II SA/Łd 985/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant referent stażysta Nina Krzemieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] , działając na podstawie art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku S. K. z dnia [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – chlewni i zbiornika na gnojowicę na działce o numerze geodezyjnym [...], położnej w P. nr [...], w gminie W. . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] nałożony został na inwestora obowiązek uzupełnienia przedłożonego wniosku poprzez przedłożenie raportu oddziaływania na środowisko zaopiniowanego decyzjami przez państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i Wojewodę [...] , w terminie do dnia [...]. Obowiązek ten nie został przez S. K. wykonany co, w ocenie organu, skutkuje odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W odwołaniu od powyższej decyzji S. K. podniósł, iż nieprawidłowe jest stanowisko organów obu instancji, stwierdzające konieczność uzgodnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przez wojewódzkie organy ochrony środowiska. Zgodnie ze znowelizowanymi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) projektowana przezeń inwestycja przewidziana jest dla obsady wynoszącej 138,3 DJP (dużych jednostek przeliczeniowych). Według przepisów obowiązujących uprzednio obsada ta wynosiła 214 DJP. W związku ze zmianą regulacji prawnej oraz zmianą przeliczników DJP, aktualny pozostaje wymóg uzgodnień dokumentacji projektowej przez powiatowe organy ochrony środowiska, nie zaś organy wojewódzkie. Te zaś przedłożony przezeń projekt posiada. W tym stanie rzeczy, w ocenie odwołującego, postanowienie Starosty [...] z dnia [...] zawierało błędy w interpretacji prawa a jego niewykonanie nie powinno stanowić podstawy do wydania kwestionowanej decyzji. Obowiązki nałożone w tym postanowieniu, w szczególności przedłożenie decyzji o uzgodnieniu projektu budowlanego i raportu o oddziaływaniu na środowisko przez państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi naruszały przepisy o właściwości organów i były niewykonalne w momencie ich nałożenia. Ponadto, zdaniem odwołującego, postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, było prowadzone przez Starostę [...] pomimo wejścia w życie ustawy z dnia 18.maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954) według przepisów dotychczasowych, pomimo braku stosownego wniosku w tym zakresie. Wniosek taki został bowiem złożony przez inwestora dopiero w dniu 19.września 2005r. W konkluzji odwołujący wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji oraz "prowadzenie dalszego postępowania w powyższej sprawie". Decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] oraz orzekł o zatwierdzeniu poprawionego projektu budowlanego z [...] i udzieleniu S. K. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – chlewni o obsadzie 138,3 DJP o powierzchni zabudowy 625 m², kubaturze 2.117,00 m³ oraz zbiornika na gnojowicę o pojemności 116 m³ na dziłce o numerze ewidencyjnym [...] w P. nr [...], w gminie W. , według projektu budowlanego opracowanego przez techników budowlanych J. K. i S. K., wpisanych na listę [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w rozpatrywanej przezeń sprawie do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor załączył 4 egzemplarze projektu budowlanego chlewni o obsadzie 214 DJP, uzgodnionego w drodze decyzji z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w P. oraz Kierownikiem Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w P., oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy chlewni o obsadzie 214 DJP. Z załączników tych wynikało jednoznacznie, iż przedmiotem inwestycji będzie rozbudowa chlewni o obsadzie 214 DJP na działce o nr ewid.[...], położonej w miejscowości P., gmina W. . Inwestor nie zmienił załączników do wniosku o pozwolenie na budowę, w tym także projektu budowlanego, w sposób który jednoznacznie wskazywałby, że przedmiotem inwestycji według nowego przeliczenia DJP, określonego "w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10.maja 2005r.", jest chlewnia o obsadzie mniejszej niż 210 DJP i w związku z tym wystarczające dla tego przedsięwzięcia będą uzgodnienia z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w P. i Starostą [...]