone i częściowo skorodowane biologicznie. Ponadto odnotowano odkryte fragmenty konstrukcji stropu nad parterem wykazujące zawilgocenie, co może doprowadzić do utraty jego stateczności. Kolejne oględziny zostały przeprowadzone w dniu 9 stycznia 2015 roku oraz 27 marca 2015 roku. Organ ocenił, iż dokonane inspekcje bezspornie potwierdziły nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego użytkowanego budynku. Szczególnie stan zawilgoconych ścian oraz drewnianych elementów konstrukcyjnych stropu nad parterem w lokalu mieszkalnym nr 2 stwarza zagrożenie dla użytkowników. Ponadto w trakcie postępowania nie okazano książki obiektu budowlanego, żadnego dokumentu potwierdzającego wykonanie okresowych kontroli stanu technicznego budynku oraz badań instalacji. W tej sytuacji organ za zasadne uznał, na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a. nałożyć obowiązek kontroli, o którym mowa w art. 62 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Odwołania od tej decyzji złożyli: P. M., B. T., I. N., M. N. zarzucając naruszenie art. 10 k.p.a. oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., orzekając reformatoryjnie stwierdził, że budynek jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Przywołując brzmienie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane organ wskazał, iż organ I instancji zamiast, zgodnie z brzmieniem przepisu nałożyć obowiązek przeprowadzenia kontroli uzasadnionej nieodpowiednim stanem technicznym budynku, mogącym powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi czy też bezpieczeństwa mienia, zobligował współwłaścicieli do przedłożenia protokołów z kontroli okresowych. W ocenie organu przepis ten nie służy do pozyskania takich protokołów w sytuacji, gdy właściciel lub zarządca nie wykonuje kontroli okresowych, ale jedynie wówczas, gdy stwierdzi nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego lub jego części mogący powodować zagrożenie dla ww. dóbr. Ustalenia dokonane przez organ I instancji pozwalały wprawdzie na stwierdzenie wystąpienia nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku, co warunkuje nałożenie obowiązków przewidzianych w przepisie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, dlatego uzasadnione było nałożenie obowiązku przeprowadzenia kontroli. Natomiast brak było podstaw do żądania na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego przedłożenia książki obiektu budowlanego oraz określenia terminu wykonania obowiązku poprzez wskazanie, że mają to być kontrole okresowe roczne i pięcioletnie. Odnosząc się zaś do zarzutu odwołania polegającego na naruszeniu zasady zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, organ nie znalazł uchybień w tym zakresie wyjaśniając, iż jak wynika z akt sprawy, strona taki udział miała zapewniony. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. złożył P. N. zarzucając naruszenie art. 10 k.p.a. oraz podnosząc zarzut niekompletności akt i braku reakcji organu na informacje dostarczane przez skarżącego w tej kwestii w toku postępowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzko Inspektor Nadzoru Budowlanego nie znajdując uzasadnienia dla zarzutów skargi, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest wyznaczony zakresem zaskarżenia, który stanowi decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazująca współwłaścicielom nieruchomości położonej przy ul. A w P. przeprowadzenie kontroli użytkowanego budynku mieszkalnego (oficyny) usytuowanego na działce przy ul. A w P. (dz. Nr ewid. 218 obręb [...]) polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego a) elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, b) instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska, c) instalacji gazowej oraz przewodów kominowych (dymnych, spalinowych i wentylacyjnych), d) przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów w terminie do dnia 15 października 2015 roku. Przywołując brzmienie art. 81 ust. 1 pkt 1b,c,e i pkt 2 Prawa budowlanego - do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności: warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych, zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, a także stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych właściwych wyrobów i wydawania decyzji administracyjnych w sprawach określonych ustawą. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. W razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska właściwy organ nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 ustawy, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części (art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego). Z treści przywołanego przepisu, który stanowił podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jednoznacznie wynika w jakich okolicznościach organ może korzystać ze swych uprawnień i nakazać przeprowadzenie kontroli, a także zażądać przedstawienia odpowiedniej ekspertyzy. Może to nastąpić jedynie w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego i to w stopniu zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska. Najczęściej taka sytuacja występuje wówczas, gdy podmiot zobowiązany do zapewnienia odpowiedniego użytkowania obiektu budowlanego, w tym do dokonywania okresowych kontroli i w razie potrzeby stosownych napraw, zaniedba nałożone na niego obowiązki, co stanie się przyczyną zaistnienia nieodpowiedniego stanu technicznego uzasadniającego wydanie decyzji administracyjnej konkretyzującej zakres koniecznej kontroli. By dokonać oceny czy stan, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, występuje należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem dokonania konkretnych ustaleń zarówno co do rodzaju obiektu budowlanego, jego stanu technicznego, ewentualnych zagrożeń wynikających z tego stanu i dopiero po wnikliwej ocenie przeprowadzonej w aspekcie wskazanych przepisów prawnych podjąć stosowne decyzje tymi przepisami przewidziane tj. przeprowadzenie kontroli bądź wykonanie ekspertyzy (vide: wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 1999 r., sygn. akt IV SA 167/97, LEX nr 47197). Z akt sprawy wynika, że organy nadzoru budowlanego w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy i rozpatrzyły materiał dowodowy w sprawie oraz dokładnie wyjaśniły stan faktyczny. Poczynione ustalenia pozwalały na stwierdzenie wystąpienia nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku mogące powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, czy też bezpieczeństwa mienia, co warunkuje nałożenie obowiązku przeprowadzenia kontroli, w myśl art. 62 ust. 3 prawa budowlanego. Odnosząc się zaś do zarzutu skargi naruszenia zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, to z akt sprawy wynika, że strona taki udział miała zapewniony. Co więcej podnosząc zarzut naruszenia praw procesowych zagwarantowanych art. 10 § 1 k.p.a. strona musi nie tylko wykazać, że takie naruszenie istotnie miało miejsce, ale ponadto, iż uniemożliwiło jej ono podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy (vide: wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2200/13, LEX nr 1643275). W sprawie niniejszej strona nie wskazywała na takie czynności, których dokonać nie mogła lub dowody, których przedstawić nie zdołała z powodu zaniedbań organu administracji. Bezzasadny, w ocenie Sądu, okazał się też zarzut co do niekompletności akt, gdyż braków w materiale sprawy sąd nie stwierdził, a strona nie wskazywała na konkretne dokumenty, których brakuje. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. ms .