II SA/Łd 982/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...]; znak [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy budynków gospodarczych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy II SA/Łd 982/07 Uzasadnienie Pismem z dnia 21 września 2007 r. P. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (Nr [...]; znak [...]) w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy budynków gospodarczych. W dniu 13 listopada 2007 r. skarżący uiścił wpis od skargi. Następnie w dniu 22 listopada 2007 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadne ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Wskazał, że kwota wpisu stanowi ok. 30 % wartości planowanej przez niego inwestycji. Podniósł ponadto, że "całość kosztów sądowych pokrywa z końcowej transzy kredytu na remont domu". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną E. B., synami: 16-letnim K. B. i 13-letnim M. B. oraz 6-letnią córką M. B. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 135 m2 oraz mieszkania o powierzchni 48 m2. Zarówno skarżący jak i jego żona osiągają stałe dochody z tytułu umowy o pracę, skarżący w wysokości ok. 2.500 zł, a jego żona w wysokości ok. 3.600 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości ok. 6.100 zł miesięcznie, czyli ok. 1.525 zł na jednego członka rodziny. Skarżący wskazał, że spłaca kredyt hipoteczny, jak zaznaczył z terminem spłaty – 30 lat, którego rata miesięczna wynosi ok. 1.450 zł miesięcznie. Określając swój stan majątkowy, skarżący podał również, że dysponuje oszczędnościami pieniężnymi w wysokości 19.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tym samym wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący i jego żona osiągają stałe dochody w łącznej wysokości ok. 6.100 zł, skarżący posiada także – zdeponowane na rachunku bankowym – znaczne środki finansowe w wysokości 19.000 zł. Nadmienić także należy w tym miejscu, że skarżący jeszcze przed złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł. W ocenie Sądu, wskazane okoliczności w zestawieniu z wysokością ewentualnych dalszych kosztów sądowych na tym etapie postępowania oraz faktem, iż ewentualne inne i przyszłe koszty niewątpliwie rozłożone byłyby w czasie, dają asumpt do stwierdzenia, że poniesienie kosztów postępowania w sprawie nie doprowadzi do uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Nie zmienia tego w szczególności, podnoszony przez skarżącego fakt uiszczania kosztów rat kredytu hipotecznego. Skarżący dysponując stałymi dochodami oraz zgromadzonymi oszczędnościami – w kwocie 19.000 zł – jest w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie. Przypomnieć należy w tym miejscu, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest rozwiązaniem wyjątkowym i może dotyczyć tylko tych osób, które znalazły się w sytuacji uniemożliwiającej ich poniesienie. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Tego rodzaju sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a ich uiszczenie spowoduje uszczerbek dla utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.