. Organ administracji pozostaje natomiast związany żądaniem strony i nie może zmieniać parametrów inwestycji. W trakcie toczącego się postępowania odwoławczego, pismem z dnia [...] , wezwano inwestora do uzupełnienia załączników wniosku o pozwolenie na budowę w terminie do dnia [...] Dnia [...] inwestor przedłożył dodatkowe materiały i poprawione projekty budowlane, z których wynika, że zmieniona została lokalizacja projektowanego budynku chlewni poprzez oddalenie go 3 metry od granicy z nieruchomością M. C.. Nadto spełnione zostały wymogi uzgodnienia z dnia [...] z Wydziałem Rolnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w P., załączając do akt sprawy umowy z rolnikami na nawożenie ich gruntów nawozami naturalnymi, zgodnie z zaleceniami uzupełnienia do raportu o oddziaływaniu na środowisko, a wynikającymi z wymogów przepisów ustawy z dnia 26.lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu. Z analizy wpływu przesunięcia budynku na określone w dokumentacji oddziaływanie na środowisko z [...] wynika, że przesunięcie lokalizacji przedmiotowego budynku z 1,5 m na 3,0 m w stosunku do granicy ( z uwagi na dotychczasowe protesty właścicielki sąsiedniej działki) nie zmieni żadnych parametrów czy też funkcji tego obiektu. W tym również nie wpłynie na zakres oddziaływania na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w decyzji z dnia [...] uzgodnił przedłożony projekt budowlany z uwagą, że w trakcie eksploatacji należy, zgodnie z przedłożonym raportem, zastosować działania ograniczające wpływ przedsięwzięcia na środowisko naturalne i zdrowie ludzi. Dodatkowo, z uwagi na wniosek inwestora, złożony w dniu [...], na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 18.maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych ustaw (Dz.U. Nr 113, poz. 954) o prowadzenie przedmiotowego postępowania na podstawie przepisów dotychczasowych o ochronie środowiska, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w piśmie z dnia [...] , po zapoznaniu się z treścią uzupełnienia do raportu i zmianach w dokumentacji, zajął stanowisko, że dotychczasowa decyzja z dnia [...] , uzgadniająca pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie jest nadal aktualna. W ocenie organu odwoławczego, przedmiotowa inwestycja jest zgodna z warunkami, określonymi w prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] , wydanej przez Wójta Gminy W. . Inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności w/w decyzji oraz przedłożył oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W trakcie postępowania odwoławczego poprawiono projekt budowlany wraz z raportami, opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, które złożyły stosowne oświadczenia o zgodności inwestycji z przepisami. W organie I instancji zapewniono społeczeństwu udział w postępowaniu poprzez ogłoszenie przez Starostę [...], zgodnie z wymogami art. 53 ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska i dostęp do akt sprawy. W ustawowym terminie 21 dni nie wpłynęły od społeczeństwa żadne uwagi i wnioski w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy Prawo budowlane każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. To w załączniku graficznym w/w decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] przesądzono o lokalizacji przedmiotowej inwestycji, stosownymi oznaczeniami literowymi ABCD, połączonymi liniami koloru czerwonego na aktualnej mapie dla celów projektowych. Organ wydając pozwolenie na budowę jest związany ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jeżeli ta przesądziła o zgodności inwestycji z planem, to do czasu kiedy ta decyzja jest w obrocie prawnym nie można skutecznie kwestionować pozwolenia na budowę ze względu na sprzeczność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W świetle powyższego, w ocenie organu odwoławczego, z uwagi na spełnienie wymagań, określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła M. C., kwestionując również "wszelkie wydane w sprawie decyzje, dotyczące pozwolenia na budowę, warunków zabudowy i uwarunkowań środowiskowych". Jak podniosła, decyzje te rażąco naruszają prawo ochrony środowiska i jej interesy, "jako sąsiada graniczącego bezpośrednio z inwestorem w odległości 1,5 m". Odmawiają jej bowiem prawa do ochrony zdrowia, ochrony od fetoru, zaduchu i hałasu, pozwalając innym "brutalnie wkraczać" w jej życie. Istniejąca już obecnie po sąsiedzku chlewnia, jest rzeczowym, niezbity dowodem na to, jak uciążliwy jest tego rodzaju obiekt. Oczywiste jest zatem, w ocenie skarżącej, że gdy powstanie następna, jeszcze większa chlewnia, "problem będzie jeszcze większy". Dodatkowo M. C. podniosła, iż nie zostały uwzględnione i rozpatrzone protesty mieszkańców z dnia [...] , nie została też wyznaczona rozprawa administracyjna z