II SA/Łd 992/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 992/12 U z a s a d n i e n i e W związku ze skargą na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu rozbiórki S.J. wystąpił do tut. Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada żadnego majątku. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2012 r., na podstawie art. 255 p.p.s.a., skarżący został wezwany do wskazania miesięcznych wydatków na utrzymanie siebie i zajmowanego lokalu mieszkalnego, a także źródeł pokrywania wydatków, wskazania tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, wskazanie składników majątku o wartości powyżej 3000 euro i nadesłanie wyciągu z rachunku bankowego, którego jest posiadaczem lub współposiadaczem. W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że nie potrafi precyzyjnie wskazać kosztów utrzymania siebie i lokalu mieszkalnego. Mieszka wraz z rodzicami, którzy pokrywają koszty utrzymania lokalu. Koszty utrzymania własnego zależne są od tego, "ile uda się uzbierać surowców wtórnych w danym miesiącu". Skarżący nie przedstawił wyciągu z rachunku bankowego, twierdząc, że nie oczekując na wyciąg nie dochowałby wyznaczonego terminu. Oświadczył jednak, że nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia było prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż złożone przez skarżącego oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie może zostać uznane za wiarygodne. Po pierwsze należy zauważyć, że z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, skoro nie wskazał żadnych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. Tymczasem w piśmie złożonym w dniu 7 grudnia 2012 r. skarżący oświadczył, że mieszka wraz z rodzicami, którzy ponoszą koszty utrzymania mieszkania. Taki stan rzeczy wskazuje, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z rodzicami. Mimo to skarżący nie wskazał jednak dochodów rodziców. Ponadto w wykonaniu zarządzenia skarżący zobowiązany został do wskazania kosztów utrzymania mieszkania, czego jednak nie uczynił. Wnioskodawca oświadczył jedynie, że nie potrafi wskazać precyzyjnie kosztów utrzymania, nie zadając sobie trudu ustalenia kosztów w oparciu o rachunki i faktury. Ponadto, twierdząc, że wydatki na własne potrzeby pokrywane są z dochodów ze zbierania surowców wtórnych, skarżący nie podjął się określenia osiąganych dochodów nawet w przybliżeniu. Sposób przedstawienia sytuacji rodzinnej i materialnej, charakteryzujący się zaniechaniem podania konkretnych informacji, w tym również na żądanie Sądu, daje podstawy do uznania, iż oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest wiarygodne. Podkreślenia również wymaga, iż to w interesie strony, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy leży przedstawienie wszystkich okoliczności uzasadniających jej trudną sytuację materialną, a w razie konieczności – potwierdzenie ich stosownymi dowodami. Zatem sposób wykonania zarządzenia z dnia 13 listopada 2012 r. w powiązaniu z informacjami wynikającymi z wniosku o prawo pomocy powoduje, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG