II SA/Łd 98/14

Dnia 19 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. – skarżącej G. P. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 5 lutego 2014 roku, pod pozycją 462. m.ch. Skargą z dnia 20 grudnia 2013r. G. P. zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego rozbudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2014r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi – synowi skarżącej R. P. – w dniu 29 stycznia 2014r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 5 lutego 2014r., skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi oraz złożyła pismo dotyczące wniosku o zasiedzenie nieruchomości przed sądem powszechnym. Skarżąca nie nadesłała jednak brakującego odpisu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Stosownie do art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli te osoby nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma - tzw. doręczenie zastępcze, które oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższych obowiązków zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 29 stycznia 2013r. w trybie doręczenia zastępczego. Pomimo tego w ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 5 lutego 2014r. skarżąca uiściła jedynie wpis sądowy od skargi, nie nadesłała natomiast brakującego odpisu skargi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kwoty 100zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 i 2 P.p.s.a. a.bł.