ich udziałem. Nieprecyzyjnie określono również strony postępowania oraz nie udostępniono jej raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego uzasadnienia stanowiska, zawartego w motywach zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, iż inwestycja, na skutek protestów skarżącej, odsunięta została na od granicy jej nieruchomości na odległość 3,00 m., zatem nie jest zasadny zarzut naruszenia jej interesów poprzez zlokalizowanie chlewni w odległości 1,5 m od granicy posesji. Istniejąca już chlewnia, położona w odległości 1,5 m od granicy nie jest natomiast przedmiotem niniejszego postępowania. Niezapoznanie się skarżącej z raportem oddziaływania inwestycji na środowisko wynika natomiast z jej własnego zaniechania i braku woli w tym zakresie, ponieważ raport ten znajduje się w aktach sprawy, do których jako strona ma dostęp. Postanowieniem z dnia [...] odmówiono J. A. dopuszczenia go do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej, ponieważ nie należy on do kręgu podmiotów, wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionych do reprezentacji stron przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z tejże daty zawieszono również postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na wszczęte przed złożeniem skargi i toczące się postępowanie wznowieniowe w sprawie, zakończonej zaskarżoną decyzją. Zarządzeniem z dnia [...] wyłączono do odrębnego rozpoznania skargi M. C. na decyzje dotyczące "warunków zabudowy i uwarunkowań środowiskowych". Postanowieniem z dnia [...] podjęto zawieszone postępowanie z uwagi na odpadniecie przyczyny zawieszenia, tj. ostateczne zakończenie postępowania wznowieniowego. Uczestnik postępowania S. K. wniósł o oddalenie skargi. Pozostali uczestnicy nie zajęli stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek częściowo jedynie z powodu zarzutów sformułowanych w jej treści. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa materialnego oraz przepisy procedury administracyjnej a naruszenie to mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. W pierwszym rzędzie zwrócić należy uwagę na fakt, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia a także zaświadczenia potwierdzające wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego oraz wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W rozpoznawanej sprawie, inwestor legitymował się ostateczną w dniu złożenia wniosku decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy na realizację inwestycji polegającej na rozbudowie budynku chlewni o obsadzie 214 DJP na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości P., gmina W. . Ocena zgodności z prawem wspomnianej decyzji wykraczała poza kognicję Sądu w badanej sprawie. Niezależnie jednak od kierowanych pod jej adresem zarzutów (wskazanie nieprawidłowej podstawy prawnej, różne załączniki graficzne stanowiące jej integralną część), pozostaje ona w obrocie prawnym i na dzień wydania zaskarżonej decyzji organy administracji architektoniczno – budowlanej, pozostawały związane zawartymi w niej ustaleniami. Skoro zatem warunki zabudowy ustalone zostały dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku chlewni, zaś budynek taki niewątpliwie był już zlokalizowany na działce inwestora, nie mogły stanowić podstawy do wydania pozwolenia na budowę innego budynku, nawet jeżeli byłby to obiekt o takim samym charakterze. Tymczasem zaskarżoną decyzją udzielone zostało pozwolenie na budowę budynku inwentarskiego – chlewni, przy czym jak wynika z przedłożonego projektu, obiekt ten jest zupełnie odrębny od istniejącej chlewni, przylegając doń jedynie niewielkim fragmentem jednej ze ścian. Zgodnie natomiast z definicją, zawartą w art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu nie jest tożsame z jego rozbudową. Również udzielenie pozwolenia na budowę zbiornika na gnojowicę wykraczało poza zakres uzyskanych przez inwestora warunków zabudowy, bowiem nie można uznać, że ustalenie warunków zabudowy dla tej inwestycji mieści się w zapisie o "rozwiązaniu gospodarki wodno ściekowej wg opracowanego raportu", zawartym w decyzji z dnia [...] Wskazany wyżej brak korelacji pomiędzy udzielonym pozwoleniem na budowę a posiadaną przez inwestora decyzją o warunkach zabudowy sam w sobie dyskwalifikuje zaskarżoną decyzję, przesądzając o konieczności jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Niezależnie jednak od tego wskazać należało na inne uchybienia organów o charakterze proceduralnym. Skoro bowiem, obowiązkiem organów administracji architektoniczno – budowlanej