II SA/Łd 979/18

Dnia 9 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przebudowy budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Lp/ Z. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie w całości w sprawie przebudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w tylnej części nieruchomości przy ul. A 25A w Ł. (dz. nr 365, obręb [...], nr budynku w obrębie: [...]). Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła łamanie jej praw obywatelskich gwarantowanych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej tj. art. 7, art. 21, art. 32 i art. 83, na rzecz następcy inwestora dwóch samowoli budowlanych, które rażąco, zdaniem skarżącej, utrudniają jej życie we własnym domu. Skarżąca podniosła również, że wybudowane kominy w odległości 1, 2 mb od drzwi sypialni oraz na wysokości parapetów okien zagrażają zdrowiu a nawet życiu. Dodała również, że cyfry widoczne na zaskarżonej decyzji to kłamstwa i manipulacje stanem faktycznym przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Ponadto skarżąca w załączeniu skargi przedstawiła postanowienie z dnia [...] nr [...] wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., wskazując, że dotyczy ono samowolnej zmiany konstrukcji dachu z płaskiego na dwuspadowy dokonanej w granicy jej posesji. Zdaniem skarżącej dowodzi ono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. świadomie łamie od 2003 roku prawo budowlane i Konstytucję RP, na rzecz inwestora. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że nie dają podstaw do zmiany skarżonego rozstrzygnięcia. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 października 2018 roku skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwanie to skarżąca otrzymała w dniu 22 października 2018 roku (vide: zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 10). W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła powyższego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.. Oznacza to w szczególności, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 października 2018 roku, zatem termin do usunięcia wskazanych braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 29 października 2018 roku. Skarżąca nie uzupełniła powyższych braków formalnych skargi, a to uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia. Lp/