II SA/Łd 994/12

Dnia 6 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie przyłączenia posesji do sieci kanalizacyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. K. S. pismem z dnia 23 września 2012 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...], znak: [...]. Pismem tym organ udzielił skarżącej odpowiedzi na jej pismo z dnia 29 sierpnia 2012 roku, w którym K. S. domagała się wydanie przez Wójta decyzji umożliwiającej podłączenie posesji skarżącej do sieci kanalizacyjnej, bowiem w jej ocenie organ pozbawił ją takiej możliwości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy R. wniósł alternatywnie o jej odrzucenie bądź oddalenie, wskazując iż przepisy prawa nie przewidują załatwienia wniosku skarżącej w formie decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres owej kontroli uregulowany został w art. 3 § 2 p.p.s.a., stanowiącym, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto zgodnie z dyspozycją art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne, takie jak decyzje, postanowienia. Przede wszystkim należy wskazać, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na wskazane akty i czynności administracyjne. Niedopuszczalną jest skarga na pismo o charakterze informacyjnym, gdyż pismo takie nie rodzi po stronie skarżącej żadnych praw i obowiązków, tym samym nie mające charakteru aktu administracyjnego. Tymczasem w treści rozpoznawanej skargi, skarżąca nie wskazała na żaden tego typu akt będący przejawem władzy organu i podlegający kontroli sądowej. Nie zarzuciła organowi w tym zakresie również żadnej bezczynności, czy przewlekłości. Dopiero akt kończący postępowanie, jeżeli na mocy szczególnych przepisów nie podlegałby rozpoznaniu przez inny sąd, mógłby być zaskarżony do sądu administracyjnego. Ponadto należy wyjaśnić, że mając na uwadze treść art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego można wskazać minimum niezbędnych elementów jakie łącznie powinno posiadać pismo organu, aby można je było uznać za decyzję administracyjną, są to: oznaczenie organu administracji publicznej, data wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Ponadto decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaskarżone pismo z dnia [...] nie zawiera jednostronnego władczego rozstrzygnięcia będącego wyrazem woli organu, nie zawiera podstawy prawnej oraz pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niego odwołanie. W konsekwencji pisma tego nie można uznać za decyzję, która załatwia sprawę administracyjną co do istoty. Wprawdzie w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 K.p.a., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji, takich jak oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu i rozstrzygnięcie o stanie sprawy, jednakże treść kwestionowanego pisma i sformułowania w nim zawarte np. "informujemy", "Gmina jako inwestor i beneficjent środków unijnych nie mogła dłużej czekać (na oświadczenie skarżącej o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością), gdyż groziło to utratą dofinansowania", "Nigdy nie było intencją projektanta ani inwestora pozbawienie Pani możliwości podłączenia się do kanalizacji", "istnieje możliwość podłączenia się do sieci kanalizacji sanitarnej po realizacji przedmiotowego zadania na warunkach Gminnego Zakładu ds. Eksploatacji Wodociągów i Kanalizacji" prowadzą do wniosku, iż owo pismo jest wyłącznie informacją o dotychczasowych działaniach organu i potencjalnej możliwości włączenia posesji skarżącej do sieci kanalizacji sanitarnej po spełnieniu określonych warunków. Tym samym, skoro niniejsza skarga nie mieści się w kategorii spraw, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a. należało stwierdzić, że jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. m.o.