było sprawdzenie uprawnień projektantów (art.35 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane), nie powinno się ono ograniczać do konstatacji, iż projektanci uprawnienia te posiadają, zwłaszcza, że projekt ten został sporządzony przez techników budowlanych, którzy uprawnienia te zachowali w ograniczonym zakresie (art.104 ustawy Prawo budowlane). Ponadto, uzyskane uzgodnienie projektu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., dotyczy projektu przed jego modyfikacją, dokonaną w dniu [...] – tj. przesunięciem obiektu, skutkującym choćby jego zbliżeniem do zbiornika na gnojowicę. Z pisma Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] wynika natomiast, że zmieniona "lokalizacja" obiektu, nie była przedmiotem ponownego uzgodnienia (pkt 3 in fine). Wątpliwości budzi również uzgodnienie z zakresu zabezpieczeń przeciwpożarowych, dokonane w projekcie, które nosi ślady przerobienia (co do daty). Częściowo zasadne są również zarzuty skargi, dotyczące nieprawidłowości przeprowadzonego przez organy postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, w trybie przepisów, określonych w dziale VI, rozdziale 2. ustawy z dnia 27.kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, dokonaną ustawą z dnia 18.maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 113, poz. 954). Po myśli art. 3 pkt 19 cytowanej ustawy, podanie do publicznej wiadomości oznacza bowiem ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz poprzez obwieszczenie w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia, a w sytuacji gdy siedziba właściwego organu mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot ogłoszenia – także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub w miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot ogłoszenia. Zgodnie natomiast z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy, przed wydaniem decyzji wymagających udziału społeczeństwa (do których należy m.in. postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko – art.53 ustawy), właściwy organ podaje do publicznej wiadomości informacje o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości, wskazując jednocześnie miejsce ich składania. Podanie do publicznej wiadomości obejmuje w tym przypadku również zamieszczenie informacji na stronie internetowej organu właściwego do wydania decyzji, jeśli organ ten prowadzi taką stronę. Obowiązek dokonywania obwieszczeń obejmuje przy tym również decyzje wydawane w sprawach, wymagających udziału społeczeństwa (art.32 ust. 2 ustawy). W rozpoznawanej sprawie, z załączonych akt administracyjnych nie wynika by jakiekolwiek obwieszczenia dokonywane były w pobliżu terenu inwestycji natomiast okresów wywieszenia obwieszczeń w siedzibie Starostwa czy też zamieszczenia ich na stronie internetowej Urzędu nie można jednoznacznie ustalić. Twierdzenie zatem, że protest okolicznych mieszkańców wpłynął po upływie ustalonego terminu, przez co nie było potrzeby odnoszenia się doń czy też przeprowadzania rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa w trybie art. 32 ust.1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, pozbawione jest uzasadnienia. Osobnego rozważenia wymagała natomiast kwestia sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko, zwłaszcza w świetle przedłożonej przez skarżącą "opinii dotyczącej raportu oddziaływani na środowisko (...)", autorstwa D. J. oraz "uwagi do raportu hałas" J. A.. Wskazać zatem należy, że nie zostało wykazane by którakolwiek z tych osób legitymowała się stosownymi kwalifikacjami do sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. J. A. jest wprawdzie biegłym Ministerstwa Ochrony Środowiska, jednakże w zakresie postępowań wodnoprawnych. Ponadto przedłożona "opina" nie zawiera żadnej merytorycznej analizy treści raportu, ograniczając się wyłącznie do prostego zanegowania jego przydatności. Co się natomiast tyczy przywołanych w treści raportu nieaktualnych aktów prawnych, zostały one zweryfikowane w "uzupełnieniu do raportu" z miesiąca września 2005r. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. Jakkolwiek bowiem decyzją organu I instancji odmówiono inwestorowi pozwolenia na budowę, jednakże decyzja ta, z uwagi na wadliwe zastosowanie przepisów ustawy Prawo budowlane, narusza prawo w stopniu rodzącym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Po myśli art. 152 p.p.s.a. rozstrzygnięto natomiast w przedmiocie niewykonywania zaskarżonej decyzji do dnia uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę uiszczonego przezeń wpisu sądowego.